زاده‌محمدي در جلسه نقد و بررسي فقر و غنا در سريال‌هاي تلويزيوني:

99درصد از سريال‌هاي تلويزيوني خالي از عنصر اقتصاد است

زاده‌محمدي، يك منتقد سينما و تلويزيون با اشاره به اينكه صداوسيما به مسئله فقر و غنا به صورت كمرنگ پرداخته است، گفت: 99درصد از سريال‌هاي تلويزيوني خالي از عنصر اقتصاد است.

کد خبر: ۶۵۱۴۹

چهارشنبه - ۲۵ فروردين ۱۳۸۹ / April 14, 2010

به گزارش خبرنگار فرهنگي «شبكه خبر دانشجو»، زاده محمدي عصر ديروز در جلسه بررسي فقر و غنا در سريال هاي تلويزيوني در دفتر جنبش عدالت خواه دانشجويي اظهار داشت: اكثر سريال هايي كه از تلويزيون پخش مي شوند داراي فضاي ايزوله شده خلوتي هستند و به صورت صحيح به بعد اقتصادي نمي پردازند؛ براي مثال داستان در مورد خانواده اي است كه از لحاظ مالي در شرايط بدي قرار دارد، اما خانه اي كه در آن زندگي مي كند به اندازه يك پارك بزرگ است.

اين منتقد سينما و تلويزيون ادامه داد: اكثر سريال هاي خانوادگي تلويزيون در چنين فضايي اتفاق مي افتد و شايد بتوان علت را در اين امر يافت كه كار ساختن چنين سريال هايي با ساختاري اين چنيني آسان تر است.

وي با اشاره به سريال «دارا و ندار» گفت: اين سريال به نحو خوبي به مسئله فقر و غنا در جامعه پرداخت و به نوعي زندگي يك فقر آبرودار و يك متكدي را مقايسه كرد؛ البته نمي توان گفت که اين سريال خالي از اشكال نبود؛ به عنوان مثال در قسمت آخر سريال دوباره شاهد جريان تكراري موجود در سريال ها كه همان مسئله ازدواج است، بوديم، اما نوع پرداخت به آن به گونه اي است كه سريال را زير سوال مي برد؛ چون افرادي با هم قصد ازدواج دارند كه هيچ تناسبي به لحاظ طبقاتي با هم ندارند.

زاده محمدي در ادامه ضمن اشاره اي كوتاه به سريال «دلنوازان» بيان داشت: در اين سريال يك جوان بدون داشتن پول و پشتوانه مالي با دختري كه وي نيز از لحاظ اقنصادي در شرايط قابل قبولي قرار ندارد، ازدواج مي كند و با توجه به اين شرايط اين زوج در خانه اي زندگي مي كنند كه وسايل و امکانات آن با سطح اقتصادي و معيشتي آنها همخواني ندارد و اصولا با توجه به شرايط اقتصادي ذكر شده، زندگي در آن خانه براي چنين زوجي بعيد به نظر مي رسد.

عضو هيئت تحريريه مجله «راه» ادامه داد: اكثرا سريال هايي كه ساخته مي شود از مسائل زندگي روزمره مردم دور است و شايد بتوان دو سه سريال را يافت كه به مسائلي مانند فقر و غنا پرداخته باشند كه در اين بين مي توان به سريال «زير زمين» اشاره كرد.

وي اظهار داشت: در کشور ما كساني كه با ساختارهايي مانند فقر و غنا، اقدام به ساختن سريال مي كنند يا از طبقه فقرا نيستند و يا اصلا دغدغه اي از لحاظ مالي ندارند، بنابراين شاهد نمايش چنين سريال هايي هستيم.

زاده محمدي در ادامه با اشاره به ادبيات فقر بيان داشت: نوع ديگر از پرداخت به فقر، نهيليستي است؛ يعني نگاهي فلسفي به فقر.

اين منتقد سينما و تلويزيون در ادامه ضمن تمجيد از سريال «به كجا چنين شتابان» گفت: با وجود اينکه سريال «به كجا چنين شتابان» اولين سريال تلويزيوني كارگردان اين سريال مي باشد، اما به خوبي از عهده نمايش معضلات مختلف اجتماعي برآمده است.

عضو هيئت تحريريه مجله «راه» در ادامه تصريح كرد: چون فيلم سازان در خصوص ساخت فيلم در زمينه فقر و غنا محدوديت دارند، بنابراين فيلم هاي ديگري مي سازند.

وي با اشاره به سريال «چار ديواري» و «زن بابا» گفت: تنها حسن اين دو سريال اين بود كه از لحاظ گويشي به گفتار مردم نزديك بودند؛ البته تفاوت سريال «چارديواري» با ديگر سريال ها اين بود كه به شمال شهر توجه نداشت و اين امتيازي براي صدا و سيما بود./انتهاي پيام/