اعمال نيك كليدى‏

كسى كه زبانش به راستى گردش كند، اعمال او پاك مى‏شود و كسى كه حسن نيّت داشته باشد، خدا روزيش را زياد مى‏كند و كسى كه به خانواده‏اش نيكى كند، خدا عمرش را طولانى مى‏كند.

کد خبر: ۶۲۳۹۸

پنجشنبه - ۲۰ اسفند ۱۳۸۸ / March 11, 2010

قَالَ الامَامُ الصَّادِقُ عليه السلام: «مَنْ صَدَقَ لِسَانَهُ زَكَى عَمَلُهُ وَ مَنْ حَسُنَتْ نِيَّتُهُ زِيدَ فِى رِزْقِهِ وَ مَنْ حَسُنَ بِرُّهُ بِأَهْلِ بَيْتِهِ مُدَّ لَهُ فِى عُمْرِهِ». «وسائل‏الشيعه، ج 8»

امام صادق عليه السلام فرمودند: كسى كه زبانش به راستى گردش كند، اعمال او پاك مى‏شود (بين صداقت سخن و پاكى اعمال رابطه است) و كسى كه حسن نيّت داشته باشد، خدا روزيش را زياد مى‏كند و كسى كه به خانواده‏اش نيكى كند، خدا عمرش را طولانى مى‏كند.

شرح حديث

افعال انسان بر دو گونه است: بعضى از افعال، قبيح و بعضى حسن است، بعضى از افعال حسن يا قبيح جنبه كليدى دارد، يعنى فعل حسنى‏ است كه سرچشمه افعال حسن ديگر مى‏شود و يا قبيحى است كه سرچشمه گناهان ديگر مى‏شود، به عنوان مثال؛ كم فروشى گناه كليدى نيست، ولى دروغ و شراب خوارى سرچشمه بسيارى از گناهان ديگر است و جنبه كليدى دارد.

مطابق اين حديث امام عليه السلام مى‏فرمايد: راستگويى كليد پاكى اعمال است، انسان راستگو بايد از بسيارى از كارها بپرهيزد؛ چرا كه با صدق نمى‏سازد، چون بايد در مقابل كم فروشى، تقلّب، رشوه‏خوارى ... دروغ بگويد تا آنها را بپوشاند، پس دروغ سرچشمه بسيارى از گناهان است.

در حديث معروفى از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله آمده است كه جوانى خدمت رسول خدا صلى الله عليه و آله رسيده و عرض كرد كه آلوده انواع گناهانم، حضرت به او فرمود: فقط دروغ نگو، دوستانش او را به گناه دعوت كردند، او با خود فكر كرد كه اگر مرتكب گناه شود، بايد به پيامبر صلى الله عليه و آله دروغ بگويد و به همين جهت انجام نداد، پس اوّلين قدم در راه راست صداقت است.

دروغ شاخه‏هاى سه گانه‏اى دارد، گاهى به خدا دروغ مى‏گويد و گاهى به مردم و گاهى به خود.

دروغ به خدا مثل اين‏كه در نماز مى‏گويد «إيَّاكَ نَعْبُدُ وَ إيَّاكَ نَسْتَعِينُ» در حالى‏كه بت‏هاى زيادى مثل بت شهوت، هواى نفس .... را پرستش مى‏كند و يا در تشهّد مى‏گويد «وَحْدَهُ لَاشَرِيكَ لَهُ» در حالى‏ كه شريك‏هاى زيادى براى خدا قرار مى‏دهد و شيطان، هواى نفس و مقام ... را مى‏پرستد.

گاهى هم به خودش دروغ مى‏گويد، به عنوان مثال؛ خود را بى‏اعتنا به زرق و برق دنيا و زاهد مى‏داند، در حالى‏كه تنبل است و يا كارهايش را حمل بر احتياط مى‏كند، در حالى كه ترسو است و يا خسيس و بخيل است؛ ولى آن را تحت عنوان آينده‏نگرى و تدبير قرار مى‏دهد كه در واقع به خودش دروغ مى‏گويد.

جمله دوم در روايت اين بود كه انسانى كه حسن نيّت دارد، محبوبيّت پيدا مى‏كند و كسى كه محبوبيّت پيدا كرد، مردم به او اعتماد مى‏كنند و كار و كسبش رونق مى‏يابد، پس كسى كه نيّتش پاك باشد، روزيش وسيع مى‏شود.

جمله سوم، در روايت اين بود كه كسى كه به خانواده‏اش نيكى كند، عمرش طولانى مى‏شود، نيكى به خانواده و طولانى شدن عمر دو رابطه دارد:

1- رابطه معنوى كه براى ما روشن نيست، مانند صله رحم كه باعث زيادى عمر است؛ ولى وجه و دليل آن را نمى‏دانيم.

2- رابطه‏اى كه قابل درك است و آن اين‏ كه كسى كه به خانواده‏اش نيكى كند، فضاى زندگى او آرام مى‏شود و در نتيجه فشارهاى روحى كم شده و عمرش طولانى مى‏شود.

دليل كوتاهى عمر، فشارهاى روحى و قسمت مهمّى از فشارها به واسطه فشارهاى داخلى است، پس كسى كه فضاى زندگى آرامى دارد، فشار روحى ندارد و عمر او طولانى مى‏شود./انتهاي پيام/