نگاهی به یک نمایش در جشنواره تئاتر فجر؛

آمریکاستیزی به روایت بلژیکی‌ها + عکس

نمایش «دهن گنده» کاری از کشور بلژیک واگویه‌ای طنز اما واژگون‌نما است که از زبان سیاستمداران بزرگ دنیا درباره آزادی اجرا می‌شود.

کد خبر: ۶۶۱۹۳۱

سه‌شنبه - ۰۳ بهمن ۱۳۹۶ / January 23, 2018

به گزارش گروه فرهنگی خبرگزاری دانشجو، نمایش دهن‌گنده کاری از کشور بلژیک در بخش بین الملل سی و ششمین جشنواره تئاتر فجر، شب گذشته (دوم بهمن) در سالن تماشاخانه ایرانشهر به صحنه رفت.

این اثر به نویسندگی، کارگردانی و اجرای والنتاین دایننس از کشور بلژیک اجرا شد.

در این نمایش کارگردان با ارجاع به سخنرانی‌های معروف و البته موثر افرادی مثل سقراط، پریکلس، مالکوم ایکس، مارتین لوتر کینگ، جرج دبلیو بوش، بن لادن و ... بر رویه تاریخ نشان می‌دهد که سیاستمداران چگونه از قدرت کلام بهره برده‌اند و ادعا می‌کند روابط سیاسی در طول ۲۵۰۰ سال گذشته تغییر زیادی نکرده است.

در ابتدای این نمایش عنوان می‌شود که این اثر به هیچ وجه سیاسی نیست بلکه درباره سیطره سخن و فرهنگ است. نام این نمایش شاید طعنه‌ای به شخصیت‌هایی می‌زند که صحبت‌های زیادی در تاریخ کرده اند.

کارگردان این نمایش در مصاحبه‌ای عنوان کرده است که در آمریکا به دنیا نیامده، اما بدون آنکه بخواهد با فرهنگ آن‌ها بزرگ شده است. امروز وقتی به موزیک، فیلم و ... نگاه می‌کند، ۸۰ درصد آن‌ها را تولیدات آمریکا شکل داده است. آمریکا همانند امپراطوری رم شده است. امروز شرایط تغییر کرده و امپراطوری آمریکا نیز نفس‌های آخر خود را می‌کشد. انتخاب شدن ترامپ به عنوان رییس جمهور و همین طور زندگی اشرافی که آن‌ها برای خود انتخاب کردند همگی دلائل آغاز این انحطاط هستند. آمریکا پا بر همان راهی گذاشته که امپراطوری رم در واپسین سال هایش به آن پا نهاد و از درون پوسید.

این نمایش گونه‌ای طنز و واژگونه نمایی دارد به طوریکه کارگردان میخواهد مخاطبانش دریابند که سیاستمداران چگونه از مفاهیمی، چون آزادی سوءاستفاده میکنند و این را تنها یک هنرپیشه درقالب شخصیت‌های مختلف و پشت تریبون‌های مختلف به نمایش در می‌آورد به طوریکه شاید تنها یک کت خود را تغییر می‌دهد و یا تن صدایش را عوض می‌کند.

بر طبق آمار نمایش دهن گنده طی سال‌های تولید بازتاب گسترده‌ای در جهان داشته و در جشنواره‌های مختلف مانند فستیوال ادینبورگ در سال ۲۰۱۴ پذیرفته شده است.

در این مونولوگ‌ها که درواقع دیالوگ بین افراد مختلف می‌تواند باشد از مباحث گوناگون سخن به میان آورده می‌شود از استقلال کنگو تا سقط جنین در بلژیک و آزادی آفریقایی‌های آمریکا. هنرپیشه این نمایش به کرات اذعان می‌کند که آمریکا یک کشور دروغگو است و به وعده هایش نسبت به سیاه‌ها و دیگر اقشار عمل نکرده است.

بخشی از این نمایش از واگویه‌هایی درباره حمایت آمریکا از اسرائیل در مسئله لبنان مربوط می‌شود. بخشی نیز به اسلام هراسی در اروپا می‌پردازد و در نهایت به تمسخر سیاست مداران از تروریست پنداشتن مسلمانان می‌رسد؛ بنابراین مباحثی که از زبان این سیاست مداران مطرح می‌شود همه وارونه شده و عکس آن درست تلقی می‌شود به طور مثال از زبان جرج بوش یا دیگر شخصیت‌ها مطرح می‌شود که مسلمانان تروریست تلقی می‌شوند و تعداد آن‌ها در اروپا روز به روز بیشتر می‌شود و این سیاست مداران هستند که ترس و نگرانی از افزایش تعداد مسلمانان و نفوذ و رسوخشان همه جا دارند.

یا در بخش دیگر سیاست مدار متفاوتی میگوید که آمریکایی ها، مسلمانان را تروریست می‌دانند درحالیکه خودشان در همه نقاط دنیا عملیات تروریستی انجام میدهند، خودشان از اسرائییل برای کشتار مردم بیگناه حمایت میکنند....

کارگردان این نمایش می‌گوید که بعد از یازده سپتامبر اکثر سخنرانی‌ها درباره اسلام بوده است که در آن سیاستمداران با ارجاع به افرادی همچون اسامه بن‌لادن هراسی را نسبت به این دین ایجاد کرده اند و خواسته‌های خویش را پیش برده اند.

این نمایش از یکم بهمن اجرایش را در جشنواره آغاز کرده و تا امروز، سوم بهمن نیز در سالن ایرانشهر ادامه خواهد داشت.