نگاهي به ويژگي‌هاي ساختاري فيلم «به رنگ ارغوان»

تلاش براي ارتقاي بينش سينمايي مخاطب

فيلم «به رنگ ارغوان» از ارزش‌هاي بصري و ساختار قابل قبولي برخوردار است گرچه اين ساختار و ويژگي‌هاي تحسين برانگيز بصري با يك محتواي فكري خاصي پيوند خورده كه البته چالش‌ برانگيز و قابل بحث و بررسي است و حتماً انتقاداتي هم بدان وارد است

کد خبر: ۶۱۸۸۶

يکشنبه - ۱۶ اسفند ۱۳۸۸ / March 07, 2010

گروه ادب و هنر-محمد آرمان

فيلم «به رنگ ارغوان» از ساختار و تكنيك قابل توجهي برخوردار است كه متناسب با نوع روايتش، گوياي تسلط نسبي كارگردان بر داستاني است كه قصد روايتش را دارد. اگر از آن نشانه‌هاي هميشگي حاتمي كيا در نوع يادآوري‌هاي ارزشي كه در «به رنگ ارغوان» هم موجود است، بگذريم، فيلم به ويژه به دليل فيلمبرداري خوبش، توانسته ساختار منتظمي را در عين گرم بودن به مخاطب عرضه كند.

بازي‌هاي فيلم همگي قابل توجه و در مورد كاراكتر دختر دانشجو، تحسين برانگيز است و البته حضور حميد فرخ نژاد هم به عنوان كاراكتري كه نقش محوري در فيلم دارد نه تنها تداعي گر نقش آفريني‌هاي متعدد اين بازيگر در آثار پيشين‌اش نيست، بلكه يك شخصيت جذاب سينمايي را آفريده است.

البته نمي توان ناگفته گذاشت كه بخشي از اين جذابيت به دليل نوع شخصيت و ويژگي‌هاي خاص كمتر ديده شده در آن است كه جلوه اين كاراكتر را جذاب تر كرده است.

اينكه يكي از كاراكترهاي فيلم در هيئت مامور وزارت اطلاعات، در يك داستان جنايي- عشقي حضور يابد و در مسير ماموريتش، مبتلا به يك حادثه عاشقانه شود كه در ادامه راه او را به سختي و درشتي، گرفتار مي سازد.

اين پيچش داستاني و تداخل روايي، از دو منظر ماموريتي - امنيتي و عشقي -عاطفي توانسته است در فيلم «به رنگ ارغوان» فضاي جذاب و سينما ورزانه‌اي را براي بيننده فراهم آورد كه او را تا پايان داستان درگير نگه دارد.

فيلم «به رنگ ارغوان» از ارزش‌هاي بصري و ساختار قابل قبولي برخوردار است گرچه اين ساختار و ويژگي‌هاي تحسين برانگيز بصري در تلاقي و تداعي با يك فحوا و محتواي فكري خاصي پيوند خورده كه البته چالش‌ برانگيز و قابل بحث و بررسي است و حتماً انتقاداتي هم بدان وارد است اما اينكه تمركز بر روي جنبه‌هاي ساختاري مثبت و موفق اين فيلم را مي شود براي پيشرفت و ارتقاي سطح كيفي آثار سينماي ايران، موضوع در خور توجهي دانست.

نكته آنكه اين فيلم پس از گذشت 5 سال از زمان ساخته شدنش، همچنان تر و تازه مي نمايد و بازي‌ها و ميزانسن‌ها، كماكان گرم و جذاب باقي مانده‌اند.

خلاصه بازي خوب و گيراي خزر معصومي - كه بازي خوبش با مظلوميت و معصوميت خاصي، 5 سال ديده نشد(!)- و نيز بازي قابل توجه حميد فرخ نژاد كه توانست يك نقش سخت و بديع را در سينماي ايران، ترسيم كند.

فيلم «به رنگ ارغوان» كه توانست سيمرغ بهترين فيلم و بهترين كارگرداني را از جشنواره فيلم فجر دريافت كند، زمينه مناسبي را براي توجه به سطح كيفي سينماي ايران از منظر ساختار و روايت فراهم آورد تا با دقت در يكي از نمونه‌هاي قابل قبول سال‌هاي اخير، بتوان بر سنجش اين بعد از سينماي ايران و مناسبات جاري و ساري در آن پرداخت./انتهاي پيام/