«خوب، بد، زشت»‌های زلزله کرمانشاه/ ۲

مردمی داریم بهتر از آب روان!

از اولین ساعات اعلام نیاز و کمک، ابتدا همسایگان استان کرمانشاه که به محل وقوع زلزله نزدیک‌تر بودند و بعد استان‌های دیگر به کمک شتافتند.

کد خبر: ۶۴۷۰۷۶

يکشنبه - ۲۸ آبان ۱۳۹۶ / November 19, 2017

به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری دانشجو؛ یکی از خوب‌های زلزله کرمانشاه همین حضور مردم بود. حضوری که خارج از حد تصور بود. من به عوان شاهد عینی روستایی ندیدم که مردم در آن حضور پیدا نکرده باشند.

از اولین ساعات اعلام نیاز و کمک، ابتدا همسایگان استان کرمانشاه که به محل وقوع زلزله نزدیک‌تر بودند و بعد استان‌های دیگر به کمک شتافتند. لباس گرم، چادرهای موقت، و تا دلتان بخواهد آب، انواع کنسروها، لباس برای کودکان، لوازم بهداشتی برای زنان و چراغ‌های گرم کننده کمک هایی بود که مردم تا انجا که از دستشان برمی آمد به مناطق زلزله زده فرستاده بودند.

طبیعی بود در یکی دوروز ابتدایی کار به دلیل وسعت و مساحت و عمق مناطق زلزله زده این همیاری بسیار کمک کننده بود. البته که نیازهای اصلی بدون حضور دستگاههای کلان‌تر حل شدنی نبود، اما مردم «پررنگ» بودند.

از جایی به بعد، اما به دلیل عدم مدیریت ستادهای مسئول، شرایط کم و بیش تغییر کرد و حتی حضور بیش از حد مردم و ایجاد ترافیک در ورودی‌های سرپل ذهاب موجب شد تا بخشی از امداد رسانی مختل شود؛ کاش ستادی وجود می‌داشت که به واقع مدیریت بحران کند.

بسیاری از مردم علاقه دارند خودشان در منطقه حضور پیدا کنند و کمک هایشان را خودشان به دست زلزله زدگان برسانند. خب این خواسته خارج از عرفی نیست! باید ستادی می‌بود که می‌گفت: «آقا و خانمی که زحمت کشیده اید و تا اینجا آمده اید.
‌
می‌خواهید کمک کنید! خدا خیرتان بدهد، بی هدف در منطقه چرخ نزنید. الان روستای الف؛ و روستای ب. دچار مشکل اند بیایید باهم برویم و این اقلام را در آنجا توزیع کنیم.» اگر این اتفاق می‌افتاد، دیگر طوری نمی‌شد که یک روستا اشباع شود و دیگر روستا کمتر از محموله‌های ارسالی بهره ببرد. البته حالا همه روستا‌ها پراند از اقلام خوراکی و مصرفی، اما در روزهای این مشکل وجود داشت.

روستاهای کنار جاده پر از کمک‌های مردمی بودند و روستاهایی که پشت تپه یا کوه بودند بدون امکانات مانده بودند.