هوشنگ جاوید:

جفای تلخی به جشنواره تئاتر مقاومت کرده‌اند

هوشنگ جاوید معتقد است که در سال‌های گذشته نسبت به تئاتر مقاومت جفای تلخی شده است اما در عین حال روزهای روشنی برای این هنر می‌تواند رقم بخورد.

کد خبر: ۶۵۸۸۲۳

سه‌شنبه - ۱۹ دی ۱۳۹۶ / January 09, 2018

به گزارش گروه فرهنگی خبرگزاری دانشجو ، جشنواره‌هایی با موضوع مقاومت از سال‌ها پیش و پس از هشت سال دفاع مقدس طراحی شدند و تا به امروز برخی از این جشنواره‌ها توانسته‌اند به حیات خود ادامه دهند و در عین حال برخی از این جشنواره‌ها گاه بوده‌اند و گاه نبوده‌اند. جشنواره‌هایی که با موضوع مقاومت تا به امروز دوام آورده‌اند، جریان‌ساز بوده‌اند و توانسته‌اند هنر دفاع مقدس و هنر مقاومت را سرپا نگه‌دارند. اگر در حوزه ادبیات هنور ادبیات دفاع مقدس، سرپاست، مهمترین دلیلش جشنواره‌های ادبی با موضوع مقاومت و دفاع مقدس است که انگیزه کار کردن برای شاعران را حفظ کرده است.
اگر تئاتر دفاع مقدس هنوز نفس می‌کشد به‌خاطر جشنواره تئاتر مقاومت است. اما در این میان جشنواره موسیقی مقاومت چند سالی است که به باد فراموشی سپرده شده است. شاید درخشان‌ترین دوره این جشنواره، آخرین باری بود که محمد گلریز دبیری آن را به‌عهده داشت. در آن دوره گلریز چهره‌های موسیقی پاپ را به جشنواره آورد تا با عشق و علاقه اجرا‌هایی با موضوع مقاومت داشته باشند.
در روز‌های گذشته امیر نصیربیگی دبیر جشنواره تئاتر مقاومت شد، اما جشنواره موسیقی مقاومت هنوز در خاموشی به سر می‌برد. پای صحبت‌های هوشنگ جاوید پژوهشگر حوزه موسیقی نشستیم تا صحبت‌های او را درباره‌ی جشنواره‌هایی با موضوع مقاومت بشنویم.

هوشنگ جاوید در ابتدای صحبت‌هایش با اشاره به اوضاع جشنواره تئاتر دفاع مقدس، گفت: متاسفانه تئاتر دفاع مقدس در سال‌های گذشته مسیری که می‌بایست را طی نکرد. انگاره و پیکره‌ی اولیه‌ای که برای این جشنواره تراشیده بودند از بین رفته است. نمی‌دانم در حال حاضر از این جشنواره چه میراثی به آقای نصیربیگی رسیده است. نگاه کنید به تئاتر دفاع مقدس که از کجا شروع و به کجا رسیده است. کسانی مثل حسین مسافر آستانه این جشنواره را ایجاد کردند. به طور حتم چیزی که امروز تحویلِ نصیربیگی داده شده، پیکره‌ای زخم خورده است.

هوشنگ جاوید با اشاره به جفایی که در حق تئاتر مقاومت شده است، تاکید کرد: تئاتر دفاع مقدس برآمده از انقلاب و صحنه‌های جنگ بود. در کشور ما نسبت به این مسئله جفای تلخی شده است. این هنر از میراث‌های انقلاب بود که متاسفانه ضربه‌هایی به آن وارد کردند. عده‌ای آمدند تا ترمیمش کنند، اما به آن‌ها هم اجازه‌ی کار ندادند. همه جای دنیا هنری که لازمه‌ی فرهنگ سازی است را حفظ می‌کنند. پارسایی که زمانی بهترین تئاتر‌های دفاع مقدس را کار می‌کرد الان اولیور تویست را به صحنه می‌برد. اولیور تویست به بهترین شکل هم اجرا شود در نهایت تقلید است. چرا پارسایی را به این سمت سوق داده‌اند.

این پژوهشگر هنر در ادامه صحبت‌هایش با اشاره به انتخاب امیر نصیربیگی به عنوان دبیرِ جشنواره تئاتر مقاومت گفت: نصیربیگی سوابق خوبی دارد و کار‌های درخشانی در ریاست بسیج هنرمندان انجام داده است و هر کجا که بوده سابقه خوبی از خود به جا گذاشته است. نصیربیگی از نظر چگونگی انتخاب آثار، مدیریت هماهنگی و کار‌های دیگری که مربوط به دبیر جشنواره است، امتحانش را پس داده است. جشنواره ترنم بیداری را در شیراز برگزار کرد. جشنواره‌های فیلم و عکس بسیاری برگزار کرده و اکنون هم که دبیر جشنوار تئاتر مقاومت شده و به طور حتم این جشنواره را به بهترین شکل برگزار خواهد کرد.

او ادامه داد: در این میان نصیربیگی باید در انتخاب افرادی که در کنارش قرار می‌گیرند دقت کند. شاید مهمترین مسئله انتخاب هیات داوران است. چرا که این داوران هستند که آثار راه یافته به جشنواره و در نهایت آثار برگزیده را انتخاب می‌کنند. نصیربیگی باید در انتخاب این داوران دقت کند تا انتخاب آثار نهایی و آثار برگزیده به بهترین شکل انجام شود. نصیربیگی از نظر مدیریت بسیار آگاه است و مدیریت خوبی دارد. او دست و دلباز است و می‌داند که جایگاه هر کسی کجاست. وقتی هم هیات داوران را انتخاب می‌کند، کمترین دخالت را در انتخاب آثار دارد. با حضور نصیربیگی در جایگاه دبیری، می‌دانم که خروجی‌های خوبی از جشنواره تئاتر دفاع مقدس بیرون می‌آید.

این پژوهشگر هنر گفت: در همه جشنواره‌هایی که به صورت کشوری برگزار می‌شوند، همه دوست دارند که شرکت کنندگان زیادی در جشنواره حضور داشته باشند و به همین دلیل هم در انتخاب‌های اولیه خیلی سختگیری نمی‌کنند. اما به نظرم باید در انتخاب‌های اولیه تعداد را به حداقل رساند. اگر در جشنواره‌ای هزار اثر به جشنواره می‌رسد، پنجاه اثر را باید پذیرفت و در نهایت به پنج اثر جایزه داد. باید نگاهی درست و دقیق داشته باشند و دست و دلبازی زیادی در بررسی و انتخاب‌های اولیه نداشته باشند.

جاوید گفت: امیدوارم روند رو به جلو ببینیم و آدم‌های گوشه نشین وسط بیایند. خود من در دو دهه گذشته شش نمایش درباره دفاع مقدس نوشته‌ام، اما فقط آن‌ها را چاپ کرده‌ام و هرگز به سمت اجرایشان نرفته‌ام. کسانی امروز به عنوان تئاتر دفاع مقدس کار‌هایی می‌کنند که ارزش دیدن ندارد و همین مسائل انگیزه کار کردن را از آدمی سلب می‌کند. نصیربیگی امسال طی ۱۰ شب در ماه محرم کاری بزرگ انجام داد و بزرگانی را با موضوع کربلا به صحنه بازگرداند. این کار او بسیار ارزشمند بود و مطمئنم که در تئاتر دفاع مقدس هم می‌تواند کار‌های بزرگی بکند.

او در پایان تاکید کرد: باز هم خدا خیرشان بدهد که نصیربیگی را آورده‌اند. امیدوارم نقشه‌ای که برای این راه ترسیم کرده‌اند، نقشه درستی باشد تا دو سال دیگر کس دیگری نیاید و بگوید این را نمی‌خواهیم. در گذشته عده‌ای خطا‌هایی کرده‌اند که الان عده‌ی دیگری باید بیایند و جور آن‌ها را بکشند. می‌دانم که نصیربیگی این جشنواره را به بهترین شکل ممکن برگزار می‌کند.