اول ربيع الثاني؛ آغاز قيام توابين در کوفه بر ضد حکومت اموي

بعد از واقعه جانگداز عاشورا، گروه زيادي از مردم کوفه از جريان شهادت امام حسين (ع) سخت اندوهگين و از اينکه آن حضرت را ياري نكردند،‌ بسيار پشيمان شدند.

کد خبر: ۶۲۹۹۲

چهارشنبه - ۲۶ اسفند ۱۳۸۸ / March 17, 2010

آنها در اول ربيع الثاني سال 65 ه.ق. به فرماندهي «سليمان بن صرد خزاعي»، يکي از شيعيان علي بن ابيطالب(عليه السلام) و ملازم آن حضرت  در تمامي جنگ ها براي خونخواهي امام حسين(عليه السلام) قيام کردند.

آنها پس از اينکه از کوفه خارج شدند و به کنار مرقد مطهر امام حسين(عليه السلام) رفتند يک شبانه روز ـ و به نقلي سه شبانه روز - در کربلا ماندند و در آنجا مداوم مشغول گريه و استغفار شدند.

توابين هنگام وداع، ‌آن چنان در کنار قبر امام حسين (عليه السلام) ازدحام کردند که گويي در کنار کعبه و حجر‌الأسود ازدحام كرده‌اند. هر کسي به هنگام وداع شعر مي‌خواند و ناله مي‌کرد و بدين صورت، خود را براي خونخواهي امام حسين(عليه السلام) و نبرد با سپاه شام آماده مي‌کرد.

دستگاه خلافت از قيام آنان آگاه شد و سپاهيان زيادي را از شام به سمت کوفه براي تقويت لشکر عبيدالله بن زياد گسيل کرد. لشکريان ابن زياد در «عين الورد» ـ منطقه‌اي در شمال بغداد ـ با سپاه آنها وارد جنگ شدند. سپاه توابين در ابتدا پيروزي هايي به دست آوردند، اما ارسال نيروهاي زياد و افزوده شدن به تعداد سپاه شام و کثرت جنگ ها، توابين را به شکست نزديک ‌کرد و پس از آن که سليمان بن صرد، فرمانده آنها به شهادت رسيد، سپاهشان منهزم شد و از آنان فقط 27 نفر که مجروح و خسته شده بودند، جان سالم بدر بردند و بقيه‌، جملگي به شهادت رسيدند./انتهاي پيام/