دانشجوی نخبه کردستانی در گفت‌وگو با خبرگزاری دانشجو:

جوانان نخبه در کردستان بسیارند اما زمینه رشد برای آنها وجود ندارد!

شهاب باتمانی متولد سال ۷۳  و اهل کامیاران یکی از جوانان نخبه استان کردستان است که در پروژ‌های ملی ساخت ربات‌های انسان نما مشارکت دارد.

کد خبر: ۶۷۳۷۲۷

شنبه - ۰۴ فروردين ۱۳۹۷ / March 24, 2018

شهاب باتمانی دانشجوی رشته طراحی صنعتی دانشگاه تهران و اهل کامیاران است. این دانشجوی نخبه کردستانی توانسته است به تیم طراحی صنعتی مرکز سیستم‌ها و فناوری‌های پیشرفته (CAST) که برجسته‌ترین نهاد تحقیقاتی کشور است راه پیدا کند. در این پروژه ربات‌های انسان نما ساخته می‌شوند.

این دانشجوی نخبه کردستانی در گفت و گو با خبرنگار خبرگزاری دانشجو می‌گوید: رشته طراحی صنعتی به سمت اختراع پیش نمی‌رود بلکه سمت و سوی آن نوآوری، خلاقیت و ترکیب ایده‌ها است.

وی از اختراعاتی که تا به حال انجام داده است می‌گوید:یکی از اختراعات من صندلی «ژینو» را برای نمازخواندن افرادی که مشکلات جسمانی دارند و نمیتوانند ایستاده نماز بخوانند از ویژگی‌های این صندلی میتوان به تنظیم پذیری سجده گاه از نشیمن گاه، تنظیم پذیری ارتفاع سجده گاه و زاویه سجدگاه اشاره کرد که با این سه ویژگی نمازگزار می‌تواند آنگونه که میخواهد و متناسب با تناسبات بدن خود، صندلی را شخصی سازی کند.

شهاب در ادامه تصریح می‌کند: این صندلی قابلیت جمع شدن و اشغال حداقل فضا را دارد و به دلیل طراحی متفاوت و خاص این محصول میتوان بعد از استفاده با کمترین فضا آن‌ها را در مساجد انبار کرد.

صندلی شهاب در بخش ایده‌های نو مسابقات آیدیران ۹۶ که به عنوان معتبرترین سری مسابقات طراحی صنعتی ایران هر ساله توسط موسسه طراحان صنعتی ایرانیان و با همکاری معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری برگزار می‌شود، موفق به کسب تندیس برنز این مسابقات شد.

این دانشجوی دانشگاه تهران در حال حاضر عضو تیم طراحی صنعتی مرکز سیستم‌ها و فناوری‌های پیشرفته (CAST) که برجسته‌ترین نهاد تحقیقاتی کشور است و در پروژه‌های ملی ربات انسان نمای سایز بزرگ و سایز کوچک مشارکت دارد.

وی در مورد عضویت در تیم طراحی صنعتی مرکز سیستم‌ها و فناوری‌های پیشرفته می‌گوید: این تیم طرف قرارداد با معاونت علم و فناوری ریاست جمهوری است و بیشتر روی پروژه‌های ملی کار میکند.

باتمانی در ادامه می‌گوید: یکی از پروژ‌های این تیم، ساخت ربات انسان نمای سورنا است که با هدف ترویج علم رباتیک دانشجویان با ساختار و طراحی جدید و جذاب روانه بازار شده است و نکته جالب در مورد آن این است که تمام قطعات آن در اختیار کاربر قرار می‌گیرد تا بنا به نیاز خود کاربر به تغییر و بهبود الگوریتم‌های ان بپردازد.

وی کاربرد آن را برای دانشجویانی که قصد کدنویسی و یا برنامه نویسی و یا باز و بسته کردن ربات دارند قابل استفاده می‌داند.

باتمانی معتقد است که از این ربات در بانک ها، رستوران ها، و اماکن عمومی برای سرگرمی نیز می‌توان استفاده کرد

این جوان نخبه کردستانی یادآور شد: یکی از مهم‌ترین اهداف پروژه‌ی ربات‌های سایز کوچک سورنا، پژوهش، ساخت و تجربه‌ی روند تولید علم در داخل کشور باهمت متخصصین داخلی است.

وی می‌گوید: در کنار ساخت این ربات ربات انسان نمایی بزرگ را نیز در دستور کار داریم که جزو برترین ربات‌های دنیا به حساب می‌آید و تا چند ماه آینده ورژن جدید آن رونمایی می‌شود.

این دانشجوی کردستانی از کمبود امکانات در استان کردستان گلایه می‌کند و می‌گوید: دوست داشتم بعد از اتمام تحصیلاتم در پایتخت به محل زندگی خودم برگردم، اما مشکل اینجا است که به دلیل کمبود اعتبارات نمی‌توان در رشته طراحی صنعتی پیشرفت قابل ملاحظه‌ای در استان شاهد بود.

شهاب باتمانی تاکید می‌کرد: در کردستان با توجه به اینکه کارخانه و یا مرکز صنعتی وجود ندارد پتانسیل رقابت وجود ندارد، در بخش صنعت فرصت‌ها خیلی محدود و انگشت شمار است و همین باعث ناامیدی و دلسری جوانان کردستانی و افزایش بیکاری شده است.

وی می‌گوید اگر امکانات اجازه دهد می‌خواهم در بخش مبلمان شهری و طراحی ان در استان کردستان تاثیر گذار باشم و تلاشم را صرف این کار می‌کنم تا نمای شهر و استانم در فضای شهری بهبود پیدا کند.

وی با اشاره به اینکه مسئولین ما در کردستان بی خیال هستند گفت: دانشجویان کردستانی به علت اینکه ارتباط مستقیم با صنعت و مراکز صنعتی ندارند ار فضای کار دور هستند و حس ناامیدی و دلسری بر آن‌ها غلبه کرده، حتی با کسب مدارج عالی باز هم نمی‌توانند کاری انجام دهند چرا که در پروسه تحصیل کاری بصورت علمی یاد نگرفته‌اند، اما در تهران شرایط فرق می‌کند به علت وجود مراکز مختلف صنعتی، کارخانه‌ها و شرکت‌های بزرگ و بازدید و ارتباط گیری که با همراهی اساتید دانشگاهی انجام می‌شود دانشجویان فرصت کسب تجربه و کار دارند و همین باعث می‌شود بعد از تحصیل هر کدام کارآفرینی در حوزه تحصیلی خود شوند.

وی معتقد است که این برعهده جوانان ماست که بروند و در هر جا علم را ییاد بگیرند و با بازگشت به شهر و زادگاهشان این علم را در آنجا پیاده کنند.