بهرامزاد در گفت‌وگو با خبرگزاری دانشجو:

چگونه متولیان امنیت و مدافعین حقوق بشر تا این اندازه در برابر کشتار انسان‌های بی‌گناه بی‌تفاوت هستند

مسئول بسیح دانشجویی دانشگاه مازندران گفت: سوم ژوئیه‌ ۱۹۸۸، حوادث به گونه‌ای رقم خورد تا مورخین آینده با کنکاش در اوراق تاریخی این عصر انگشت تعجب به دهان گیرند که چگونه ممکن است متولیان امنیت ملل و مدافعین حقوق بشر تا به این اندازه در برابر کشتار انسان‌های بی‌گناه بی‌تفاوت باشند.

کد خبر: ۶۱۷۶۳۸

چهارشنبه - ۱۴ تير ۱۳۹۶ / July 05, 2017

اخبار دانشگاهی را از «کانال اخبار دانشگاهی SNN.ir» دنبال کنید

بهنام بهرامزاد، مسئول بسیح دانشجویی دانشگاه مازندران در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاری دانشجو، در خصوص محکوم کردن انهدام هواپیمای ایران توسط آمریکا در سال 67 گفت: سوم ژوئیه‌ ۱۹۸۸، حوادث به گونه‌ای رقم خورد تا مورخین آینده با کنکاش در اوراق تاریخی این عصر انگشت تعجب به دهان گیرند که چگونه ممکن است متولیان امنیت ملل و مدافعین حقوق بشر تا به این اندازه در برابر کشتار انسان‌های بی‌گناه بی‌تفاوت باشند و با کمال بی‌شرمی خود را مدافع حقوق انسانی بدانند.

وی افزود: ناوچه‌ یو‌اس‌اس وینسنس، خنجر کینِ مادی‌گرایان را به قلب انسانِ عصر حاضر فرو برد. به هواپیمای مسافربری حمله کرد و جان ۲۹۰ نفر انسان بی‌گناه را گرفت؛ که مسافرین آن نه قصد حمله به سرزمینی را داشتند و نه ۶۶ کودک حاضر در پرواز ۶۵۵ ایران‌ایر توانایی حمل اسلحه را.

مسئول بسیح دانشجویی دانشگاه مازندران تصریح کرد: ویلیام راجرزِ تگزاسی، فرمانده ناوچه‌ وینسنس، هفت‌تیرش را اینبار در خلیج فارس و در آب‌های سرزمینی ایران خالی کرد و کلانتر سرزمین گاوچران‌ها، بوش پدر، در جمع جنایتکاران مدال افتخار را به مناسب آدم‌کشی‌های فرمانده راجرز، به سینه‌ وی آویخت.

بهرامزاد بیان داشت: آدم‌کش‌های این روزگار اینگونه‌اند. دم از حقوق بشر می‌زنند. خود را مدافع حقوق انسان‌ها می‌دانند. ۶۶ کودک را، یکجا می‌کشند. کاری می‌کنند که داعشِ خونخوار و تروریست‌ها هم هنوز نکرده‌اند.

وی خاطرنشان کرد: ۱۲ تیرماه، سالروز حمله‌ ناجوانمردانه‌ آمریکا به هواپیمای مسافربری ایران در سال ۶۷ است.