رهجو در گفت‌وگو با خبرگزاری دانشجو:

تغییر سطح محرومیت با مفهوم پیش از انقلاب/ اردوهای جهادی موجب تزکیه نفس می‌شود

مسئول پایگاه شهید علم الهدی دانشگاه آزاد لارستان گفت: تعریف و سطح محرومیت با آن مفهوم پیش از انقلاب تغییر کرده است و باید آن را در سطوح بالاتر جست چرا که مسکن و آب و برق امکاناتی اولیه است.

کد خبر: ۶۶۲۴۲۶

پنجشنبه - ۰۵ بهمن ۱۳۹۶ / January 25, 2018

رضا رهجو مسئول پایگاه شهید علم الهدی دانشگاه آزاد لارستان در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاری دانشجو در شیراز، در خصوص خدمت رسانی به مناطق محروم نسبت به قبل از انقلاب بیان داشت: پیش از انقلاب شکوهمند اسلامی خدمت رسانی به مناطق محروم در چند طرح توسعه اقتصادی که ابلاغی از طرف آمریکا به منظور اجرای طرح های اقتصاد سرمایه ای و جلوگیری از نفوذ کمونیسم بود.

مسئول پایگاه شهید علم الهدی دانشگاه آزاد لارستان گفت: پس از جنگ جهانی دوم، کودتای 28 مرداد و اصلاحات ارضی دهه ی 40 شمسی بود که پس از اجرای هر کدام ضربه ی بزرگی به کشاورزی و اقتصاد ایران و به طبع جامعه ی هدف (مناطق محروم و روستایی) وارد شد، البته شاه نیز طرح هایی مثل سپاه دانش و گروه های پیشاهنگی را برای محرومیت زدایی پیشنهاد داد که به صورت بسیار مضحکی صرفاً جنبه تبلیغاتی داشت.

وی در ادامه افزود: امّا پس انقلاب اسلامی با فرمان امام راحل مبنی بر تشکیل جهاد سازندگی و بسیج، مردم با روحیه ای جهادی و انقلابی، در جهت محرومیت زدایی گام های بزرگی برداشتند هر چند با وقوع جنگ تحمیلی بخشی از این توان به سوی مقابله با جنگ رفت امّا مبارزه با محرومیت ادامه پیدا کرد.

این فعال دانشجویی پایان جنگ و استقرار دولت سازندگی را کاهش نقش مردم در این عرصه دانست و در ادامه گفت: در دولت سازندگی مبازره با محرومیت در بخش دولتی پیگیری شد و در دهه دوم و سوم انقلاب دولتها مختلف توانستند به نسبت پیش از انقلاب اسلامی موفقیت های چشمگیری در این عرصه داشته که شامل ساخت مسکن و دسترسی به برق و آب لوله کشی و دوره ابتدایی تحصیلی در مناطق محروم می شد.

وی گفت: با این که دولت اقدامات مهمی در این عرصه داشته امّا امکانات دولت همیشه محدود است و تعریف و سطح محرومیت با آن مفهوم پیش از انقلاب تغییر کرده است و باید آن را در سطوح بالاتر جست چرا که مسکن و آب و برق امکاناتی اولیه است.

رهجو با اشاره به نقش دانشجویان جهادگر در خدمت رسانی به مناطق محروم گفت: با صدور فرمان بسیج سازندگی از سوی امام خامنه ای (مدظله العالی) در سال 79، مردم دوباره به این عرضه بازگشتند و در اردوهای جهادی (بخصوص دانشجویی) برخی از کارهایی که دولت به دلیل وجود بوروکراسی امکان فعالیت نداشت به ایفای نقش پرداختند و در این میان نقش دانشجویان در خدمت رسانی از دو جهت قابل بررسی است اول: به صورت شخصی و خودسازی، دوم: اجتماعی و خدمت رسانی به مردم.

وی تصریح کرد: در بحث اول اردوهای جهادی علاوه بر اینکه تن پروری و تنبلی را از بین می برد و موجب تزکیه نفس می شود، تمرینی برای ورود به جامعه و شروع فعالیتهای شغلی است و در بحث دوم فعالیت هایی است که در اردوهای جهادی دانشجویی در مناطق محروم صورت گرفته و می گیرد مانند ساخت مسجد، خانه، گاهی حتی ساخت دیوار یا حتی کاه گل کردن سقف خانه ای روستایی می باشد.

رهجو بحث فرهنگی این اردوها را دارای اثرات بزرگتری بر روی مردم و اهالی مناطق محروم دانست و در ادامه افزود: اهالی وقتی عده ای جوان با ایمان و با اخلاص را می بینند تحت عنوان بسیج در حال فعالیت هستند به سمت آنان جذب می شوند پس می توان در این عرصه فرهنگی کارهای بزرگی انجام داد که تاکنون هیچ دولتی نتوانسته انجام دهد. بی ریایی و خلوص دانشجویان جهادگر و همچنین داوطلب بودن آنان که بر اهالی پوشیده نیست و در آخر خود آن فعالیت نه لزوما پروژه عمرانی بزرگترین تبلیغ برای نظام جمهوری اسلامی است پس نباید آن را دست کم گرفت.

وی در خصوص مطالبه خود به عنوان یک جهادگر از مسئولین در دهه چهارم انقلاب اسلامی اظهار داشت: مطالبه من از مسئولین به عنوان کسی که توفیق شرکت در اردوی جهادی داشته است این است که مسئولین باید یکبار دیگر اهداف انقلاب اسلامی را مرور کنند و یا آن را به یاد بیاورند، نباید فراموش کنیم که ما خود را پیرو اسلام و پیرو امیرالمومنین علی(ع) و مملکت خود را، مملکت امام زمان(عج) می دانیم پس ابتدا باید روش حکومت آنان را بیاموزیم که بخشی از آن شامل ساده زیستی و اجرای عدالت در بین مردم است اگر عمل کنند همین کافی است تا محرومیت از بین برود.

این دانشجوی جهادگر با اشاره به آثار و برکات انقلاب اسلامی در مناطق محروم گفت: در مقایسه آثار انقلاب اسلامی در مناطق محروم نسبت دوران پیش از آن ابتدا باید شاخص هایی را تعیین کرد که شامل آموزش و پرورش، رفاهی، مسکن و بهداشت و امنیت و مردم سالار(دموکراسی) می باشد و توجه به این موضوع که پیش از انقلاب اسلامی، محرومیت به شدت وسیع بود و مناطق روستایی ایران تقریبا به طور کامل دچار محرومیت و کمبودهای شدید بود.

وی از خود به عنوان یک روستایی متولد سال 73 که پیشرفتها را در روستایش مشاهده کرده است یاد کرد و گفت: در بخش مسکن جایی که روزی بیابان بود الان محله ها قرار دارند، امکانات رفاهی مثل آب و برق در سطح مطلوبی است، در شاخص آموزش روستای ما مقطع دبیرستان و در بحث بهداشت درمانگاه و خانه بهداشت و پزشک وجود دارد همه اینها فقط در طول همین دو دهه زندگی من انجام شده است. با وجود کاستی های موجود اگر آن محرومیت عظیم پیش از انقلاب را در نظر بگیریم و به وضع موجود بنگریم می توان آن را درک کرد و وضع مستضعفین را با پیش از انقلاب و بعد از آن فهمید با این همه نباید کاستی ها را دست کم گرفت.

وی در پایان افزود: بحث بعدی شرکت در سرنوشت کشور و انتخابات است که فقط پس از انقلاب اسلامی است که به آن دست یافته ایم و همچنین امنیتی که برکت نظام مقدس جمهوری اسلامی در داخل مرزهای ایران وجود دارد و همگان از آن استفاده می برند.

انتهای پیام/