مسئول محیط زیست یا وارداتچی تراریخته؟!

در حالی که مدال طلا به فعالان بنیاد راکفلر از سوی رئیس فعلی محیط‌زیست اعطا شده بازی با سلامت ایرانیان هم فدای سودهای کلان مالی شده است.

کد خبر: ۶۳۵۷۸۴

دوشنبه - ۰۳ مهر ۱۳۹۶ / September 25, 2017

به گزارش گروه دیگر رسانه‌های خبرگزاری دانشجو، به‌رغم سفسطه طرفداران تراریخته‌ها در کشور و سیاسی کردن ماجرای هشدار درباره سلامت یا بیماری‌زا بودن این محصولات بیوتکنولوژی و درست در شرایطی که در هیچ جای دنیا اتفاق نظری درباره سلامت محصولات دستکاری شده ژنتیک وجود ندارد، تنها بازی‌خوانی رفتار طرفداران تراریخته را اثبات می‌کند. در پس پرده محصولات تراریخته ماجراهای پنهانی وجود دارد که آنها از مواجهه با منتقدان اینگونه پرهیز می‌کنند.

تاکنون در حوزه کشاورزی ایران، سه مدال طلا اعطا شده است. گیرندگان این مدال‌های طلا سه نفر از متخصصان بنیاد راکفلر امریکا بوده‌اند که مدالشان را از دست آقایان عیسی کلانتری و حجتی، وزیر اسبق و اخیر کشاورزی ایران دریافت کرده‌اند.

حالا آقای کلانتری به سازمان حفاظت محیط‌زیست آمده و معصومه ابتکار به عنوان یکی از مخالفان کشت تراریخته به معاونت زنان و خانواده منتقل شده است؛ ‌جایگاهی که بی‌تردید حق اظهارنظر درباره تراریخته‌ها را نخواهد داشت. در عوض چهره‌هایی همچون بهزاد قره‌یاضی، مدعی تولید برنج تراریخته ایرانی و  اعظم خوش‌خلق سیما، جانشین قره‌یاضی در پژوهشکده بیوتکنولوژی کشاورزی همگی در سازمان حفاظت محیط‌زیست جمع شده‌اند و کارشناسان قبلی این سازمان همچون داوود حیات غیب که همواره به عنوان چهره منتقد تراریخته‌ها شناخته می‌شد، بایکوت شده‌اند و دیگر با رسانه‌ها صحبت نمی‌کنند، اما این تمام ماجرا نیست.

پرخاشگری به جای پاسخگویی

رفتارهای عجیب و پرخاشگری طرفداران تراریخته‌ها بارها در مراسم‌های رسمی و حتی در برابر دوربین‌های تلویزیون تکرار شده و از پوشاندن نقطه ضعفی بزرگ به جای استدلال علمی و پاسخگویی روشن حکایت دارد. آخرین نمونه چنین رفتاری کمتر از یک‌ماه پیش در برنامه مناظره‌ای در برابر دوربین شبکه خبر رخ داد وقتی نماینده سازمان محیط زیست در برابر استدلال علمی کارشناس مخالف تراریخته‌ها قرار گرفت، آنچنان عصبانی شد که با فراموش کردن پخش زنده برنامه فریاد زد: «به من نارو زدید، نگفته بودید این آقا هم روی خط می‌آید!»

واکنش‌های عصبی و «نارو» ‌دانستن دعوت از کارشناس مخالف تراریخته به جای اقناع و پاسخ علمی جهت پیش بردن مباحثه علمی و تنویر افکار عمومی هم هر چند بخشی از ماجرای مشکوک تراریخته‌هاست، اما این حکایت به همین‌جا ختم نمی‌شود.

ماجرای 120 تن برنج تراریخته

برای بررسی بیشتر ماجرای ورود تراریخته‌ها به کشور و معرفی آنها به عنوان پروژه‌ای علمی و محصول زیست‌فناوری بد نیست کمی به عقب برگردیم. دورانی که عیسی کلانتری، وزیر کشاورزی دولت اصلاحات بود و گزارشی که از یک جلسه خصوصی بیرون آمده روشن می‌کند برنج تراریخته‌ای که ادعا می‌شود محصول سال‌ها کار و تحقیقات دانشمندان ایرانی است از کجا آمده است.

در این گزارش که سال 89 در سایت آفتاب منتشر شده آمده است: «نشست تخصصی ارزیابی وضعیت مهندسی ژنتیک کشاورزی در دهه گذشته در ایران و جهان در مرکز تحقیقات استراتژیک مجمع تشخیص مصلحت نظام برگزار شد. سالن همایش آفتاب در مرکز تحقیقات استراتژیک دیروز میزبان متخصصان رشته‌های مختلف ژنتیک کشاورزی بود.»

این نشست که بنا به تصریح گزارش مذکور «با وجود دعوت از مسئولان دولتی ایمنی‌زیستی کشور» بدون حضور هیچ یک از این مسئولان و به صورت دورهمی مسئولان وزارت جهاد کشاورزی تشکیل شده حواشی جالبی داشته است؛ ‌حواشی‌ای از جنس دعواهای طرفداران تراریخته که اتفاقاً این‌بار میان خودشان بوده و بخشی از واقعیت‌ها درباره این پروژه را روشن می‌کند. خبرنگار آفتاب این حواشی را اینگونه روایت کرده است: «دکتر عیسی کلانتری، وزیر کشاورزی دولت خاتمی که در نشست حضور داشت در اعتراض به یکی از گزارش‌ها گفت: برنج‌های وارداتی تراریخته را در زمان آقای خاتمی توقیف کردند؛ نه زمان آقای احمدی‌نژاد. در همین حال دکتر بهزاد قره‌یاضی، رئیس انجمن ایمنی‌زیستی به ایشان گفت که اینگونه نبوده و در زمان خاتمی قفلی به انبارهای برنج وارداتی نزده‌اند. او به کلانتری گفت: دکتر! برنج‌ها مال بنده بوده؛ من که بهتر می‌دانم و دکتر کلانتری در پاسخ ایشان گفت: اما پولش را من داده بودم و مال من بود!»

بر همین اساس یکی از حضار در آن جلسه می‌گوید: «هیچ‌وقت قیافه قره‌یاضی را وقتی خبرنگار بعد از جلسه خودش را معرفی کرد، یادم نمی‌رود؛ داشت سکته می‌کرد بنده خدا!»

این 120 تن برنج تراریخته، بخشی از همان برنج‌های تراریخته است که بهزاد قره‌یاضی دهها نوبت نسبت به «تولید ملی» بودن آن و همچنین پلمب شدن و معدوم شدن آنها اعتراض کرده است.  اسناد دیگری نیز نشان می‌دهد برخلاف ادعای قره‌یاضی منبع این بذر از کانال واردات تأمین شده است. جالب‌تر از همه اینجاست که تاکنون هیچ برنج تراریخته‌ای در دنیا (و در ایران) مجوز کشت نگرفته است، اما اسناد منتشره توسط جریان‌های مدافع تراریخته نشان می‌دهد برنج تراریخته خارجی، در سطح چند هزار هکتار در ایران کشت و رهاسازی شده است.

اما حالا حضور کلانتری در رأس سازمان حفاظت محیط‌زیست، ‌مهر تأیید وزارت بهداشت بر برنج‌های تراریخته و کوچ طرفداران تراریخته به سازمان حفاظت محیط‌زیست ابعاد تازه‌تری پیدا می‌کند.

منبع: روزنامه جوان