یادداشت/ امیر استکی

مسؤولیت جاسوس‌های مذاکرات با کیست؟

فیلمی در فضای مجازی منتشر شده که در آن صحنه‌هایی از فیلمبرداری با ساعت مچی وجود دارد، که به ادعای سازندگان کلیپ متعلق به تصاویری است که دری‌اصفهانی از جلسات هیات ایرانی در مذاکرات برجام ضبط کرده است.

کد خبر: ۶۴۹۸۱۳

شنبه - ۱۱ آذر ۱۳۹۶ / December 02, 2017

برجام و همه مسائل اطراف و اکنافش مانند میوه‌ای است که شیرینی و مغز آن توسط برخی نوش جان و تفاله‌اش هم تف شده است. جالب اینجاست که بسیاری تحلیلگران و روزنامه‌نگاران در ایران وجود دارند که با غور برعکس در تاریخ انقلاب و با آسمان ریسمان‌های بیشماری که می‌کنند، به دنبال پیدا کردن نفوذی‌ها و عوامل شبکه‌های زرسالار جهانی در میان مسؤولان مختلف جمهوری اسلامی هستند و فقط کافی است رفتار یک چهره سیاسی را نتوانند تحلیل کند، آنگاه به سرعت سراغ ساختن تحلیل‌هایی می‌روند که نه می‌شود پذیرفت‌شان و نه می‌شود ردشان کرد ولی همین‌ها امروز در مواجهه با جاسوس از آب درآمدن یکی از اعضای ارشد تیم مذاکره‌کننده هسته‌ای ایران در مذاکرات منتهی به انعقاد برجام به شکل پرسش‌برانگیزی سکوت پیشه کرده‌اند؟ شاید از تبعات انتقاد و نقد موثر و بی‌پروا به دولت معتدلان بیم دارند- که البته ترسی بجاست- و شاید در میان پروژه‌های دیگری که دارند این مساله حداقل تا 4-3 سال آینده فرصت مطرح شدن نیابد. هر چه هست امروز کسانی که مسؤولیت اصلی در برجام را داشته‌اند و در راس آنها رئیس محترم جمهور هیچ احساس نمی‌کنند که باید به کسی توضیح بدهند و از نظر آنان حالا اینگونه شد که شد و ما که نمی‌خواستیم اینگونه بشود و در تحلیل نهایی این آمریکاست که بدعهد و خبیث است. همین چند ماه پیش بود که رئیس‌جمهور کره‌جنوبی به خاطر اعمال نفوذ دوست صمیمی‌اش در تصمیماتش بارها از مردم کره‌جنوبی عذرخواهی و در نهایت هم استعفا کرد و به خانه‌اش برگشت اما اینجا خبری از این حرف‌ها نیست و اینجور مسائل اساسا سوسول‌بازی به حساب می‌آید و هیچ نیاز نیست به خاطر ضرری که جاسوسی یک عضو ارشد تیم مذاکره‌کننده هسته‌ای برای ملت به بار آورده از آنها عذرخواهی کرد. البته این شامل قسمت‌های شیرین ماجرا و تجلیل‌ها و در نوشابه باز کردن‌ها و القاب و مدال‌های قهرمانی در عرصه دیپلماسی نمی‌شود. آن کارها به موقع خود و به اندازه کافی و بل بیش از اندازه کافی انجام شده است و حالا که همه عکس‌های یادگاری‌شان با برجام را گرفته‌اند و خبر خیلی خاصی از آن همه باغ سیب و گلابی و آفتاب‌تابان و گشایش‌های خارجی در عرصه‌های مالی و سرمایه‌گذاری نشده است، مته به خشخاش گذاشتن کار عنودان و منتقدان مستحق قعر جهنم خواهد بود. حالا باید راه‌های جدیدی را آزمود و مابقی مشکلات و چالش‌ها را با همان سیاق به سرانجام رساند. حالا باید سر وقت موشک‌های زبان‌بسته نیروهای نظامی رفت و مشکلات‌شان را رفع و رجوع کرد.