در مهماني هاي نوروزي به خاطر بسپاريد؛

راه سلامت و عافيت‏

عافيت معنوى، يعنى سلامت از گناه، که داراى اجزاء دهگانه است و نُه جزء آن در سكوت است؛ مگر اين كه انسان مشغول ذكر خدا باشد؛ چون قسمت عمده گناهان با زبان انجام مى‏شود، لهذا نُه جزء عافيت در سكوت است.

کد خبر: ۶۳۰۵۷

پنجشنبه - ۲۷ اسفند ۱۳۸۸ / March 18, 2010

قال على عليه السلام: «الْعافيَةُ عَشَرَةُ اجْزاءٍ تِسْعَةٌ مِنْها فِى الصَّمْتِ الّا بِذِكْرِ اللَّهِ وَ واحِدٌ فى تَرْكِ مُجالَسَةِ السُّفَهاءِ»؛

«عافيت ده جزء دارد، كه نُه جزء آن در سكوت است، مگر اين كه ذكر خدا باشد (كه منافاتى با عافيت ندارد) و يك جزء آن ترك همنشينى با سفيهان است» « بحار الانوار، ج74».

شرح و تفسير

اگر سؤال شود راه از بين بردن گناه و نافرمانى اشخاص، خانواده‏ها، كشورها، و خلاصه همه مردم جهان چيست؟

در پاسخ مى‏گوييم: دو عامل مهمّ براى رسيدن به اين هدف والا لازم است:

نخست اين كه زمينه‏هاى ذهنى، روحى و اخلاقى پرورش يابد و حالت تقوى، كه سدّى در برابر هجوم شهوات است، در انسان به وجود آيد. اين حالت هرچه قوى‏تر باشد مصونيّت انسان بيش‏تر خواهد بود.

ديگر اين كه زمينه‏هاى خارجى گناه از بين برود، نه آن كه به بهانه آزادى هر روز مقدّمات و زمينه‏هاى بيش‏ترى براى گناه فراهم گردد!

مخصوصاً جوانانى كه در معرض گناه و طغيان شهوات هستند بايد به اين دو عامل توجّه ويژه‏اى داشته باشند؛ در مجالس گناه شركت نكنند، داستان‏هاى هوس‏انگيز و رمان‏هاى عشقى مطالعه نكنند، با دوستان ناباب، كه آن‏ها را تشويق به گناه مى‏نمايند، معاشرت ننمايند و از ساير مقدّمات و زمينه‏هاى گناه نيز اجتناب كنند.

اگر در معارف و احكام اسلامى دقّت كنيم، دستوراتى در هر دو زمينه خواهيم يافت. خداوند متعال نه تنها اجازه گناه نمى‏دهد و گناهكار را مجازات مى‏كند، بلكه اگر كسى آن گناه را به طور علنى انجام دهد مجازات مضاعف دارد! نه تنها قمار را حرام مى‏نمايد، بلكه خريد و فروش و نگهدارى آلات قمار را نيز تحريم مى‏كند.

نه تنها خوردن شراب و هر نوع مايع مست‏كننده‏اى را ممنوع مى‏كند، بلكه باغبان انگور شراب، كارخانه سازنده شراب، وسيله نقليّه‏اى كه شراب و انگور را حمل و نقل مى‏كند، انباردار شراب، فروشنده شراب، خريدار شراب، ساقى شراب را نيز مورد لعن و نفرين قرار مى‏دهد!.

امام على عليه السلام در روايت فوق، عافيت معنوى، يعنى سلامت از گناه، را داراى اجزاء دهگانه مى‏داند كه نُه جزء آن در سكوت است؛ مگر اين كه انسان مشغول ذكر خدا باشد. چون قسمت عمده گناهان با زبان انجام مى‏شود، لهذا نُه جزء عافيت در سكوت است.

سى گناه كبيره با زبان انجام مى‏شود و لهذا بايد سعى كنيم كمتر سخن بگوييم، وقتى كمتر حرف بزنيم كمتر خطا مى‏كنيم. بنابراين سكوت بسيار با اهميّت است، به گونه‏اى كه مى‏توان افراد را از زبانشان شناخت.

جزء دهم عافيت، كه يكى از زمينه‏هاى گناه است، ترك مجالس گناه مى‏باشد؛ يعنى حضور در مجلس گناه حرام است هر چند ديگران گناه كنند و شما مرتكب گناه نشويد، بلكه فقط ناظر گناه آنان باشيد.

اشخاص، خانواده‏ها، كشورها و خلاصه تمام مردم جهان با عمل به اين‏گونه روايات مى‏توانند خويش را در مقابل گناه و معصيت بيمه نمايند./انتهاي پيام/