اسلام آباد غرب در میان دوقطب پارینه سنگی

کشف یک ردپای تازه و مهم در ایران +تصویر

کشف دست افزارهای سنگی موسوم به موستری زاگرس، از گسترش انسان‌های منقرض شده نئاندرتال تا غرب ایران حکایت می‌کند.

کد خبر: ۶۳۹۱۴۳

چهارشنبه - ۱۹ مهر ۱۳۹۶ / October 11, 2017

به گزارش گروه اجتماعی خبرگزاری دانشجو، الهام قصیدیان - سرپرست گروه گمانه زنی و نجات بخشی لایه‌های باستانی در اشکفت اَزوئه (سَروَنجُق) استان کرمانشاه اظهار داشت: مهمترین دستاورد کار تحقیقاتی در غاراَزوئه کشف دست افزارهای سنگی موسوم به موستری زاگرس به صورت درجا در لایه‌های زیرین این محوطه است که برای نخستین بار در منطقه اسلام آباد کشف شده و حاکی از گسترش انسان‌های منقرض شده نئاندرتال تا دشت اسلام آباد است.

به گفته این باستان شناس، انجام کاوش در اشکفت اَزوئه در راستای طرح بلند مدت باز سازی زندگی جوامع پیش از تاریخ در یکی از کلیدی‌ترین مناطق فلات ایران انجام می‌شود.

وی با اشاره به انجام بررسی‌های فشرده برای کشف و مستند سازی مکانهای باستانی و همچنین بررسی وضعیت موجود مکان‌های پیشتر شناسایی شده در پژوهش‌های باستان شناسی پارینه سنگی استان کرمانشاه، از شناسایی حداقل ۲۶۵ غار و پناهگاه صخره‌ای در محدوده ۶ شهرستان غربی استان کرمانشاه نیز خبر داد و افزود: در این میان ۱۰۰ مکان مربوط به شهرستان اسلام آباد است.

به گفته قصیدیان، نکته حائز اهمیت در این گمانه زنی مشخص کردن نقش کلیدی منطقه اسلام آباد غرب در میان دو قطب پارینه سنگی کشور یعنی دشت کرمانشاه و دشت خرم آباد است.

وی افزود: دشت اسلام آباد غرب به عنوان حلقه ارتباطی این دو دشت، به صورت کُریدوری در انتقال و تبادل سنگ خام و سایر عناصر فرهنگی عمل کرده است.

این باستان شناس در ادامه گفت: انجام گمانه زنی، مطالعه لایه‌های استقراری پارینه سنگی نوین رخنمون یافته و داده‌های ارزشمند به دست آمده از این لایه‌ها در غاراَزوئه در دشت اسلام آباد، ابعاد این تبادل را مشخص می‌کند.

وی با اشاره به ایجاد سه گمانه ۲ در ۱ و ۱ در ۱ متر به عمق‌های مختلف یک متر و یک متر ۳۰ سانتی متر در این فصل پژوهشی در اشکفت اَزوئه از کشف حداقل سه فاز زمانی مربوط به دوران تاریخی، دوره پارینه سنگی نوین و میانی خبر داد.

این باستان شناس در ادامه به بررسی‌های مقدماتی ریخت شناسی و مطالعات چشم انداز اشکفت ازوئه و منطقه و به نقل از سامان حیدری گوران معاون این طرح گمانه زنی از مؤسسه پژوهش‌های فرگشت انسانی لورهیولم دانشگاه کمبریج بریتانیا و بنیاد پژوهش‌های پارینه سنگی دیارمهر اشاره کرد و افزود: این غار در دوران پارینه سنگی نوین و میانی به عنوان ایستگاه موقتی شکار مورد استفاده انسان قرار گرفته است.

وی با اشاره به صدور مجوز گمانه زنی و نجات بخشی لایه‌های باستانی در اشکفت اَزوئه توسط ریاست پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری گفت: کار گمانه زنی و نجات بخشی لایه‌های باستانی در اشکفت اَزوئه (سَروَنجُق) در استان کرمانشاه در چارچوب طرح پژوهش‌های باستان شناسی پارینه سنگی مشترک میان بنیاد پژوهش‌های پارینه سنگی دیار مهر، مؤسسه پژوهش‌های فرگشت انسانی لورهیولم دانشگاه کمبریج بریتانیا، پژوهشکده باستان شناسی کشور و اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان کرمانشاه پایان گرفت.