استفاده از نانوالماس‌ها در تصوير برداري MRI

مطالعه‌اي که در دانشگاه نورث ‌وسترن انجام شده است، نشان مي‌دهد كه کوپل کردن يک عامل وضوح تصوير برداري MRI با يک نانوالماس منجر به افزايش بسيار زياد شدت سيگنال و در نتيجه ايجاد تصويري بسيار روشن مي‌شود.

کد خبر: ۶۴۵۰۳

يکشنبه - ۲۲ فروردين ۱۳۸۹ / April 11, 2010

به گزارش گروه علمي «شبکه خبر دانشجو»، توماس مياد، استاد دانشکده پزشکي نورث وسترن مي‌گويد: اين يافته‌ها يک جهش بزرگ به شمار مي‌روند و مي‌توانند حساسيت تصوير برداري‌ها را دگرگون سازند، اين يک عامل تصوير برداري روي استروئيدهاست و بسيار حساس‌تر از هر عامل ديگري است که تاکنون وجود داشته است.

دين هو، استاديار مهندسي زيست‌پزشکي و مکانيک و يکي ديگر از پژوهشگران مي گويد: اين کار قبلاً نشان داده است که نانوالماس‌ها زيست‌سازگاري بسيار خوبي داشته و مي‌توان از آنها در دارورساني بهره برد، اين کار جديد راه را براي استفاده باليني از اين مواد هم در دارورساني و هم در ردگيري فعاليت و محل داروها هموار مي‌کند.

قابليت تصوير برداري از نانوالماس‌ها درون بدن مي‌تواند در مطالعات زيستي که در آنها بررسي طولاني‌مدت سرنوشت سلول‌ها (همچون ردگيري سلول‌هاي beta islet يا رديابي سلول‌هاي بنيادي) ضروري است، مفيد باشد.

عوامل وضوح تصوير در MRI براي تغيير relaxivity (شاخص کارايي تباين تصوير) و بهبود تفکيک‌پذيري تصوير به کار مي‌روند كه گادولينيوم (Gd) پرکاربردترين عامل وضوح تصوير MRI است؛ اما تباين آن مي‌تواند بهبود يابد.

مياد هو و همکارانشان يک کمپلکس گادولينيوم -(III) نانوالماس توسعه داده‌اند که افزايش بسيار زيادي در relaxivity و به تبع آن در تباين تصوير ايجاد مي‌کند و در مقايسه با گزارشاتي که تاکنون در مورد (Gd (III وجود داشته‌اند، اين کمپلکس موجب افزايش 10 برابري relaxivity مي‌شود، اين يک پيشرفت بسيار بزرگ در کارايي عوامل وضوح تصوير MRI به شمار مي‌آيد.

اين پژوهشگران از نمونه‌هاي مختلفي از نانوالماس‌‌ها، همچون نانوالماس‌هاي آرايش شده با (Gd (III و نانوالماس‌هاي خالص تصويربرداري کردند، سيگنال شديد کمپلکس (Gd (III نانوالماس زماني در روشن‌ترين حالت بود که سطح (Gd (III در بالاترين حد قرار داشت.

هو مي‌گويد: نشان داده شده است که نانوالماس‌ها در جذب مولکول‌هاي آب به سطح خود کارايي بالايي دارند که اين امر ويژگي‌هاي relaxivity کمپلکس (Gd (IIIنانوالماس را بهبود مي‌بخشد، شايد به همين دليل است که اين کمپلکس‌ها تا اين حد روشن بوده و عوامل وضوح تصوير خوبي هستند.

زيست‌سازگاري کمپلکس (Gd (III نانوالماس کاربردهاي باليني آن را پررنگ مي‌سازد، اين محققان علاوه بر تائيد کارايي اين کمپلکس در افزايش وضوح تصوير، با استفاده از فيبروبلاست‌ها و سلول‌هاي HeLa يک سري مطالعات سم‌شناسي نيز روي اين هيبريد انجام دادند.

پژوهشگران دريافتند که اين هيبريد اثر بسيار کمي روي زيست‌پذيري سلول‌ها دارد که اين امر بي‌خطر بودن ذاتي اين کمپلکس را تائيد کرده و آن را در زمره نانومواد مورد استفاده در کابردهاي باليني قرار مي‌دهد.

لازم به ذكر است، جزئيات اين تحقيق به صورت آنلاين در مجله Nano Letters منتشر شده است./انتهاي پيام/