حمله عارف به گفتمان روحانی/ «اعتدال» را به عنوان یک گفتمان قبول ندارم

رییس شورای سیاست‌گذاری اصلاح‌طلبان با بیان اینکه «اعتدال» را یک گفتمان نمی‌دانم، گفت: شرایط زمانی ما را به مسیری برد که واژه «اعتدال» را به «اصلاحات» الصاق کردیم در حالیکه الزاما نیازی به این کار نبود.

کد خبر: ۶۵۰۴۶۲

دوشنبه - ۱۳ آذر ۱۳۹۶ / December 04, 2017

به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری دانشجو، جبهه اصلاح‌طلبان ایران و جبهه اعتدال گرایان عصر دیروز (یکشنبه) با محمدرضا عارف رییس شورای سیاست‌گذاری اصلاح‌طلبان دیدار کردند.

عارف در این دیدار اظهار داشت: اعمال محدودیت برای برخی مسئولین با سابقه نظام زنگ خطری برای کمرنگ شدن وحدت در داخل خانواده انقلاب است و در برهه حساسی از انقلاب اسلامی به سر می‌بریم و هرگونه ایجاد چالش در داخل خانواده انقلاب مطمئنا به سود بدخواهان نظام اسلامی است به همین دلیل همه اعم از حاکمیت و مردم باید بیش از گذشته به وحدت و با هم بودن اصرار کنند.

رییس شورای سیاست‌گذاری اصلاح‌طلبان با تاکید بر اینکه در ذات اصلاحات منش اعتدالی وجود دارد، گفت: شخصا «اعتدال» را یک گفتمان نمی‌دانم و شرایط زمانی ما را به مسیری برد که واژه «اعتدال» را به «اصلاحات» الصاق کردیم در حالیکه الزاما نیازی به این کار نبود چرا که در دل گفتمان اصلاحات، اعتدال نهفته است.

وی با تاکید بر اینکه در یک جبهه سیاسی هر حزبی باید وزن خود را در داخل آن جبهه سیاسی بشناسد و با توجه به وزن خود فعالیت کند و انتظاراتش را با توجه به وزن و جایگاه خود هماهنگ کند، خاطرنشان کرد: نگاه قیم‌مابانه و پدرسالارانه در حرکت جبهه‌ای نباید وجود داشته باشد و اگر حزب یا احزابی بخواهند نگاه قیم مابانه نسبت به دیگر احزاب داشته باشند مطمئنا شکست خواهند خورد و حرکت جبهه‌ای را با مشکل رو به رو خواهند کرد.

عارف افزود: رقیب جریان اصلاحات تلاش زیادی کرد که با الگو برداری از شورای عالی سیاست‌گذاری اصلاح‌طلبان جبهه‌ایی عمل کنند، ولی باز هم موفقیتی کسب نکردند.

رییس شورای سیاست‌گذاری اصلاح‌طلبان در پایان تصریح کرد: اگر به تاریخ سیاسی کشورمان نگاه کنیم می‌بینیم که بسیاری از جبهه‌های سیاسی به مانند جبهه ملی بعد از مدتی انشعاب‌هایی در داخل آن‌ها ایجاد شد به همین دلیل هیچ راهی جز تشکیل حزب فراگیر نداریم و شرط رسیدن به آن، حرکت منسجم با همگرایی حداکثری در داخل جبهه اصلاحات و مبنا قرار دادن منافع جریانی در مقابل منافع حزبی و گروهی است.