درس زندگى؛

چرا نعمت‏ها از بين مى‏روند؟

نعمت‏هاى خدا بى‏پايان است؛ اما بى‏حساب نيست، بدون حساب به كسى نمى‏دهد و بى‏حساب از كسى نمى‏گيرد، هنگامى كه مردم جهان نعمت‏هاى او را وسيله غرور و ستم قرار دادند، همان نعمت‏ها تبديل به عوامل بدبختى آنها مى‏شود.

کد خبر: ۶۲۰۰۷

دوشنبه - ۱۷ اسفند ۱۳۸۸ / March 08, 2010

امام باقر عليه السلام مى‏فرمايد: إنَّ اللَّهَ قَضَى‏ قَضاءً حَتْماً أَلّا يُنْعِمَ عَلَى الْعَبْدِ بِنِعْمَةٍ فَيَسْلُبُها إيّاهُ حَتّى يُحْدِثَ الْعَبْدُ ذَنْباً يَسْتحِقُّ بِذلِك النَّقِمَةِ «اصول کافي، ج2»

ترجمه‏: خداوند يك حكم قطعى كرده است كه نعمت‏هايى را كه به مردم داده از آنها نگيرد، مگر اين كه گناهى مرتكب شوند كه موجب سلب آن نعمت شود.

شرح كوتاه:‏

نعمت‏هاى خدا بى‏پايان است؛ اما بى‏حساب نيست، بدون حساب به كسى نمى‏دهد و بى‏حساب از كسى نمى‏گيرد، هنگامى كه مردم جهان نعمت‏هاى او را وسيله غرور و فساد تبهكارى و ستم قرار دادند، همان نعمت‏ها تبديل به عوامل بدبختى آنها مى‏شود، نعمت آنها سلب و بلا جاى آن را مى‏گيرد، صنايع و تكنولوژى آنها ويرانگر و اجتماع آنها مايه نفاق و توسعه زندگى آنها مايه ناراحتى و حتى وسيله‏هاى سرعت عامل عقب‏ماندگى آنها مى‏شوند، چراكه از نعمت‏ها سوء استفاده كردند!./انتهاي پيام/