روش خودآرایی مستقیم برای تولید قطعات الکترونیکی از نانوذرات

محققان کانادایی دانشگاه ویکتوریا موفق به ارائه روش خودآرایی مستقیم شدند که با استفاده از آن می‌توان قطعات الکترونیکی تولید کرد.

کد خبر: ۶۱۸۲۷۳

شنبه - ۱۷ تير ۱۳۹۶ / July 08, 2017

اخبار دانشگاهی را از «کانال اخبار دانشگاهی SNN.ir» دنبال کنید

به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو؛ محققان کانادایی دانشگاه ویکتوریا موفق به ارائه روش خودآرایی مستقیم شدند که با استفاده از آن می‌توان قطعات الکترونیکی تولید کرد. این روش برای تولید حافظه و مدارهایی با ابعاد کوچک مناسب است.

اتصالات مولکولی که معمولاً با چسبیدن مولکول‌ها به الکترودهای فلزی به وجود می‌آیند، قادراند ابعاد ادوات مولکولی را کاهش دهند. این اتصالات پتانسیل بالایی دارند تا رفتار و عملکردی مشابه قطعات الکترونیکی رایج داشته باشند.
این ادوات مولکولی می‌توانند جایگزین یا مکمل مناسبی برای فناوری‌های رایج باشند و قابلیت‌های تازه‌ای در این فناوری‌ها ایجاد کنند.

پیش از این دو نوع سامانه مولکولی نانوذره‌ای ارائه شده بود؛ در یکی از فیلم توده‌ای با تعداد زیادی مولکول‌ استفاده شده و در دیگری نانوذراتی هستند که تعداد کمی مولکول یا حتی یک مولکول منفرد به آنها متصل شده‌است. این یافته‌های پیشین، الهام بخش کار محققان شده و نتیجه این کار در نشریه Physica Status Solidi B به چاپ رسیده است. این گروه تحقیقاتی به بررسی خواص الکتریکی شبکه مولکولی نانوذرات طلا که به‌صورت خودآرا ایجاد شده‌اند، پرداختند. این شبکه در جایی میان حالت توده‌ای و تک مولکولی قرار دارد. محققان به بررسی اثر نسبت مولکول/نانوذره در بخش انتقال الکترونیکی این ساختار پرداختند.

با تنظیم نسبت نانوذرات طلا به مولکول و همچنین نوع مولکول‌های موجود در شبکه، محققان یک روش خودآرایی مستقیم ارائه کردند که می‌توان با استفاده از آن هدایت الکتریکی را تنظیم کرد.

از این روش ارزان مبتنی بر محلول می‌توان برای طراحی مدارهای الکترونیکی مولکولی استفاده کرد؛ مدارهایی که مورفولوژی شبکه‌ای متفاوت دارد. تصاویر گرفته شده از شبکه کلوئیدی طلا با استفاده از میکروسکوپ نیروی اتمی نشان می‌دهد که تعداد مولکول‌ها برای ایجاد بسته شبکه‌ای مناسب اهمیت زیادی دارد؛ چرا که باید مدارهای الکترونیکی مولکولی به خوبی به هم متصل شده باشند.

این نتایج نشان می‌دهد که خودآرایی مستقیم می‌تواند ابزار مناسبی برای ایجاد مدارهای مولکولی باشد و از آن می‌توان برای طراحی شبکه‌های الکترونیک مولکولی جدید استفاده کرد و در نهایت حافظه یا قطعات الکترونیکی مختلف تولید نمود.