زينب (س)، هاله اي از نور خدا

آسمان هم امروز هلهله سرداده است و فرشتگان به خانه علي (ع) و فاطمه (س) آمده اند تا شادباش بگويند؛ دختري معصوم از سلاله پيامبر (ص) در هاله اي از نور ديده به جهان گشوده است؛ آري او زينب (س) است، همانکه نامش را خداوند انتخاب کرد و لباس پاکي و عفت را برايش برگزيد.

کد خبر: ۶۶۲۱۹

سه‌شنبه - ۳۱ فروردين ۱۳۸۹ / April 20, 2010

به گزارش «شبکه خبر دانشجو»، امروز عطر تو در کوچه پس کوچه هاي آسمان عشق پيچيده و صداي تو نوازشگر گوش ملائک است؛ فرشتگان، قنداقه نوراني ات را فوج فوج، به طواف مي ايستند تا قدم در قافله خاک نشينان گذاري. ذرات کائنات عطر خوش وجودت را عاشقانه نفس مي کشند و در شکوه آمدنت به سجده مي افتند.

تو آمده اي و زمين به يمن قدومت روشن شده است و انگار صداي بال ملائک مي آيد. گويي دوري ات را طاقت نياورده اند، تو آمده اي تا صبر را شرمنده خود سازي، تويي که در گهواره کوچک خود، مرثيه سر داده اي و روضه خوان آينده رنج و غم خويشي؛ براستي خدا خود، تو را سروده است، تو را که حسن ختام تمام مرثيه هايي.

تاريخ کربلا وامدار توست

رسول خدا (ص) در سال ششم هجري، صلح حديبيه را امضا کرد و با خوشحالي به مدينه بازگشت و هنگامي که در پنجم جمادي الاولي همان سال، خبر تولد زينب (س) به ايشان رسيد، خوشحالي او بيشتر شد، امام حسين (ع) که در آن زمان دوره کودکي را مي گذراند، خوشحال به حضور پدر رسيد و با چهره خندان عرض کرد «پدر جان، مژده که خداوند خواهري به من داد»؛ آن حضرت گريست و به فرزندش امام حسين (ع) که او نيز از گريه پدر، گريان شده بود فرمود «پسرم، تو با اين خواهرت تاريخ کربلا را خواهي ساخت». سپس هر دو کنار زهرا (س) رفتند و تولد زينب (س) را به او تبريک گفتند، خبر تولد زينب (س) کم کم در مدينه به گوش مسلمانان رسيد که مسلمانان با شور و شعف براي عرض تبريک به حضور علي (ع) و خاندان پاک پيامبر (ص) رسيدند و با شور و شادماني، علاقه و ارادت خويش را نشان دادند.

نام «زينب» زينت نام «علي»

حجت الاسلام محمدباقر علم الهدي در گفت و گو با خبرنگار «شبکه خبر دانشجو»، مي گويد: زينب در لغت به معناي درخت نيکو منظر آمده و ممکن است مخفف از «زين و اب» باشد يعني زينت پدر و البته هر دو اين معاني، برازنده وجود والا و مقدس دختر حضرت زهرا (س) و علي (ع) است.

وي اظهار مي کند: اميرمؤمنان (ع) دو يا سه دختر به نام زينب داشتند که از ميان آنان، بانوي شجاع کربلا، همان زينب کبري (ع) و ام کلثوم، زينب صغري است.

علم الهدي مي افزايد: از القاب آن حضرت عقيله يا عقيله بني هاشم به معناي بانوي ارجمند و يکتا است؛ زيرا زينب (س) سر خيل قافله عارفان و موحدان علي بن ابي طالب (ع) شمرده مي شود.

رئيس موسسه فرهنگي حضرت قاسم بن الحسن (ع) ادامه مي دهد: در ميان ياران و نزديکان اميرمؤمنان علي (ع) افراد زيادي آرزو داشتند به افتخار همسري عقيله بني هاشم، حضرت زينب کبري (س) دست يابند اما هرگاه نزد حضرت علي (ع) درباره اين موضوع سخن مي گفتند، با مخالفت آن حضرت مواجه مي شدند.

مفسر قرآن

وي عنوان مي کند: در اين ميان برخي از منافقان ناجوانمرد همچون اشعث بن قيس، به پشتوانه مال و ثروت اشرافي خويش، چنين خيال خامي در سر پروراندند، اما با دست رد شير خدا مواجه شد تا آنکه عبدالله بن جعفر، برادرزاده امام علي (ع) به شرافت همسري زينب کبري (س) نائل آمد.

علم الهدي بيان مي کند: هنگامي که اميرمؤمنان علي (ع) مرکز خلافت خود را از مدينه به کوفه منتقل کرد، زينب کبري (س) نيز با شوهرش عبدالله بن جعفر به کوفه رفت و در آنجا ساکن شدند.

رئيس موسسه فرهنگي حضرت قاسم بن الحسن (ع) مي افزايد: عبدالله در جنگ صفين از لشکريان آن حضرت بود و فرماندهي گروهي از سربازان را برعهده داشت.

وي مي گويد: در مدت اقامت درکوفه زينب (س) همپاي پدر بزرگوار و شوهر مجاهد خويش، در راه پيشرفت دين اسلام مي کوشيد و به ارشاد و تعليم زنان کوفه اشتغال داشت و براي آنها مجلس تفسير قرآن داشت.

دانشجوي مکتب حسين (ع)

علم الهدي بيان مي کند: ديدگاه زينبي به نهضت عاشورا، جاذبه هاي اين نهضت را نمايان تر ساخته و راه را براي ارائه هر چه بهتر اين مکتب هموار مي سازد.

رئيس موسسه فرهنگي حضرت قاسم بن الحسن (ع) مي افزايد: از نگاه حضرت زينب (س) کربلا زيباترين تصويري است که در عالم بشريت ترسيم شده و دوردست ترين افق ها در آن به روشني نشان داده شده است.

وي با اشاره به اينکه حضرت زينب (س) دانش آموخته مکتب امام عارفان، امام حسين (ع) است اضافه مي کند: زينب (س) در کربلا صحنه هايي از اوج کمال و انسانيت را ديده بود که گفت «جز زيبايي نديدم»، او مشاهده مي کرد که جوانان رشيد و پرتوان، براي حمايت از دين خدا و پشت سر امام عصر (ع)، تمام هستي خود را در طبق اخلاص نهاده اند و با شوري فراوان، به سوي شهادت و لقاي يار مي شتابند.

فصاحت و بلاغتي همچون علي (ع)

حجت الاسلام علم الهدي عنوان مي کند: زينب کبري (س) تربيت شده مکتب رسول خدا( ص) و اميرمؤمنان علي (ع) است که نگاهش به جوانان عاشورايي اين بود که اين جوانمردان، محصول گلستان علوي هستند که در اين بيابان به بار نشسته اند و بشريت تا ابد از عطر اين گل ها بهره مند مي شود.

رئيس موسسه فرهنگي حضرت قاسم بن الحسن (ع) مي گويد: عبادت و بندگي، بزرگ ترين وسيله نزديکي به درگاه پروردگار متعالي و رسيدن به مقام کمال است و هر کس به هر مرتبه از ايمان و معرفت که رسيده، از اين راه دست يافته است.

وي بيان مي کند: بندگي عارفانه و مخلصانه، يکي از ابعاد وجودي زينب کبري (س) است که نيشابوري، از تاريخ نگاران بزرگ مي نويسد «زينب در فصاحت و بلاغت و پارسايي و عبادت، همانند پدرش علي (ع) و مادرش فاطمه (ع) بود.»

حجت الاسلام علم الهدي ادامه مي دهد: تهجد و شب زنده داري حضرت زينب (س) در تمام مدت عمرش و حتي در سخت ترين شرايط هم ترک نشد.

نقش آفريني بانوي کربلا

رئيس موسسه فرهنگي حضرت قاسم بن الحسن (ع) اظهار مي کند: زينب کبري (س) همچون مادرش فاطمه زهرا (س) هنگامي که سنگيني مسئوليت بزرگ جهاد در راه دين و پيکار و مبارزه با بي دينان را بر دوش خويش احساس کرد، با کمال شهامت و فداکاري، از خانه و کاشانه و شوهر و زندگي آسوده و خوشي که داشت دست کشيد و شجاعانه و مخلصانه همراه فرزندان خود، هم سفر امام حسين (ع) گرديد.

وي مي افزايد: پس از حادثه کربلا، حضرت زينب (س) با کمال شهامت و گذشت، همچون کوهي پولادين و سدي آهنين، در برابر دشمنان منحرف قيام کرد و نقش تأثيرگذار آن حضرت در کربلا تا حدي بود که در چند مورد، جان فرزند برومند امام (ع) و حجت الهي، حضرت سجاد (ع) به دست ايشان از مرگ نجات يافت.

علم الهدي مي گويد: حضرت زينب (س) در مجلس يزيد، خود را فدايي ايشان کرد تا گزندي به امام معصوم (ع) نرسد و در سخت ترين شرايط، در برابر جنايتکاران و ستمگران، بدون هيچ واهمه اي، از اسلام دفاع کرد و هر کلمه از سخنان پرمعنا و روح بخشش، چون تيرکاري و شهابي سوزان بر قلب دشمنان مي نشست.

رئيس موسسه فرهنگي حضرت قاسم بن الحسن (ع) اذعان مي کند: زينب کبري (س) با کمال سرفرازي و موفقيت، اين مسئوليت سنگين را به خوبي انجام داد و باري را که مردان بزرگ نمي توانستند دسته جمعي به منزل برسانند، يک تنه و به تنهايي به منزل رساند.

يک قلب و دو محبت، هرگز

حجت الاسلام محسن تاج لنگرودي در گفت و گو با خبرنگار «شبکه خبر دانشجو»، مي گويد: حضرت زينب(س) حتي در زمان کودکي و سنين پايين، داراي معرفتي والا و عالي بودند و روزي از پدر خويش، حضرت علي(ع) پرسيدند «ايا مرا دوست داري؟» که آن حضرت پاسخ فرمودند «آري».

وي مي افزايد: در آن هنگام حضرت زينب (س) فرمودند دو محبت يعني محبت خدا و محبت فرزندان در قلب مؤمن نمي‌گنجد و سر و اساس اين دوستي و محبت به اين سبب است که محبت خالص و واقعي از آن خدا و شفقت و دلسوزي از آن فرزندان است که اين علاقه و محبت به‌ خاطر خدا مي‌باشد و اميرالمؤمنين علي(ع) نيز در پاسخ، ايشان را تاييد کرده و ستودند.

اين محقق و پژوهشگر علوم ديني اضافه مي کند: اين ميزان از معرفت آن هم در دوران طفوليت،‌ نشان از يک شناخت عميق باطني در وجود زينب کبرا (س) دارد.

تاج لنگرودي ادامه مي دهد: در روز عاشورا،‌ وقتي دست طفل خويش را گرفته و خدمت حضرت سيدالشهدا (ع) آوردند و از آن حضرت استدعا کرد تا او را قبول کند،‌ فرمود «اگر چنانچه جهاد و قتال بر زنان وارد شده بود، ‌هر لحظه هزار هزار جان نثار جانان مي کردم.»

درخواست امام حسين (ع) از قهرمان کربلا

وي بيان مي کند: آنچه آن حضرت را الگوي هميشگي صبر و ايثار معرفي کرده است، ‌معرفت و شناخت والاي او به خداي متعال و حجت اوست.

‌اين پژوهشگر ديني عنوان مي کند: امام سجاد(ع) مي فرمايد «عمه‌ام زينب(س) در تمام طول سفر اسارت از کوفه تا شام،‌ پيوسته نمازهاي واجب و مستحب خود را انجام مي‌داد و رنج‌هاي سفر و مشکلات پرستاري کودکان يتيم و دلداري زنان داغدار، او را از اداي مناجات و تهجد غافل نمي‌کرد، ‌حتي در بعضي منزلگاه‌ها مي‌ديدم که وي در اثر ضعف و گرسنگي، به صورت نشسته نمازهاي خود را مي‌خواند و از شدت ضعف و فرسودگي توانايي ايستادن نداشت.»

حجت الاسلام تاج لنگرودي ادامه مي دهد: کار عبادت و شب‌زنده‌داري زينب(س) قهرمان کربلا به جايي مي رسد که حضرت سيدالشهدا(ع) هم از وي مي‌خواهد «خواهرم، در نماز شب خود،‌ مرا از دعا کردن فراموش مکن.»

عقيله بني هاشم

وي اظهار مي کند: مقام، استعداد، فهم و درايت زينب (س) به قدري بالاست که دانشمندان بزرگ ايشان را به خاطر هوشمندي فوق‌العاده و قدرت شگرف مديريت و پاسداري از آرمان‌هاي مقدس شهيدان کربلا، «عقيله بني‌هاشم» يعني بانوي خردمند دودمان بني‌هاشم و قهرمان کربلا ناميده‌اند.

اين کارشناس مسائل ديني ادامه مي دهد: ابن عباس خطبه فدک فاطمه(س) را از زينب(س) روايت مي‌کند و مي‌گويد «اين خطبه را عقيله ما زينب(س)، دختر علي(ع) براي ما روايت کرد.»

حجت الاسلام تاج لنگرودي مي گويد: زينب (س) در سنيني بود که روي دامن علي(ع) مي‌نشست و با ايشان گفت‌وگو مي‌کرد و حضرت علي (ع) ضمن نوازش وي از او پرسيد فرزندم، بگو احد، زينب (س) فرمود احد، سپس امام (ع) فرمود بگو «اثنين»؛ زينب(س) ساکت ماند و علي(ع) ادامه دادند "رزندم، چرا سخن نمي‌گويي؟ که زينب (س) فرمود زباني که به گفتن يک گردش کرده چگونه دو تا بگويد؟

پاسبان حريم ولايت

وي عنوان مي کند: جضرت زينب (س) وارث همه فضيلت هاي اهل بيت (ع) و ستاره درخشاني بود که در آسمان علم و تقوا طلوع کرد و گوهر گران بهايي بود که تمام فضيلت هاي انساني را در درون خود جاي داد و محرم راز الهي شد.

اين پژوهشگر ديني اظهارمي کند: وي توانست ودايع امامت را به خود اختصاص دهد و بيان کننده حرام و حلال و مرجع علمي و دينيِ شيعيان جهان شود و به چنان شرح صدري رسيد که سينه اش جايگاه والاترين گوهرهاي صدف هستي و بزرگ ترين امانت عالم شد.

حجت الاسلام تاج لنگرودي ادامه مي دهد: نقل است در روز عاشورا، امام حسين (ع) در وداع آخر، امانات الهي را به او سپرد و حتي حمايت از امام معصوم حضرت سجاد (ع) را به او سفارش کرد و در مدت کسالت آن حضرت، زينب (س) نقش رهبري و هدايت مردم را به عهده گرفت.

وي مي گويد: روزي امام حسين (ع) مشغول خواندن قرآن بود که خواهرش زينب وارد شد و سيدالشهدا (ع) به احترام خواهر، از جا برخاست و در موارد ديگر نيز هرگاه چنين موقعيتي پيش مي آمد، امام حسين (ع) او را در جاي خود مي نشاند و خود در برابرش مي نشست.

سلام بر زينب(س)

سلام بر زينب کبري (س)، سلام بر دختر دردانه فاطمه زهرا(س)، سلام بر او که تمام مصائب ولايت را بر سينه لبريز از صبرش نهاد و خم به ابرو نياورد؛ سلام بر او که همواره مرهم مهر بر سينه زخمي ولايت بود، سلام بر او که پيچيده در لفافه عفاف، به وقت هتک حرمت ولايت، سيلي خروشان بود، سلام بر او که از هاله نوراني کلام ولايت قدم بيرون ننهاد و سرانجام جان در راه عشق به ولايت نهاد؛ سلام و درود بيکران خدا بر او باد.

* گزارش از زينب صناعي

/انتهاي پيام/