مجبتی خزایی:

«بی‌سپر» داستان یک دانشجوی مخالف مدافعان حرم است/ مسئولان دانشگاه در ساخت فیلم همکاری داشتند

دانشجوی علوم تربیتی دانشگاه شهید چمران اهواز و کارگردان فیلم کوتاه «بی‌سپر» گفت: این فیلم ماجرای یک فعال دانشجویی است که اعتقادی به کمک‌های مستشاری رزمندگان ایرانی به رزمندگان سوری و عراقی ندارد.

کد خبر: ۶۳۴۳۶۹

سه‌شنبه - ۲۸ شهريور ۱۳۹۶ / September 19, 2017

به گزارش خبرنگار گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، مجبتی خزایی، دانشجوی علوم تربیتی دانشگاه شهید چمران اهواز و کارگردان فیلم کوتاه "بی سپر" است.

وی در گفت و گو با خبرگزاری دانشجو، در خصوص ماجرای کوتاه این فیلم می گوید این فیلم ماجرای یک فعال دانشجویی است که اعتقادی به کمک های مستشاری رزمندگان ایرانی به رزمندگان سوری و عراقی ندارد؛ در این اوضاع است که یک گروه داعشی به دانشگاه حمله می کنند و ادامه ماجرا...

لطفا اعضای سازنده فیلم را معرفی کنید

با افراد بازیگر حدود ۱۵ نفر می شویم، تهییه کننده و کارگردان خودم (مجتبی خزایی) هستم، دستیار کارگردان و مدیر تولید کیانوش کاوی نژاد، ایده پرداز سید حسن موسوی، مدیر فیلم برداری پژمان نیکو منش.

خلاصه‌ای از فیلم "بی سپر" را برای ما تعریف کنید

قصه بنده خدایی است که تفکراتی خلاف تفکرات حاکمیت دارد و اعتقاد دارد که در موضوع سوریه و عراق نباید هیچ کمکی به آن‌ها بشود نه کمک مالی و نه حتی کمک مستشاری توسط سپاهیان و علت را هم این می داند که درون کشور خودمان مشکلات فراوانی از قبیل: فقر و بیکاری و. داریم و اولویت با کشور خودمان است و نه کشورهای دیگر.

این بنده خدا یک شخص فعال دانشجویی و عضو یکی از تشکل‌های دانشجویی است و یک چهره شناخته شده در دانشگاه است که حرف وی در بین دانشجویان ذی نقوذ است و خودش را برای یک تریبون آزاد دانشجویی دارد آماده می کند و در همین مقطع است که یک سری شبهات برای این شخص به وجود می‌آید که در ادامه باید دید که آیا از اعتقادات خودش دست بر می دارد یا همچنان پایبند به آنهاست.

ایده اولیه فیلم از کجا نشئت گرفت

در یک جمع دوستانه بودیم که یکی از رفقا گفت: قصد دارم یک موشن گرافی درست کنم با این موضوع که داعش به دانشگاه حمله کرده است و این شد ایده اولیه که از موشن گرافی تبدیل به فیلم کوتاه ۳۰ دقیقه‌ای شد.

مسئولین همکاری لازم را با شما داشتند؟

همکاری داشتند، اما نه آن همکاری که مد نظر ما بود به دلیل نزدیک شدن به فصل امتحانات مهم‌ترین چیز برای ما زمان بود و بعضا در این بروکراسی اداری خیلی وقت از ما گرفته می شد و تا بتوانیم مسئولان مربوطه را قانع کنیم تا از سر و ته فیلم نزنند.

خیلی سختی کشیدیم آن هایی که فیلم سازی کار کرده اند، می دانند برای یک فیلم ساز ممیزی چقدر سخت است تازه فیلمی که درباره مدافعین حرم بود و انتظار داشتیم امکانات و تجهیزات در اختیار ما قرار بگیرد، اما یک دهم وسایلی که مد نظر ما بود هم تامین نشد حتی از گرفتن اسلحه هم نا امید شده بودیم و به این فکر افتادیم که در فیلم نشان بدهیم داعش با شمیشیر به دانشگاه حمله کرده است که خدا رو شکر با پادر میانی بنده خدایی توانستیم دو تا اسلحه تهیه کنیم.

خلاصه مشکلات زیاد بود روزهای فیلم برداری از پنج صبح تا نیمه شب بیدار بودیم و گاهی روزها به دلیل تاخیر در فیلم برداری تا یک میلیون هم ضرر می کردیم؛ اما افرادی هم بودند که ما را می فهمیدند و کمک هایی به ما می کردند از جمله معاونت فرهنگی دانشگاه و معاونت رسانه و فرهنگی ناحیه دانشجویی و ...

بعضی از ارگان‌ها هم وعده کمک مالی به ما داده اند، ولی تا الان ما چیزی دریافت نکرده ایم.