مسعود فراستي در دانشگاه تهران:

ذهن آويني موزه انديشه‌هاي ديگران نبود

مسعود فراستي، منتقد سينما و از همکاران سابق شهيد آويني در موسسه سوره، با تشریح ویژگیهای شخصیتی و فکری این شهید والامقام، گفت: ذهن آويني موزه انديشه‌هاي ديگران نبود و وي انديشه‌هاي اصيلي داشت زيرا در همه هنرها از روشنفكري عبور كرده بود.

کد خبر: ۶۵۰۹۴

سه‌شنبه - ۲۴ فروردين ۱۳۸۹ / April 13, 2010

به گزارش خبرنگار سياسي «شبكه خبر دانشجو»، مسعود فراستي در نشست «خان گزيده‌ها، بررسي هنر مبارزه در آثار شهيد آويني» كه عصر امروز در دانشگاه تهران برگزار شد، با تاكيد بر اينكه آويني جزو متفكران معدود فرهنگي سال‌هاي اخير است، اظهار داشت: آويني هنر را خوب مي فهميد و مطالبش در روايت فتح و مجله سوره به ما نشان مي دهد كه وي به آنچه مي گفت، كاملاً معتقد بود.

وي افزود: اعتقاد آويني با كساني كه براي اعتقادشان جان نمي كنند و بدان عمل نمي كنند بسيار متفاوت بود؛ زيرا آويني اهل انديشه بود و فلسفه و هنر را مي دانست و مي شناخت.

اين منتقد سينما و تلويزيون در ادامه سخنان خود تصريح كرد: ذهن آويني موزه انديشه‌هاي ديگران نبود و وي انديشه‌هاي اصيلي داشت؛ زيرا در همه هنرها از روشنفكري عبور كرده بود.

فراستي افزود: يكي از نشانه‌هاي روشنفكري عمل نكردن به چيزي است كه بدان اعتقاد داري و فاصله داشتن از مردم است كه در آويني وجود نداشت.

وي با بيان اينكه آويني مخالف ابتذال روشنفکری بود، گفت: ابتذال روشنفكري يعني اينكه آنچه متعلق به مردم است، بد است و هر چه مال خواص است، خوب است؛ آويني با اين نظر مبارزه مي كرد؛ البته مبارزه با ابتذال روشنفكري بايد همچنان در دستور كار باشد.

اين منتقد سينما با تاكيد بر اينكه هنر بايد بي طرف باشد، افزود: آنچه در مدت همكاري با شهيد آويني بدان رسيدم اين بود كه دغدغه مرتضي مردم بود و نمي خواست اداي روشنفكري را دربياورد، بلكه در صدد بود درد مردم را به گوش مسئولان برساند.

فراستي با اشاره به عقايد و نوشته‌هاي شهيد آويني اظهار داشت: مرتضي معتقد بود بدترين بيماري هنر، پيام زدگي آن است و هنر نبايد دنباله سياست باشد چيزي كه مخالفت بسياري را دربرداشت.

وي با بيان اينكه برخي از افراد امروز هم هنر را سياسي مي بينند و براي آن استقلال قائل نيستند، افزود: شهيد آويني هم با سينماي روشنفكري غرب مبارزه مي كرد و هم با سينماي داخلي.

اين منتقد سينما در ادامه سخنان خود با اشاره به فعاليت‌ها و نوشته‌هاي شهيد آويني پيش از انقلاب اذعان داشت: مرتضي قبل از انقلاب مثل روشنفكران زندگي مي كرد، اما در انقلاب و در دوره جنگ جبهه خود را معين كرد و سلوك روشنفكران كه جدا از مردم است را كنار گذاشت.

فراستي افزود: آويني حتي سعي داشت برخلاف روشنفكران، متفاوت از ديگران نباشد؛ چيزي كه من آن را عبور از روشنفكري مي خوانم و علت مماس شدن دردهاي آويني با دردهاي مردم همين است.

وي با تاكيد بر اينكه آويني فردي جناحي نبود، اظهار داشت: مرتضي با دو جريان تحجر و تجدد مبارزه مي كرد؛ گرچه مقالات بسياري از مجله سوره در مبارزه با تجدد است، اما امروز بايد قالب مبارزه، مبارزه با تحجر باشد.

اين منتقد سينما افزود: زندگي و آثار شهيد آويني نشان مي دهد كه وي متفكري فرهنگي، و تئوري‌اش فرهنگي است و خط مستقل فرهنگي دارد كه مخالف بسياري از نظرات ديگران است.

فراستي با تاكيد بر اينكه شهيد آويني صد درصد ولايت فقيه را قبول داشت، ‌تصريح كرد: مرتضي به امام(ره) عشق مي ورزيد و غزل‌هاي بسياري از وي در خصوص امام(ره)، موجود است.

وي افزود: در نوشته‌هاي آويني كوچكترين خللي در خصوص ولايت فقيه مشاهده نمي شود و تفكر وي پس از سال 57 در اين زمينه ثابت است.

اين منتقد سينما در خاتمه سخنان خود با بيان اينكه دنيا براي آويني در اواخر عمرش ديگر جذابيتي نداشت، خاطرنشان كرد: مرتضي در اواخر حياتش مرگ طلب مي كرد، اما مرگ طلبي كه ناشي از نوعي مبارزه، و جدا از وادادگي است./انتهاي پيام/