یک مفسر قرآن در جمع دانشجومعلمان دانشگاه فرهنگیان:

تربیت امروز پدر و مادر‌ها برای فرزندانشان بکسلی است/ ۴ عامل رسیدن انسان به عبودیت

یک مفسر قرآن گفت: خداوند روش تربیت انسان را افتتان و امتحان گذاشته است و متاسفانه تربیت امروزه پدر و مادرها تربیت بکسلی است؛ یعنی پدر و مادرها به فرزاندانشان سختی نمی‌دهند.

کد خبر: ۶۵۳۸۳۲

سه‌شنبه - ۲۸ آذر ۱۳۹۶ / December 19, 2017

به گزارش خبرنگار خبرگزاری دانشجو از مشهد، محمد علی انصاری، مفسر قرآن در جمع دانشجو معلمان دانشگاه فرهنگیان در پردیس شهید بهشتی مشهد گفت: جدی ترین و دشوارترین سئوال انسان ها که این است که چرا به وجود آمده اند؟ و بدون تردید انسان نمی‌تواند از پس پاسخ به این سوال بر بیاید مگر ان که به قرآن رجوع کند.

وی ادامه داد: شش نکته برای چرای وجود انسان در قرآن وجود دارد که اولین نکته آن که خداوند در سوره الرحمن معرفی کرده، تعلیم است.

این مفسر قرآن با اشاره به این که علم آموزی به عنوان هدف وجود انسان در عروس قرآن بیان شده است، افزود: دو گروه هستند که هیچ وقت چشمانشان سیر نمی شود یکی طالب دنیا و دیگری طالب علم. احساس تشنگی و عطش علم همواره در یک مومن وجود دارد و من احساس می‌کنم که مردم مرده اند و اهل دانش زنده و جدایی از آموختن جوان مرگی در علم است.

انصاری تصریح کرد: ذات حق مقام معلمی را برای خودش آورده است.

وی گفت: دومین علت چرایی وجود انسان محبت و عشق و تمام رویش ها در دنیا از محبت است که اوج این محبت را عشق می‌گویند و بالاترین مقام ارتباط با خداوند محبت به ذات حق است.

این مفسر قرآن با اشاره به این که سومین دلیل وجودی انسان که در قرآن معرفی شده است، خرد ورزی است بیان کرد: انسان آفریده شده تا برخوردار از عقل باشد و بسیاری از مفسران معتقدند انسان عقل دارد ولی گاهی روی عقلش را لایه‌ای می گیرد که اگر این لایه‌ها را برداریم به خردورزی می‌رسیم.

انصاری در ادامه افزود: چهارمین نکته برای چرایی وجود انسان ، مهرورزی و عطوفت است وهمان طور که خداوند زندگی را آفریده مرگ را نیز آفریده است و آفریدن مرگ بسیار پپچیده تر از آفریدن زندگی است.

وی گفت: پنجمین چرایی انسان ابتلا وابلاغ است و خداوند روش تربیت انسان را افتتان و امتحان گذاشته است و متاسفانه تربیت امروزه پدرو مادرها تربیت بکسلی است یعنی پدرو مادر ها به فرزاندانشان سختی نمی دهند.

انصاری تصریح کرد: ششمین چرایی خلقت انسان عبودیت است و عبد موجودی خودباخته و عاری از خود و وابسته تمام معنا به مضاف الیه است و اگر کسی عبدالله شود یعنی موجودی فرورفته در خداست یعنی از خود خالی و از خدا پر شده است.

این مفسر قرآن گفت: خداوند انسان را آفرید و راه رسیدن به عبودیت علم، عشق، تعقل و رحمت است و بستر و زمینه عبد شدن ابتلا و امتحان است و من احساس می‌کنم هیچ منسبی زیباتر از معلمی نیست و جایگاه معلمی را با هیچ چیز نمی شود عوض کرد.