عطوان تحلیل کرد

آغاز انزوای محور سازشکار با رژیم صهیونیستی

تحلیلگر برجسته جهان عرب شعار ملت‌های منطقه از جمله ملت اردن علیه حکام عرب نظیر محمد بن سلمان ولیعهد سعودی را سرآغاز گسست و انزوای محور موسوم به «محور میانه‌رو» و سازشکار با رژیم صهیونیستی دانست.

کد خبر: ۶۵۱۸۵۰

يکشنبه - ۱۹ آذر ۱۳۹۶ / December 10, 2017

به گزارش گروه بین الملل خبرگزاری دانشجو، عبدالباری عطوان نویسنده و تحلیگر برجسته جهان عرب در مقاله امروز یکشنبه خود به تظاهرات هزاران اردنی علیه تصمیم دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا علیه شهر اشغالی قدس و همبستگی با ملت فلسطین و واکنش تظاهرات‌کنندگان به سران سازشکار عرب پرداخت و نوشت: ترامپ تن‌ها کسی نیست که در محاسبات و ارزیابی خود از واکنش‌های جهان عرب و اسلام در قبال تصمیم فاجعه بار خود در به رسمیت شناختن قدس اشغالی به عنوان پایتخت رژیم اشغالگر اسرائیل اشتباه کرد. روشن است که نزدیکترین هم پیمانانش در منطقه نظیر عربستان، مصر و امارات نیز اشتباه بزرگی مرتکب شدند، زیرا موضعی قوی و بازدارنده در قبال این تصمیم ترامپ نگرفتند و به ترامپ درباره عواقب این تصمیم هشدار ندادند و از اصول و مبانی ثابت امت اسلامی و خشم کنونی ملت‌های اسلامی جانبداری نکردند. همین موضع گیری (سازشکارانه نزدیکترین هم پیمانان عرب واشنگتن) هم باعث شد تا صهیونیست‌ها در رسانه‌های خود شادمانی کنند.

وقتی هزاران معترض خشمگین در سراسر اردن برای اولین بار در تاریخ این کشور در محکومیت محمد بن سلمان ولیعهد سعودی شعار می‌دهند و او را به مزدور آمریکا می‌خوانند و عبدالفتاح السیسی رئیس جمهور مصر نیز با شعارهای مشابهی در چند کشور عربی روبرو می‌شود و نیروهای امنیتی او گروهی از تظاهرکنندگان را - که دستورات رسمی را زیرپا گذاشتهو جلوی اتحادیه صنفی روزنامه نگاران گردهم می‌آیند- بازداشت می‌کنند؛ این امر نه تن‌ها بدان معنا است که محور موسوم به "اعتدال" عربی در صف آمریکا و اسرائیل قرار گرفته است بلکه همچنین به این معنا است که گسست و انزوای محور "میانه روی" عربی در سطح جهان عرب و اسلام آغاز شده است.
‌
نمی‌دانیم که این محور "میانه رو عربی" اصول راهبرد خود در منطقه را برچه اساسی بنا نهاده است و دکترین نظامی و سیاسی خود را برچه معیاری پایه ریزی کرده است، اما این را خوب می‌دانیم که رقبای منطقه‌ای این محور، ثمره این اشتباهات را می‌چینند و ملت‌های عرب با خود همراه می‌کنند و مهم‌تر از همه اینها، این رقبای منطقه ای، اعضای محور (میانه روی عرب) را در صف همراهان سیاست و مواضع کنونی آمریکا در حمایت از نژادپرستیِ تروریستی اسرائیل قرار می‌دهند. این درحالی است که معادلات قدرت و ائتلاف‌ها در منطقه به سرعت به زیان نفوذ آمریکا تغییر می‌کند.

دشوار است که با قطعیت بگوییم که کدام طرف دیگری را گمراه کرده است. آیا ترامپ هم پیمانان "میانه روی" خود را گمراه کرد، زیرا فکر کرد که سرگرم بودن این هم پیمانان به بحران‌های دیگری نظیر وخامت اوضاع اقتصادی (مصر) یا جنگ در یمن و (نفوذ) ایران مهمتر از پرداختن آن‌ها به مسئله قدس و فلسطین است یا این هم پیمانان بودند که ترامپ را گمراه کردند و به وی گفتند که ملت‌های عربی و اسلامی در کُما به سرمی برند و بنابراین وی باید گامی در نقشه خود برای انتقال سفارت و به رسمیت شناختن سیاست اسرائیل در تحمیل شرایط با زور و قدرت در سراسر فسطین اشغالی بردارد. گمراه کننده یا گمراه شده هرکسی که باشد، باید گفت که این "شوک" شراره بیداری در جهان عرب و اسلام را روشن خواهد کرد.

سران سعودی از طریق قراردادهای سرمایه گذاری و تسلیحاتی بیش از ۵۰۰ میلیارد دلار به ترامپ رشوه دادند و در مسیر عادی سازی به سرعت روابط خود با اشغالگران اسرائیلی گام برداشتند و به برخی نویسندگان خود برای بهبود وجهه یهود و اسرائیلی‌ها و ستایش از آن‌ها و مجرم دانستن فلسطینی‌ها که اصحاب قضیه عربی و اسلامی عادلانه (فلسطین) هستند، چراغ سبز نشان دادند.

دو کشور اصلی اردن و مغرب از گروه موسوم به "ائتلاف اعتدال عربی" خارج شدند و جای تعجب نخواهد بود که مصر - در سایه التهاب درونی جامعه خود به خاطر اعطای دو جزیره تیران و صنافیر به عربستان، افزایش گزارش‌ها در خصوص طرح موسوم به "ایجاد میهن جایگزین برای فلسطینی‌ها در سینا" و افزایش سرکوبگری خود و مصادره آزادی‌ها در سایه تداوم بحران اقتصادی و شکست خوردن در رسیدگی به این مشکل- سومین کشوری باشد که در آینده نزدیک راه اردن و مغرب را درپیش بگیرد و از این گروه خارج شود.

رکس تیلرسون وزیر خارجه آمریکا، سران سعودی را به حفظ بیشترین آرامش در برخورد با پرونده بحران‌ها و اختلافات خودشان در یمن و لبنان و قطر و بازنگری در سیاست‌های خود در این زمینه توصیه کرد و ما نیز به آن‌ها و هم پیمانانشان در مصر و اردن توصیه می‌کنیم که قطب نمای حرکت خود را به سمت قدس اشغالی و مقابله با موضع شرم آور آمریکا متمرکز کنند، زیرا نمی‌توان قبول کرد که سرزمین حرمین شریفین کمترین همبستگی و یاری رساندن به ملت فلسطین را داشته باشد که از سومین حرم شریف در شهر قدس دفاع می‌کنند.