جمعه بازار نشریات دانشجویی

از صفر تا ۱۰۰ عید نوروز تا وعده‌های سرخرمنی که از بچگی می‌دادند!

نشریات دانشجویی در هفته گذشته تیتر‌ها و سرمقاله های خود را به مهمترین مسائل روز کشور و حواشی پیش آمده در حوزه‌های مختلف اختصاص دادند.

کد خبر: ۶۷۳۳۴۹

جمعه - ۲۵ اسفند ۱۳۹۶ / March 16, 2018

گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو-زینب امیدی، نشریات دانشجویی در این شماره، با توجه به پایان یافتن سال ۱۳۹۶ تیتر‌ها و سرمقاله های خود را به مهمترین مسائل روز کشور و حواشی پیش آمده در حوزه‌های مختلف اختصاص دادند که با هم تعدادی از آن‌ها را می‌خوانیم.

از صفر تا ۱۰۰ عید نوروز
«طنزوفیل» ماهنامه علوم پزشکی قزوین در این شماره دو صفحه خود را به موضوعاتی اختصاص داده که هر کدام زاویه و روایتی طنزگونه از عید و مناسبات آن دارند. در صفحه نخست نویسنده در مطلبی تحت عنوان «از صفر تا ۱۰۰ عید نوروز» به چند نکته جالب در دید و بازدید‌های عید از جمله؛ ربوسی‌های اقوام و فامیل که یک سالی یکدیگر را ندیدند، اظهار نظر همه درباره چاقی آدم، بحث آجیل و گلچین کردن شاگرد اول‌ها و مبحث تخصصی عیدی و عیدی بگیران اشاره کرده است.

در بخشی از این روایت طنز می‌خوانید: «عیدی قطعا معیار مناسبی است تا بفهمید چه کسانی بیشتر دوستتان دارند. با این حال هنوز سن خاصی برای گرفتن عیدی وجود ندارد و هنوز هستند گودزیلا‌هایی که با ۴۰ سال سن و ۱۲۰ کیلو وزن می‌آیند و کنار بچه چهار ساله می‌گویند: پس عیدی ماچی؟! از نظر همین فامیل، ما در هر سنی بودیم، خرس گنده محسوب می‌شدیم و عیدی به ما تعلق نمی‌گرفت. به نظرم با این شرایط باید یک مرجع قانون گذار، اصول و چهار چوبی را تدوین کند که تا چه سنی عیدی گرفتن مجاز است! در ضمن باید یک هشدار جدی به عیدی بگیران داد که عیدی خود را در جیب خود نگه دارید؛ چون مانسلی هستیم که عیدی‌های مارو ازمون گرفتن و رفتن واسمون حساب باز کنند، اما هیچ وقت این اتفاق نیفتاد! با تمام مشکلاتی که وجود دارد، امیدوارم که از عید لذت ببرید. در ضمن تصمیم لاغری و گرفتن رژیم را در عید نداشته باشید؛ چون هم گرفتنش وهم نگرفتنش باعث پشیمانی است. خلاصه کلا پشیمان می‌شوید.»

وعده سرخرمن
«۷ سالم بود، عشق ماشین کنترلیایی بودم که البته بچه‌های مرفه مفرح بی درد باهاشون به فیض می‌رسیدن، قرار شد واس منم به شرط قبولی با معدل ۲۰ کلاس اولم یخرن، الان ۲۰ سالمه هنوز بهش نرسیدم. از حق نگذریم البته یه سال بعدش به یه شورولت ۲ کوپه اکلاهومای قرمز لیویی در ابعاد ۷ در ۳ سانتی متر رسیدم، بازم شکر.. دبیرستان که اومدم قرار بود نوکیا N۹۵ ناناز نقره‌ای رنگ کاور مشکی بندازم جیبم که سرانجام کار، ۱۱۰۰ مشکی بی کاور نصیبم شد که بیشتر تو خونه بود تا جییم، بازم شکر الیته...» این شروع نخستین مطلب ماهنامه «انعکاس» دانشگاه علوم پزشکی همدان است که نویسنده در آن از وعده‌های سرخرمن دوران بچگی و مدرسه و دانشگاه شروع می‌کند تا به وعده‌های دولت برسد.

نویسنده می‌گوید: از عملکرد دولت یازدهم در اجرای انتخابات که بگذریم می‌رسیم به مشکلاتی که مردم در حال دست و پنجه نرم کردن با آن هستند. بودجه سال ۹۷ مشخص شد، قرار است یارانه بیش از ۲۰ میلیون ایرانی حذف شود، یارانه‌ای که برای بسیاری از این ۲۰ میلیون نفر که خانواده‌های ما دانشجویان نیز جزو آنان هستند، حکم حقوق واریزی آخر ماه را دارد. حال با اینکه قرار است با یارانه حذف شده از این ۲۰ میلیون نفر چه کار‌ها شود و چه بنر‌ها احتمالا در سال ۱۴۰۰ چاپ شود کاری نداریم؛ بحث ما بر سر این است که چرا روزنامه‌های زرد و زنجیره‌ای که پس از امضای برجام تیتر‌ها می‌زدند؟ چرا کانال‌های تلگرامی وابسته به اعتدالیون در همین دانشگاه خودمان، در هر قضیه پیش افتاده‌ای ذهن دانشجو را به سمت قفس و سبزه عید و سوسک و پروانه‌های خود کشته منحرف می‌کنند، اما پای مشکلات مردم که پیش می‌آید اندکی خود را به جای مردم بی نوا نمی‌گذارند؟

در بخش دیگری از این مطلب می‌خوانید: «همین دانشجوی خوابگاهی که از شهرستان می‌آید و ماهی ۷۵۰۰۰ تومان فقط صرف هزینه آب و نان روزانه اش می‌شود، دغدغه اصلی اش آزادی یک پیرمرد ۷۰ و خورده‌ای ساله نیست، دغدغه اش تحصیلی است که مشکلات مالی اجازه تمرکز روی آن را از او گرفته است. مشکل اصلی این است که دانشجو را یک برگ رأی می‌بینند، یک مهره که هر وقت در مراسمات نیاز شد او را به سوت و کف زدن وادارند، بدون آنکه دانشجو بداند با همین سوت و کف زدن ساده در حال حرکت به سمت کدام حزب و جناح خطرناک است.»

افغانستان، لانه زنبور‌ها
«خط بیداری» نشریه سیاسی دانشگاه شهید بهشتی در این شماره در کنار مطالبی که در خصوص ترکیه و تحولات آن، کنفرانس مونیخ، تحولات بحرین، حضور وزیر خارجه فرانسه در تهران و ... دارد، به مساله حضورداعش در افغانستان نیز پرداخته است.

نویسنده در بخشی از این تحلیل با اخطار نسبت به این مساله که اگر در خصوص حضور داعش در افغانستان غفلت کنیم باز هم همان مشکلات عراق و سوریه و ناامنی در دنیا گریبان گیرمان می‌شود؛ می‌گوید: «کشوری مانند افغانستان به تمامی جهات پتانسیل حضور داعش را دارد. امروز داعش در چند ولایت افغانستان حضور کیرنگی دارد مثل کابل، جلال آباد و اچین:، اما در سه ولایت دیگر توان و قدرت داعش بیشتر است که شامل ولایت‌هایی همچون خان آباد، کوهستانات و درزاب می‌شود. از سخنان مقامات ایرانی نیز می‌توان اینطور برداشت کرد که داعش در حال جاگیر شدن در افغانستان استا۔ دهم بهمن ماه مقام معظم رهبری در ابتدای جلسه درس خارج فقه، حوادث تروریستی اخیر در افغانستان را به شدت محکوم کردند...»

آنچه دانشگاه فرهنگیان تا الان برای ما داشته!
«هیوا» نشریه دانشگاه فرهنگیان در این شماره به نقد بررسی تربیت دانشجومعلمان در سیستم آموزشی این دانشگاه پرداخته است. نویسنده این مطلب با اشاره به یکی از دروس آموزش علوم پایه که دانشجو معلمان باید در آن نحوه ارائه درس را یاد بگیرند به ضعف نحوه تدریس اساتید انتقاد می‌کند و می‌گوید: «سؤالاتی که در این موضوع مطرح می‌شود این است که اگر دانشجویان با روش تدریس مناسب آشنایی نداشته باشند، وظیفه‌ی استاد نیست که روش صحیح را به آن‌ها آموزش دهد؟ حال‌که دانشجویی خلاقیت کافی را در تدریس ندارد، صرف سرزنش کردن دانشجو برای نداشتن خلاقیت، کمکی به حل مشکل می‌کند؟ بهتر نیست که شرایط و محیطی توسط استادان در کلاس‌ها ایجاد شود تا دانشجومعلمان با بعضی روش‌های خلاق آشنا شوند تا بتوانند توانمندی‌های نهان خود را در عمل نشان دهند؟ دانشجویی که در دانشگاه دیگری مشغول به تحصیل در رشته‌ی مشترک با دانشگاه فرهنگیان می‌باشد و قرار نیست پس از فارغ‌التحصیلی رسماً به‌عنوان معلم فعالیت کند، چه تفاوتی با دانشجوی دانشگاه فرهنگیان دارد؟

مسأله‌ی دیگری که در کلاس‌های روش تدریس مشاهده می‌شود، تأکید اساتید بر فراگیری روش‌ها و فنون تدریس به‌شکل نظری و تئوری است. مطمئناً این مهم بدون قرار گرفتن دانشجومعلم در موقعیت عملی تاثیر چندانی بر فراگیری این روش‌ها نخواهد داشت. به‌عنوان مثال مطالعه‌ی چند بند روش تدریس بدیعه‌پردازی، کاوش‌گری، مشارکتی و... برای یادگیری کافی نیست و دانشجومعلم نیازمند مشاهده‌ی فعال در موقعیت مناسب است...»