یادداشت دانشجویی/

سکان مدیریت فرهنگی دانشگاه‌ها را به چه کسانی سپرده‌ایم؟!

چند سالی است که رکود فرهنگی در دانشگاه‌ها به یکی از ملموس‌ترین مشکلات موجود حال حاضر جامعه دانشگاهی تبدیل شده است تا آنجایی که دیگر دانشگاه را می‌توان یک مدرسه صرفا مختلط بدون مدیرت صحیح فکری و فرهنگی دانست.

کد خبر: ۶۷۹۱۲۰

چهارشنبه - ۲۹ فروردين ۱۳۹۷ / April 18, 2018

گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو-محسن نصرحق؛* افرادی که غالبا درگیر بروکراسی بی نتیجه اداری هستند، چه طور می توانند از درون مشکلات دانشگاه باخبر بشوند که تدبیر راه حل بکنند ، اهمیت موضوع فرهنگ در دانشگاه ها تا حدی تضعیف شده است که سالهای تحصیلی پشت سر هم طی میشود و برخی از واحدها دانشگاهی به دلیل بی دغدغه گی پایین دستیها و بی توجهی بالا دستی ها حتی معاونت فرهنگی هم ندارند که ما تازه از آنان انتظاری داشته باشیم که تدبیری کنند برای ابتذال مجازی و فرهنگیِ پدیده ای مانند  کراش یابی!

مگر خداوند متعال در آیه شریفه 58 سوره نساء می فرماید که امور را به اهلش بسپارید،یعنی اگر که فردی شایستگی لازم را برای مسولیتی ندارد و تو به عنوان بالا دستی او را انتصاب کنی مصداق گناه کبیرست عین زنا...

چند درصد از مدیران فرهنگی دانشگاهی ما صلاحیت لازمه را برای این مَنصب دارند که اگر داشتند این حال و روز افسرده دانشگاه های ما نبود

کدام متولی فرهنگی این جرات را به خود داده است که اقدامات و عملکرد چند ساله خود را بررسی کند؟!، ضعف های خود را ببیند و بشنود؟! بررسی کند علت چیست!

دانشگاه های بزرگ ما با بیش از 5 هزار دانشجو چرا باید صف نماز جماعت آن، 20 نفره باشد؟! آیا علتش کج رفتاری و بی سلیقه گی فرهنگی در مسئول نیست.

و تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل....

و در پایان روی صحبتم با نهادهای دانشجویست، برادران و خواهران تشکیلاتی خودم:

انگار خواب زمستانی مسولان بر، بعضی از شماها هم تاثیر گذاشته است، فراموش نکنیم که حضرت اقا در دیدار تیرماه 94 ،درس مهم فریضه دانشجویی آرمان خواهی را به ما داد و آن را  «ایجاد جامعه اسلامی و احیای تفکر اسلام سیاسی» از وظایف دانشجویان خواند که عملیش نماییم و ما چه کردیم با عهدی که با رهبر بستیم؟! که امروز عده ای از دانشجو نما جرات عرض و اندام به این سخافت بکنن به اسم کراش یابی.؟؛!.

هنوز صدای  استاد بهشتی به گوش می رسد که می فرمود دانشجو موذن جامعه است اگر غفلت کند جامعه خواب می ماند.

موذن، نکند در خواب فرو روی که بیداریِ پس از آن می شود نوش دار پس از مرگ سهراب...

باشد که لحظه ای تفکر کنیم...

محسن نصرحق* فعال فرهنگی و دانشجویی*

انتشار یادداشت‌های دانشجویی به معنای تأیید تمامی محتوای آن توسط «خبرگزاری دانشجو» نیست و صرفاً منعکس کننده نظرات گروه‌ها و فعالین دانشجویی است.