چرا باید نگران هزینه های موسسه تنظیم و نشر آثار امام(ره) باشیم؟

آنچه مغفول مانده واگذاری برخی زیرمجموعه مرکز نشر و تنظیم آثار - نظیر سایت جماران - به کسانی است که سابقه فتنه دارند که با اصل انقلاب و خط امام مسئله دارند و عداوت خود را در طول یک دهه گذشته به نمایش گذاشته‌اند.

کد خبر: ۶۵۲۴۶۵

سه‌شنبه - ۲۱ آذر ۱۳۹۶ / December 12, 2017

به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری دانشجو، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی موسسه‌ای است که به نشر آثار امام خمینی (ره)، می‌پردازد و از هنگام تاسیس در سال ۱۳۶۷ تا کنون با نظارت فرزندان و نوادگان او اداره شده است. این مؤسسه در قالب‌هایی، چون نگهداری اسناد روح‌الله خمینی، تنظیم و چاپ کتاب‌های او و مقالات مربوطه فعالیت می‌کند و بر چاپ تمام مطالب و کتاب‌های ناشران دیگر درباره وی نظارت دارد.

در همین رابطه در روزهای اخیر بحث‌های مربوط به بودجه تعلق گرفته به این موسسه با حرف و حدیث‌های فراوانی همراه بوده است. دولت دوازدهم بودجه این موسسه را برای سال ۹۷ افزایش داده است. در لایحه بودجه سال ۹۷ «موسسه نشر آثار امام (آیت الله خمینی) که زیر نظر حسن خمینی اداره می‌شود ٧١ میلیارد و ٣٤٠ میلیون تومان» است.

جدول ریز بودجه نیز تقدیم مجلس شده تا مشخص شود کل این بودجه کجا باید هزینه شود، برای مثال پرتال امام خمینی با پیشنهاد بودجه‌ای ۳. ۴ میلیارد تومان مواجه است حال آنکه با توجه به تولید محتوای اندک این پرتال، جالب توجه است. هرچند اگر در این ردیف ۲ سایت نوشته شده که شاید بودجه سایت «جماران» در نظر گرفته شده باشد که در این صورت اگر به صراحت هر دو سایت مطرح می‌شد، به لحاظ بودجه‌نویسی بهتر بود.

آنچه در این گزارش مغفول مانده واگذاری برخی زیرمجموعه مرکز نشر و تنظیم آثار - نظیر سایت جماران - به کسانی است که سابقه فتنه دارند که با اصل انقلاب و خط امام مسئله دارند و عداوت خود را در طول یک دهه گذشته به نمایش گذاشته‌اند. برخی از تولیدات سایت جماران نشان می‌دهد که این پایگاه به جای دغدغه اندیشه‌های امام، بیشتر نگران منافع حزبی و جریانی خاصی است که برخی اوقات با منافع ملی نیز در تعارض قرار می‌گیرد.

در عین حال باید به این نکته توجه کرد که بودجه چند ده میلیاردی برای نشر و ارج نهادن به اندیشه‌های امام خمینی (ره)، نه تن‌ها مورد نقد نیست بلکه این امر باید مورد توجه بیشتری نیز قرار گیرد. رهبر کبیر انقلاب، پایه گذار انقلابی جهانی بود.

انقلابی با آرمان‌ها و ارزش‌های بدیع برای حمایت از حقوق مستضعفین و مظلومان عالم که توانست در مدت کوتاهی، ملت‌های بسیاری را درگیر کند و آثار و پیامدهای آن تا به امروز نیز در منطقه و جهان قابل مشاهد است.

از این رو ارج نهادن و تعالی اندیشه‌ها و ارزش‌های هویت بخش امام خمینی (ره) که با پشت سر انقلاب اسلامی قرار دارد، وظیفه‌ای ملی و بین المللی است که نیازمند حمایت‌های مادی و معنوی است و باید برای همیشه مورد توجه قرار گیرد.

در این زمینه منافاتی به هیچ وجه وجود ندارد که اندیشه‌های امام دلها، ترویج و تبلیغ شود و چه بسا مردمی که با دل و جان نیز در این راه از هزینه‌های شخصی مایه گذاشته و به نشر این اندیشه‌ها در جهان مشغولند. همانگونه که تبلیغ و ترویج اندیشه‌های اسلامی و دینی مانند چاپ قرآن و تاسیس مدارس علمی – مذهبی و مساجد نیز توسط کشورهای اسلامی در جهان دارای ردیف بودجه ویژه‌ای است و هیچ کس به آن نه تن‌ها معترض نیست بلکه حمایت نیز می‌کنند. آثار و اندیشه‌های امام خمینی (ره) منبعی لایتنهای برای ملت‌های آزاده و راه گشای بسیاری از مشکلات و معضلات جهان کنونی است که می‌بایست ترویج آن مورد حمایت دولت‌های کشورمان باشد.

وجود، اما و اگرهایی برای رفع شبهات
با وجود این وظیفه خطیر که برعهده بیت امام خمینی (ره) قرار گرفته، برخی از اقدامات و رفتارهای صورت گرفته از سوی منتسبان به این بیت مورد نقد قرار دارد که شبهاتی را در زمینه خرج و مخارج بودجه‌ها و درآمدهای موسسه امام خمینی ایجاد کرده است.

متصدیان موسسه باید نسبت به حسابرسی و دخل و خرج‌های آن روشنگری کنند. جذب اعتبارات و وجوهات و نذورات و موقوفات در طول سال به چه میزان درآمد برای تولیت مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی به ارمغان آورده و در کجا‌ها هزینه شده است؟

این سوالاتی است که پاسخ روشن به آن‌ها می‌تواند باعث عدم سواستفاده بدخواهان و دشمنان انقلاب و امام شود که از هرفرصتی برای تخطئه راه و اندیشه‌های امام سواستفاده می‌کنند.

در کنار این، ساخت و تجهیز حرم امام خمینی (ره) با به کارگیری سبک‌های کاملا پرهزینه که در سال‌های اخیر شاهد رونمایی از بخش هایی از آن هستیم، با کدام اندیشه و رویکرد امام همخوانی داشته است؟

نوع معماری داخلی حرم، انتقادهای بسیاری را از سوی دلسوزان انقلاب و امام همراه داشته و متولی اصلی این امر باید پاسخگو باشد که همین اقدامات باعث انحراف افکار عمومی از بودجه اختصاص یافته به موسسه می‌شود.

اما مهمترین مساله در زمینه موسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی (ره)، خارج شدن مسئولان و متصدیان آن از وظایف اصلی و اولیه خود در دفاع از اندیشه‌ها و مواضع رهبر کبیر انقلاب است. در برخی از مواقع، مواضع نامرتبطی به امام منتسب می‌شود یا در اندیشه‌های ایشان تحریف ایجاد شده که با پاسخ درخور موسسه همراه نبوده و حتی گا‌ها به ترویج این انحرافات نیز پرداخته شده است.

در پرتال امام خمینی (ره) درباره وظایف موسسه آمده است: «موسسه تنظیم و نشر آثار حضرت امام خمینی (س) که خود از مواریث فرهنگی یادگار امام است، در طول سال‌های گذشته کوشیده است تا در کنار نهاد‌ها و مراکز فرهنگی و رسانه‌های متعهد، از پیوند عمیق مردم و بویژه نسل جوان با آثار و رهنمودهای حضرت امام پاسداری کند و با تنظیم و انتشار صد‌ها هزار نسخه از آثار امام و دیگر فعالیتهای متنوع خویش در عینیت بخشیدن به حضور نیرومند رهنمود‌ها و رفتار و منش حضرت امام در متن جامعه اسلامی در داخل و خارج کشور گام‌های مؤثری بردارد.»

این سوال مطرح است در پاسداری از رهنمودهای رهبر کبیر انقلاب تا چه حد موفق عمل کرده است؟ سایت جماران به عنوان یکی از دو پرتال وابسته به موسسه در سال‌های گذشته به حمایت یکجانبه از دولت، طرفداری آشکار از کاندیداتوری حسن خمینی در خبرگان رهبری و استفاده از اعتبار این رسانه برای مطرح کردن شخصیت حقیقی حسن خمینی، حمایت از اصلاح طلبان و فتنه گران و .. پرداخته است!

در چند سال پیش، موسسه به انتشار یکی از آثار یوسف صانعی از حامیان فتنه اقدام کرد. این موسسه اقدام به انتشار کتابی از"شیخ" یوسف صانعی با عنوان "المکاسب" کرد. اگرچه توجیه احتمالی انتشار چنین کتابی به قلم این فرد از سوی موسسه نشر آثار امام، شرحی بر "مکاسب محرمه" امام خمینی (ره) عنوان می‌شود، اما انتشار کتاب از سوی چنین افرادی با نظرات خاص فقهی و سیاسی آنهم از سوی موسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی (ره)، بیش از پیش از نگاه قبیله ای-جناحی برخی از دست اندرکاران این موسسه -که مدت هاست این رویه مورد نگرانی دلسوزان انقلاب و رهروان حقیقی راه امام است- و نیز پشتیبانی از ارائه یک قرائت خاص از نظریات امام، حکایت دارد.

حال آنکه که اساسا پیشنهاد تشکیل این موسسه که در سال ۱۳۶۷ از سوی حجت الاسلام سید احمد خمینی به بینان گذار فقید انقلاب اسلامی ارائه شد، برای حفظ و نشر آثار امام با هدف جلوگیری از برداشت‌های گوناگون سیاسی و غیر سیاسی از نظرات ایشان چه به صورت مکتوب و چه به صورت غیر مکتوب بوده است.

متصدیان موسسه امام خمینی (ره) به ویژه سیدحسن خمینی در مقابل توهین و انحرافات برخی از افراد بیت امام و شخصیت‌های سیاسی ساکت بوده و عکس العملی به آن نشان نداده اند. برای نمونه نعیمه اشراقی نوه حضرت امام (ره) در شبکه اجتماعی فیس بوک در سال ۹۲ توهینی آشکار به امام (ره) و خانواده شهدا داشت به گونه‌ای که بسیاری از کارشناسان و تحلیل‌گران سیاسی عدم موضع‌گیری موسسه تنظیم و نشر آثار امام (ره) را دلیل این توهین‌ها و تحریف‌ها می‌دانستند.

در سال ۸۸ و در آشوب‌ها و شورش‌های فتنه گران در دانشگاه تهران، تصویری از امام خمینی (ره) به آتش کشیده شد، ولی موسسه به جای اینکه اقدام فتنه گران را محکوم کند، صدا و سیما را به دلیل پخش این توهین محکوم ساخت! اقدامات قابل تامل موسسه به این اقدام خلاصه نمی‌شود.

در مقابل خاطراتی که اکثر از سوی رئیس فقید مجمع تشخیص مصلحت که مستقیما به امام خمینی (ره) مرتبط می‌شد، مسولان موسسه بنا به مصلحت اندیشی یا هرچیز دیگری یا سکوت می‌کردند یا به طور مشخصی درباره انحرافات صورت گرفته موضع گیری نمی‌کردند.

هاشمی رفسنجانی در سال ۹۲ اظهارنظری درباره «موافقت امام (ره) با حذف شعار مرگ بر آمریکا» داشت که در آن سال موسسه هیچ گونه توضیحی درباره اینکه اساسا هاشمی می‌تواند بدون سند و هماهنگی با موسسه تنظیم و نشر آثار امام (ره) مطلبی را به بنیانگذار انقلاب اسلامی نسبت داده و یا خاطره این را از ایشان نقل کند، یا خیر، ارائه نکرد.

حال آنکه بنا بر وصیت امام ایشان فرمودند: اگر چیزی به من نسبت داده شد، باید برگرفته از دست خط یا صدای من با تشخیص کارشناسان (قریب به مضمون) باشد. در این میان نقل قول‌ها و انحرافاتی از سوی برخی از نیرو‌ها و شخصیت‌های سیاسی پیرامون اندیشه‌ها و رفتارهای امام خمینی در بیش از دو دهه اخیر صورت گرفته که موسسه امام به جای پاسخ گویی قاطع و مستند یا به صورت تلویحی به حمایت از چنین انحرافاتی پرداخته یا سکوت اختیار کرده است.

چنین پس زمینه‌ای در فضای عمومی نسبت به مسئولان و متصدیان موسسه، شبهات فراوانی پیرامون انجام وظیفه اصلی موسسه ایجاد کرده که گا‌ها باید اذعان کرد، تمایل و گرایش این افراد به جریان اصلاح طلب در سیاسی کاری‌ها و ریخت و پاش‌های آن بی تاثیر نبوده است.

در پایان باید یادآور شد، اختصاص بودجه‌های میلیاردی به برخی از موسسات فرهنگی و مذهبی، مورد نقد جدی نیست بلکه نحوه هزینه کرد و فعالیت‌های خارج از وظایف تعریف شده، باید مورد توجه و شفاف سازی قرار گیرد. بودجه‌های این موسسات به طور کلی به نیم درصد بودجه پیشنهادی دولت نیز نمی‌شود، ولی حساسیت‌ها به خاطر وظایف آن‌ها بیشتر است.