در نشست حلقه گفتمان بررسی شد

حاشیه‌نشینی موضوع خاص ایران نیست بلکه یک آسیب جهانی است

عضو هیات علمی دانشگاه تهران گفت: مسئله حاشیه‌نشینی یک آسیب جهانی است که به زاغه‌نشینی شهرت دارد و این موضوع خاص ایران نیست و این مشکل بیشتر در شهرهای بزرگ یا کلان شهرها به چشم می‌خورد.

کد خبر: ۶۷۷۰۱۸

دوشنبه - ۲۰ فروردين ۱۳۹۷ / April 09, 2018

به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، سلسله نشست‌های حلقه گفتمان «هم اندیشی کارشناسان دبیرخانه شورای عالی انقلاب فرهنگی» با موضوع «اشـکال پیـدا و پنـهان حاشیـه‌نشـینی در کشـور» و با حضور دکتر حسین ایمانی جاجرمی دانشیار دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران  در محل دبیرخانه این شورا برگزار شد.

در این جلسه، دکتر ایمانی جاجرمی گفت: مسئله حاشیه‌نشینی یک آسیب جهانی است که به زاغه‌نشینی شهرت دارد و این موضوع خاص ایران نیست و این مشکل بیشتر در شهرهای بزرگ یا کلان شهرها به چشم می‌خورد هر چند حاشیه‌نشینی می‌تواند در مرکز شهر هم اتفاق بیفتد.

وی افزود: تعریف دیگر حاشیه‌نشینی این است که تمام کسانی که در محدوده اقتصاد شهری ساکن هستند اما جذب اقتصاد شهری نشده اند، حاشیه نشین محسوب می‌شوند.

دکتر ایمانی جاجرمی ادامه داد: با ورود ایران به نظام سرمایه‌داری در زمان حکومت پهلوی بحث حاشیه نشینی در کشور شکل گرفت و پس از آن ما دچار از هم گسیختگی فرهنگی، تاریخی و تمدنی شدیم و یک تقلید ناشیانه از غرب صورت گرفت.

عضو هیئت علمی دانشگاه تهران گفت: حاشیه‌نشینان فقط محدود به مهاجران فقیر روستایی نیست بلکه فقیران شهری نیز این آسیب را به وجود آورده‌اند و فقرا در یک بازار سرمایه داری مسکن نمی توانند چیزی تهیه کنند و برای خودشان مسکن غیر رسمی فراهم می‌کنند.

وی افزود: البته تصور غلطی که وجود دارد این است که حاشیه‌نشینی را با خلافکاری و بزهکاری یکی می‌داند در حالی‌که اینطور نیست و فردی که برای خود خانه و محله ساخته، می‌خواهد زندگی آبرومندی داشته باشد.