نخستین رئیس دانشگاه جندی شاپور اهواز:

زرنگی این نیست که کسی، پا در کفش دیگری بگذارد/ ۵۰ سال جراحی و مدیریت را در کنار مردم تجربه کردم

نخستین رئیس دانشگاه جندی شاپور اهواز گفت: ۵۰ سال جراحی و مدیریت را با در کنار مردم بودن، غصه مردم را خوردن و با آن‌ها خندیدن و گریه کردن تجربه کردم و در آموزش ۳۲ نسل دانشجوی پزشکی با آنان سهیم بودم.

کد خبر: ۶۵۴۲۷۶

چهارشنبه - ۲۹ آذر ۱۳۹۶ / December 20, 2017

به گزارش خبرنگار گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو از اهواز، آین نکوداشت منوچهر دوایی، نخستین رئیس دانشگاه جندی شاپور اهواز پس از انقلاب اسلامی ایران از سوی بنیاد ملی نخبگان استان خوزستان در دانشگاه شهید چمران اهواز برگزار شد.

در این آیین که با حضور مسئولان کشوری، استانی برگزار شد، دوایی بابیان اینکه زندگی به معنای حرکت به طرف خیر و خیراندیشی و مهربانی و عشق است، گفت: باید بیاموزیم زرنگی این نیست که کسی، پا در کفش دیگری بگذارد .

وی بیان کرد: مفتخرم در جلسه‌ای هستم که دانشمندان برجسته حضور دارند. من 50 سال جراحی و مدیریت را با در کنار مردم بودن، غصه مردم را خوردن و با آن‌ها خندیدن و گریه کردن را تجربه کردم و در آموزش 32 نسل دانشجوی پزشکی و فارغ‌التحصیل شدن آنان به‌طور مستقیم و غیرمستقیم، سهیم بودم .

نخستین رئیس دانشگاه جندی‌شاپور اهواز، افزود: سال‌های سال در دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، دانشجویان سوگندنامه فارغ‌التحصیلی را یاد می‌کردند؛ حرف‌هایی که در آنجا گفته می‌شد من را تکان می‌داد و همه ما احساساتی می‌شدیم .

دوایی با طرح این سئوال که معنا و معنویت زندگی چگونه است؟ گفت: ما در زمان خاصی متولد می‌شویم و ورود ما به محضر زندگی در دست خودمان نیست. زندگی ما مانند یک ریل متحرک است که ما بر آن سوار هستیم و از یک نقطه شروع و به یک نقطه ختم می‌شود؛ فرصتی که به ما داده‌ شده، محکی از سوی خداوند است. زندگی به معنای حرکت به طرف خیر و خیراندیشی و مهربانی و عشق است و بدون حرکت، جسم مرده‌ای بیش نیستیم .

وی اظهار کرد: شروع این ریل از یک نقطه مشترک است. مسیر برخی افراد به روشنایی منجر می‌شود٬ اما این ریل انشعاباتی دارد که ما باید حواسمان به این انشعابات باشد. یک جوان، فرصت زیادی دارد که این راه اصلی را پیدا کند. خداوند به همه سرمایه‌ای داده که نامش عمر است و ما باید به این توجه کنیم که این سرمایه را چقدر و چگونه خرج کردیم. کسانی که با نیت پاک، علم و تجربه خود را به میدان می‌گذارند، همان فرهیختگان هستند که مشعل‌هایی در دست دارند و تا جایی که عمرشان اجازه می‌دهد، این مشعل‌ها را پیش می‌برند؛ این مشعل‌ها نباید بیفتد و جوان‌ها باید آن‌ها را در ادامه راه حمل کنند .

اولین رئیس دانشگاه جندی‌شاپور پس از انقلاب بابیان اینکه سلامت انسان دارای چند وجه است٬ گفت: سلامت انسان به چند دسته ازجمله سلامت جسم و سلامت روان تقسیم می‌شود؛ اگر کسی دچار بیماری یا اختلال روانی باشد، باید این اختلال رفع شود. سلامت دیگر، سلامت اجتماعی است که انسان باید با همه خلقت تعامل داشته باشد. اما چیزی که اکنون در دنیا به آن توجه شده است٬ سلامت معنوی است .

دوایی ادامه داد: اگر فرد از نظر جسمی، اجتماعی و روانی فردی سالم باشد، باید دید که جایگاه زندگی معنوی کجاست؟ مسلمانان به روح اعتقاد دارند، زیرا معنای زندگی در عالم غیب متجلی می‌شود. در جهان فعلی، شایع‌ترین بیماری‌ها٬ افسردگی، ناتوانی و سرگردانی روحی است که انسان‌ها حتی در صنعتی‌ترین مکان‌های دنیا به آن دچار هستند زیرا معنای زندگی را درک نکرده‌اند .

وی افزود: زندگی یک حرکت است و باید معنا داشته باشد. معنای زندگی با هدفمند بودن برابر است. اگر این هدف وجود نداشته باشد، آدم نمی‌داند به کجا می‌رود و این علت خودکشی‌های غیرمنتظره در جوامع است .

اولین رئیس دانشگاه جندی‌شاپور پس از انقلاب تصریح کرد: اگر این هدف، هدف والا و با عشق به خداوند باشد، انسان خوشبخت می‌شود. سلامت معنوی، حرکت شادی‌بخش و امیدبخش را ایجاد می‌کند. در زندگی توأم با معنویت، دروغ‌گویی، تجمل و ... وجود ندارد. این‌ها بیماری‌هایی هستند که روح را کسل می‌کنند.

در پایان این برنامه از کتاب «اکسیر زندگی٬ عصاری ایثار» و سندی از سوی مصطفی چمران با محتوای نامه‌ای از سوی وی خطاب به دختر منوچهر دوایی رونمایی شد.