توسط پژوهشگر كشورمان

مراقبت‌هاي اوليه گوش، حلق و بيني در حوادث و بلايا بررسي شد

اورژانس و مراقبت‌هاي اوليه گوش، حلق و بيني در حوادث و بلايا توسط پژوهشگر كشورمان بررسي، و مطالب علمي در اين زمينه ارائه شده است.

کد خبر: ۶۷۴۰۶

سه‌شنبه - ۰۷ ارديبهشت ۱۳۸۹ / April 27, 2010

رحيم مهدي اوغلي، مجري اين طرح در گفت‌وگو با خبرنگار علمي «شبکه خبر دانشجو»، با اشاره به اهميت مديريت و انجام اقدامات اوليه در محل حادثه گفت: مديريت در اين مواقع از جمله موارد لازم و کافي است تا برقراري شرايط اوليه در حداقل زمان صورت گيرد.

وي افزود: نوع مديريت خدمات بهداشتي و درماني و به طور کل محور سلامت نگر در حوادث و بلايا نقش مهمي در استقرار آرامش روحي و جسمي در شرايط زماني و مکاني بروز حادثه دارد.

اين پژوهشگر تصريح کرد: در اين مقاله  ضمن پرداختن به مسائل جزئي همچون اورژانس هاي گوش، حلق و بيني در حوادث و بلايا سعي شده تا با ارائه مطالب علمي در شاخه اورژانس نقشي در بهتر مديريت کردن حوزه سلامت و درمان ايفا شود.

اوغلي در خصوص روش تحقيق در اين مقاله اذعان داشت: اين مقاله با بازخواني بسياري ازمنابع و مقالات در زمينه اورژانس گوش، حلق و بيني نکاتي را مدنظر قرار داده و با مراجعه به متون درماني در حوادث از جمله دوران دفاع مقدس و پروتکل اورژانس ممالک ديگر، پژوهشي بيشتري را در اين زمينه انجام داده است.

وي ادامه داد: اورژانس به مواردي اطلاق مي شود که اگر در همان حين مراجعه به مصدوم و بيمار کمک نشود، در مدت کوتاهي حيات فرد به خطر افتاده و عواقب ناگواري خواهد داشت.

اين پژوهشگر اورژانس هاي گوش، حلق، بيني و حنجره را يکي از مهمترين فوريت هاي حياتي پزشکي عنوان و اضافه کرد: موفقيت در نجات بيمار و يا مصدوم بستگي به درجه تسلط و تجربه پزشک در فوريت ها دارد.

اوغلي گفت: بر اساس تحقيقات صورت گرفته در اين مقاله اپيستاکسي، خونريزي از لوزه، ترکئوستومي، اجسام خارجي راه هاي هوايي، تروماتيسم هاي حنجره، سوختگي هاي دهان و حلق، اجسام خارجي مري، پاراليزي فاسيال، کري هاي ناگهاني و برونکوسکوپي اورژانس از جمله مهمترين اورژانس هاي گوش،  حلق و بيني است که موارد درماني و تجهيزات لازم در اين زمينه به صورت تلفيقي از شيوه درماني قديم و جديد ارائه شده است.

وي در خصوص نتايج اين تحقيق تصريح کرد: در صورت بروز اپيستاکسي اقداماتي چون استفاده از مسکن ها، استقرار در حالت نيمه نشسته و فشار بين دو انگشت، استفاده از تامپون قدامي و خلفي، استفاده از بالونه ها، الکتروکوآگولاسيون، کوتريزاسيون و ليگاتورشرياني بايد صورت گيرد.

مجري اين طرح افزود: در صورت خونريزي از لوزه بايد با استفاده از مواردي چون دهان بازکن و آبسلانگ، پنس و تامپون آماده، سوزن گير و گازهاي کوچک، آسپيراسيون و در مواردي ليگاتور پيله ها، گرفتن سرشريان خونريزي دهنده و کومپرسي صورت گيرد.

اوغلي ادامه داد: در موارد گير کردن اجسام خارجي در راه هاي هوايي، پيدا کردن جسم، آزاد کردن جسم خارجي، به حرکت درآوردن جسم، گرفتن و بيرون آوردن جسم خارجي بايد انجام شود.

وي همچنين گفت: در مواقع مواجه شدن با انديکاسيون هاي تراکئوستومي، انسداد در مقابل يک تنفس خودبخودي، غيرممکن بودن انتوباسيون، انتوباسيون طولاني و تنفس مصنوعي اجباري مواردي است که بايد مورد توجه قرار گيرد.

اين پژوهشگر اضافه کرد: در مورد تروماتيسم هاي حنجره بايد اقداماتي چون استراحت صوتي، بخور کورتيکوئيدها، عمل ترميمي و دوختن قطعات و استفاده از آندوپروتزحنجره انجام شود.

اوغلي تاکيد کرد: در صورت کري هاي ناگهاني استفاده از پرفوزيون دکستران، تجويز کورتيکواستروئيد در شرايط خاص، اکسيژن تراپي و انفيلتراسيون گانگليون استلر بايد صورت گيرد.

وي اضافه کرد: در صورت سوختگي هاي دهان و حلق به کارگيري مايعات، استفاده از بازها و اسيدهاي مخصوص و محلول کاموليل و يخ و استفاده از ضددردها و کورتيکوتراپي از جمله اقداماتي است که بايد صورت گيرد.

مجري اين طرح بيان داشت: در صورت گير کردن اجسام خارجي در مري بايد به طور سريع استفاده از ازوفاگوسکوپي صورت گيرد و در صورت پرفوراسيون و پري ازوفاژيت به ترتيب دوختن جدار و تخليه و درناژ انجام شود.

اوغلي با بيان اينکه سير و عوارض برحسب تشخيص و اتيولوژي فرق مي کند، خاطرنشان کرد: اين طرح با همکاري مريم مهدي اوغلي، دانشجوي پزشکي دانشکده پزشکي اروميه صورت گرفته است./انتهاي پيام/