یکی از پژوهشگران با سابقه ۳۰ ساله در محیط زیست:

بیگانگان با محیط زیست یک شبه متخصص شده اند

دردناک‌ترین اتفاق این روز‌ها این است گروه دیگری یک شبه شده‌اند متخصص و کارشناس محیط زیست، کسانی که سالهاست با محیط زیست می‌جنگندند و تنها دغدغه‌ای که ندارند، ایران است؛ اگر داشتند در جوانی نمی‌رفتند آزولا وارد کنند و تمام تالاب‌های شمال را نابود کنند.

کد خبر: ۶۳۱۶۷۹

چهارشنبه - ۱۵ شهريور ۱۳۹۶ / September 06, 2017

جناب آقای کلانتری در مصاحبه خبری دیروز خود با رسانه‌ها گفتند: «من خودم متخصص حیات‌وحش نیستم و خودم را صاحب‌نظر در این زمینه نمی‌دانم، تصمیم دارم آقای دکتر "نمکی" از سازمان برنامه بیایند به سازمان محیط زیست و مسئولیت حیات طبیعی... محیط زیست طبیعی را قراره به ایشون بدم و ایشون یکی از صاحب‌نظرترین آدم‌های کشور در این زمینه است.»

در روز معارفه نیز اشاره کردند که آقای رئیس‌جمهور با دادن مدیریت حیات وحش ایشان را ارتقاء درجه دادند، طبق گفته دیروز ظاهرا آقای رئیس‌جمهور اشتباه کرده‌اند، چون ایشان صاحب نظر در حیات وحش نیستند، اما با نمک‌ترین بخش حرف ایشان این است که علی‌رغم بی‌دانشی در خصوص حیات وحش، تشخیص دادند که صاحب‌نظرترین متخصص حیات وحش کشور جناب دکتر "نمکی" است!

بنده که بیش از ۳۰ سال با سازمان محیط زیست آشنا هستم، تا به حال نام جناب نمکی را به عنوان متخصص حیات وحش نشنیده بودم.

طبق سایت دانشگاه علوم پزشکی دانشگاه شهید بهشتی آقای نمکی دارای پی‌اچ‌دی ایمونولوژی و رئیس گروه ایمونولوژی معرفی شده‌اند. برای آشنایی بیشتر با ایشان در گوگل اسکالر، دو کلمه Namaki و Wildlife را جستجو کردم. چند مقاله اول این جستجو در مورد ماهی بود که نامش Alburnoides namaki است؛ فکر کردم شاید نام این ماهی به افتخار آقای نمکی نامگذاری شده است، ولی دقت کردم دیدم که در انتهای نام فقط یک آی (i) است و طبق قوانین لاتین اگر این نام به افتخار جناب نمکی بود باید در انت‌ها دو حرف آی داشته باشد (namakii)؛ با مراجعه به مقاله اصلی دریافتم که علت نامگذاری این ماهی به دلیل آن بوده که بومی حوضه دریاچه نمک است.

تلاش دیگر من جستجو با نام Saeed Namaki بود، نتایج امیدوار‌کننده بود، کلی مقاله دیدم که در مورد مسائل مختلف پزشکی نوشته شده بود و نام آقای نمکی هم در بین نام‌های متعدد نویسندگان دیده می‌شود، در مورد هپاتیت، پانکراس، دیابت، باکتری استرپتوکوکوس و. به چند نفر از دوستان زنگ زدم و سؤال کردم که ارتباط تخصص آقای نمکی با حیات وحش چیست؟ بعضی دوستان گفتند که جناب آقای نمکی ظاهرا علاقه‌مند به شکار هستند!

آقای کلانتری عزیز! من در چند جلسه احیای دریاچه ارومیه با شما آشنا شدم؛ می‌دانید که آدم رُکی هستم (شاید کمی با شما شباهت دارم). شما زمانی که وزیر کشاورزی بودید و اتفاقا ریاستتان با تخصص‌تان همخوانی داشت، محصولات کشاورزی را افزایش دادید. الان خودتان با جسارت می‌گویید که اشتباه کردید.

آن زمان هنوز جوان بودید و قدرت یادگیری شما هم زیاد بود، ولی الان اگر چه فرد با تجربه‌ای هستید، ولی خستگی در سیمای شما آشکار است؛ جای شما بودم، هرگز زیر بار چنین مسئولیت سنگینی نمی‌رفتم. حالا هم که قبول کردید، بیایید با همان صداقت و شهامت به جناب آقای رئیس‌جمهور صادقانه حرف‌هایی که در مورد آب می‌زنید، در مورد محیط زیست و معدن هم بزنید. با همان بی تدبیری‌ها جنگل‌ها را هم خوردند، معادن و مراتع و حیات وحش را هم نابود کردند.

متاسفانه مدتی است معادن و گردشگری را بهانه اشتغال کرده‌اند؛ بروید ببینید در کوه شاهوار، در همان معادن آذر‌شهر نزدیک دریاچه ارومیه، در جزیره هرمز و تمامی یزد و کرمان و یوش و بلده چه بلایی به سر طبیعت ایران آورده‌اند. نتیجه‌اش می‌شود آش و لاش کردن ایران و پر شدن جیب اندک جماعتی "ژن خوب" و گرد و خاک‌هایی که اضافه می‌شود به گرد و خاک تالاب‌های خشک شده.

دردناک‌ترین اتفاق این روزهای اخیر این است گروه دیگری یک شبه شده‌اند متخصص و کارشناس محیط زیست، کسانی که سالهاست با محیط زیست می‌جنگندند و تن‌ها دغدغه‌ای که ندارند، ایران است؛ اگر داشتند در جوانی نمی‌رفتند آزولا وارد کنند و تمام تالاب‌های شمال را نابود کنند.

حالا هم که همه جای ایران با نمک شده است، می‌خواهند با سالیکورنیای مکزیکی و آب شور دریا روغن نمکی تولید کنند و کشور را خودکفا کنند! با آب شیرین چه گلی به سر ایران زدید که حالا می‌خواهید با آب شور آبادانی کنید؟ با این کارشان ته مانده ذخایر ژنتیکی را هم به باد می‌دهند.

آقای کلانتری عزیز! بیایید صادقانه متخصصان محیط زیست را پذیرا باشید و بخواهید دست شما را بگیرند تا حال و روز این ویرانه از این بدتر نشود؛ شما دوستان خوبی دورو برتان است: آقایان شامخی، کیابی، مدبری، ضیایی، زهزاد، درویش.... جامعه محیط زیستی کشور آماده است شما را همراهی کند؛ اگر هم جناب نمکی دوست دارند به شما یاری رسانند، در همان برنامه و بودجه بهتر می‌توانند به این سازمان رنجور کمک کنند تا شما بدنه تخصصی سازمان را تقویت کنید، نیازی نیست با آمدنشان، "نمکی" دیگر بر این شوره‌زار پر از گرد و خاک پاشید.

دکتر حسین آخانی