قطعنامه ۵۹۸ چگونه امضا شد؟

پذیرش قطعنامه ۵۹۸ هرچند به معنای پذیرش آتش‌بس از سوی ایران بود، ولی عراق به حملات خود ادامه داد و مجدداً داخل خاک ایران شد.

کد خبر: ۶۲۰۷۳۴

سه‌شنبه - ۲۷ تير ۱۳۹۶ / July 18, 2017

به گزارش گروه دیگر رسانه های خبرگزاری دانشجو، با پیروزی انقلاب اسلامی و روی کار آمدن نظام مردمسالار جمهوری اسلامی، کشورهای متخاصمی که تا سال ۵۶ خود را شریک استراتژیک ایران می‌دانستند به واقع صورت واقعی خود را نشان دادند.

امریکایی‌ها حد فاصل تیر ماه تا شهریور ۵۹ برنامه‌ای مدون را برای حمله نظامی به ایران با عاملیت رژیم بعث و شخص صدام برنامه‌ریزی کردند و نتیجه آن آغاز جنگ تحمیلی از تاریخ ۳۱ شهریور ۵۹ بود.

امریکایی‌ها که به خیال خام خودشان فکر می‌کردند، می‌توانند نهایت در کمتر از ۱۰ روز جمهوری اسلامی را سرنگون کنند از هیچ کمکی به صدام دریغ نکردند.

آن‌هایی که ادعای حقوق بشرشان گوش فلک را کر می‌کرد در ۳۱ شهریور و زمان حمله صدام به ایران و انجام جنایت‌های گسترده لال شده بودند.

قطعنامه ۵۹۸ چگونه امضا شد؟

سرانجام صدام با انبوهی از تجهیزات نظامی در تاریخ ۳۱ شهریور ۵۹ با هدف از بین بردن دموکراسی در ایران و تجزیه خوزستان، جنگی خونین را آغاز کرد.

در آن زمان حمایت لجستیکی از ارتش رژیم بعث عراق بر عهده امریکا و اتحاد جماهیر شوروی و حمایت مالی بر عهده خاندان خبیث و شکم‌باره سعودی بود.

صدام قول داده بود که در کمتر از یک هفته کار ایران را یکسره کند، حتی صدامیان زمان اشغال خرمشهر بر روی دیوار‌ها نوشته بودند که آمده‌ایم تا بمانیم، اما زمانی که شهر آزاد شد رزمندگان اسلام نوشتند؛ «آمدیم، نبودید».

مجموعا جنگی که به خیال خام صدام نهایتا یک هفته طول می‌کشید، ۸ سال ادامه پیدا کرد و نتیجه آن پیروزی حق بر باطل بود. البته دو سال اول جنگ تحمیلی کمی تلخ بود، اما آزاد سازی خرمشهر نقطه عطفی بر این اتفاقات تلخ ۷۰۰ روز اول جنگ بود.

پس از پیروزی در خرمشهر عملیات فتح المبین، والفجر و کربلا ضربات سختی به دشمن وارد کرد و نتیجتا صدام روی به حملات شیمیایی آورد. شکست‌های میدانی صدامیان در میادین نبرد آن‌ها را بر آن داشت تا با حملات شیمیایی از ملت ایران و حتی ملت عراق انتقام بگیرند که حادثه سردشت و حلبچه نمونه‌ای از آن بود.

اما پس از ۸ سال جنگ نهایتا شرایط به شکلی رقم خورد که قطعنامه ۵۹۸ امضا شود.

قطعنامه ۵۹۸ چگونه امضا شد؟

۲۷ تیر البته روزی نیست که مانند فتح خرمشهر در سوم خرداد ۱۳۶۱ جشن گرفته شود، اما روز حقارت و شکست هم نیست، بی‌گمان ۲۷ تیر «روز شجاعت امام خمینی (ره)» است. روز دیگری در توصیف شجاعت‌های او و این بار بر پایه «مصلحت».

قطعنامه ۵۹۸ سازمان ملل متحد در تیرماه ۶۶ از سوی شورای امنیت تصویب شد. این قطعنامه که با هدف کمک به عراق امضا شده بود نکات قابل تاملی داشت که هدف از آن حمایت از رژیم صدام بود.

امریکا که دید صدامیان در عرصه میدانی توفیقاتی کسب نمی‌کنند، تلاش کرد تا با این قطعنامه از اضمحلال رژیم بعث جلوگیری کند. ایران در تیر ماه سال ۶۷ با توجه به شرایط خاصی که داشت آن را پذیرفت.

قطعنامه ۵۹۸ چگونه امضا شد؟

پذیرش این قطعنامه هر چند به معنای پذیرش آتش‌بس از سوی ایران بود، ولی عراق به حملات خود ادامه داد و مجدداً داخل خاک ایران شد تا نقاط مهمی از جمله خرمشهر را به دست بیاورد تا با وضع بهتری در مذاکرات حضور داشته باشد، اما متحمل شکست مفتضحانه‌ای در میدان نبرد شد و نهایتاً جنگ در ۲۹ مرداد ۱۳۶۷ پایان یافت.

در حقیقت صدامیان مجددا در یک برهه در اواخر جنگ تحمیلی مجددا با کمک منافقین به خاک ایران طمع ورزی کردند که با شکست سنگین مجبور به عقب‌نشینی شد.