کلام امير(ع)

اغنياى واقعى!

بي نياز واقعي كسى است كه با استفاده از سرمايه درونى وجود خويش و بدون كمك گرفتن از ابزار بيرون خويش غنى مي باشد.

کد خبر: ۶۳۴۴۰

شنبه - ۱۴ فروردين ۱۳۸۹ / April 03, 2010

قال على عليه السلام: «لا غِنَى‏ كَالْعَقْلِ وَ لا فَقْرَ كَالْجَهْلِ»؛

«هيچ سرمايه‏اى همچون عقل نيست و هيچ فقرى همچون جهل و نادانى نيست» «نهج البلاغه».

شرح و تفسير

غنا و بى‏نيازى دو گونه است:

1- بى‏نيازى برون ذاتى.

2- بى‏نيازى درون ذاتى.

منظور از بى‏نيازى برون ذاتى آن است كه انسان به وسيله اشياء خارج از ذاتش از ديگران بى‏نياز شود؛ به وسيله مقام، قدرت، دوستان، پول و مانند آن، اين غناى برون ذاتى است كه چندان اعتبار ندارد، به همين جهت اين نوع غنا عطش روحى انسان را فرو نمى‏نشاند، بر اين اساس است كه وقتى از بهلول مى‏پرسند: شخصى نذر كرد كه به فقيرترين مردم كمك مالى كند، بايد به چه كسى بدهد؟ گفت: «به هارون الرشيد!».

2- نوع دوم، غناى درون ذاتى است؛ يعنى كسى كه با استفاده از سرمايه درونى وجود خويش و بدون كمك گرفتن از ابزار بيرون خويش غنى است، چنين اشخاصى در سايه ايمان، اعتماد به نفس، قناعت، توكّل بر خدا و تقوى كه سرمايه‏هاى بزرگى محسوب مى‏شود، به غناى درون ذاتى دست مى‏يابند و از همه غنى‏ترند.

ويژگى مهمّ سرمايه‏هاى درون ذاتى اين است كه دزدان نمى‏توانند آن را به سرقت ببرند.

حضرت على عليه السلام خود از جمله كسانى است كه غناى درون ذاتى دارد، بدين جهت در دوران 25 ساله سكوتش همانند كوه ايستادگى و مقاومت مى‏كند و هنگامى كه به قدرت مى‏رسد، اسير قدرت نمى‏شود، بلكه قدرت را اسير خويش مى‌كند و به دنيا همچنان بى‏اعتناست./انتهاي پيام/