بازخوانی غائله 18تیر// مرتضي رفيعي بصيري:

کودتاي نرم 18تير بدون هماهنگي برخي عناصر داخلي عملياتي نبود

مسئول واحد سياسي بسيج دانشجويي دانشگاه امام صادق (ع) با تاكيد بر اينكه غائله 18 تير سال 78 بدون امداد الهي و حضور مردم در صحنه پايان نمي‌يافت، گفت: پروژه ايجاد نافرماني مدني و انجام كودتاي نرم، بدون هماهنگي برخي عناصر داخلي عملياتي نمي‌شد.

کد خبر: ۶۲۳۷

دوشنبه - ۱۷ تير ۱۳۸۷ / July 07, 2008

مرتضي رفيعي بصيري در گفت‌وگو با خبرنگار سياسي «شبكه خبر دانشجو»، با اشاره به نقش احزاب و روزنامه‌هاي زنجيره اي در غائله 18 تير و با بيان اينكه واقعه 18 تير 78 ريشه در جريان هاي سياسي و اجتماعي دارد، اظهار داشت: در اين حادثه جريان هاي انحرافي كه در درون انقلاب بخش‌هايي از حاكميت را به دست گرفته بودند، با تغيير مطالبات اجتماعي و انحراف در مسائل فكري، فرهنگي و اجتماعي تلاش داشتند كه از جنبش دانشجويي و ظرفيت‌هاي موجود در دانشگاه‌ها براي براندازي نرم و آنچه كه در اصطلاحات امروز دنياي سياست به نام انقلاب مخملي شناخته مي‌شود، استفاده كنند.

وي با ابراز اين عقيده كه ورود ليبراليزم در جنبش دانشجويي كشور به 18 تير منحصر نشد، افزود: حضور ليبراليزم به صحنه سياسي كشور از سال‌هاي پاياني جنگ - سال 72-71 - شروع شد؛ كه پس از آن برخي نهادهاي سياسي كشور از جمله مرکز تحقيقات استراتژيك رياست جمهوري و برخي روزنامه نگاران وابسته به استكبار جهاني، بويژه افراد حلقه كيان مامور شدند تا ليبراليزم فرهنگي را وارد جمهوري اسلامي كنند.

اين فعال دانشجويي با بيان اينكه با ورود رسانه‌هاي طرفدار محصولات فرهنگي ليبراليستي در فضاي سياسي كشور، دولت اصلاحات با مطرح كردن شعارهاي جديد و اصلاح طلبانه موفق به پر كردن سبد آراي دوم خرداد شد، تصريح كرد: بعد از تشكيل دولت اصلاحات متاسفانه شاهد بوديم كه عملاً عناصر ليبراليزم فرهنگي در سطوح بالاي دولتي و در سطح مطبوعات وابسته به رياست جمهوري به مثابه توليد و انعكاس صداي ليبراليزم در جمهوري اسلامي شدند.

بصيري با بيان اينكه جنبش دانشجويي، بويژه گروه‌هاي دفتر تحكيم وحدت و انجمن اسلامي دانشگاه‌هاي تهران بعد از انقلاب در مقابل گروه‌هاي شبه ماركسيستي و چپ گرا ايستادگي كردند، گفت: در طول سال‌هاي جنگ خبر خاصي از جنبش دانشجويي در سطح دانشگاه‌هاي تهران نبود و گروه‌هاي دوم خرداد بعد از شناسايي اين پتانسيل، با مطرح كردن شعارهاي اصلاح طلبانه به دنبال استفاده از ظرفيت جنبش دانشجويي برآمدند.

مسئول واحد سياسي بسيج دانشجويي دانشگاه امام صادق (ع) با ابراز تاسف از اينكه جنبش دانشجويي به راحتي توسط سران گروه‌هاي دوم خردادي اغفال شد، اذعان داشت: جنبش دانشجويي در سال‌هاي 78 و 77 عملاً به پياده نظام جبهه اصلاحات تبديل شد و دولت اصلاحات نيز با توجه به حلقه فكري خود و براي كسب آراي مردم در انتخابات مجلس ششم اقدام به مظلوم نمايي در سطح ملي كرد.

وي با بيان اينكه 18تير به عنوان پروژه اي براي فتح مجلس ششم، از داخل حلقه تئوريك دولت اصلاحات كليد خورد، افزود: در سال‌هاي پاياني دولت اصلاحات، جنبش دانشجويي به يك سرخوردگي رسيد و عملاً از اينكه پياده نظام جريان‌هاي سياسي شده است، اعلام برائت كرد.

اين فعال دانشجويي با اشاره به اينكه بستر و فضاي دانشگاهي آن زمان براي حضور نيروي اپوزيسيون و تحريك دانشجويان كاملاً باز بود، گفت: ايجاد كودتاي نرم و انقلاب مخملي بدون هماهنگي با برخي نهادهاي مسئول امكان ندارد؛ در خصوص اينكه هر دولتي مي‌تواند صداهاي مخالف خود را به راحتي از بين ببرد حرفي نيست، ولي انقلاب اسلامي طبق مباني اعتقادي خود بناي برخورد كريمانه با مخالفان خود را داشت كه در نهايت اين برخورد كريمانه با نيروهاي مخالف نظام فرصتي براي ايجاد شيطنت و دسيسه‌هاي سياسي شد.

بصيري در ادامه با تاكيد بر برخي عملكردهاي نامناسب مديريتي در بروز نارضايتي دانشجويان و تشديد و تبديل آن به واقعه 18 تير، به دلايل اصلي ايجاد اين گونه بحران‌ها در كشور اشاره كرد و افزود: يكي از دلايل مورد بررسي در عدم مشروعيت سياسي فاصله بين ملت و دولتمردان است؛ با توجه به اينكه جنبش دانشجويي يك قشر پيشرو در احزاب و گروه‌هاي سياسي در كشورها است، برخي قصد داشتند تا با ايجاد انحراف در ميان فرهيختگان جامعه اين جنبش را به طور كامل در اختيار خود قرار دهند.

مسئول واحد سياسي بسيج دانشجويي دانشگاه امام صادق (ع) با بيان اينكه 18 تير به راحتي توسط نهادهايي كه مترصد ايجاد نافرماني مدني در جامعه بودند تشكيل شد، گفت: اين پروژه هر چند براي انقلاب بسيار سخت بود، ولي اين فضا در پايان با عنايت‌هاي مقام معظم رهبري و هماهنگي مردم با مسئولان انقلابي به راحتي جمع شد.

اين فعال دانشجويي با تاكيد بر اينكه شان جنبش دانشجويي بالاتر از آن است كه پياده نظام گروه‌هاي سياسي باشد، خاطرنشان كرد: اهداف والاي انقلاب جز با پيگيري آرمان‌هاي دانشجويي به منصه ظهور نخواهد رسيد، بنابراين جنبش دانشجويي بايد مراقب باشد تا در دام احزاب و گروه‌هاي سياسي سقوط نكند./انتهاي پيام/