به همت محققان؛

روشی برای شناسایی دقیق نانوذرات پیغام‌بر درون بدن ارائه شد

پژوهشگران استرالیایی روشی برای شناسایی نانوذرات منفرد تولید شده توسط سلول‌های بدن، ارائه کردند که نقش یک ابزار تشخیصی بیماری‌های کلیوی و سرطان را ایفا می‌کند.

کد خبر: ۶۸۰۱۸۱

دوشنبه - ۰۳ ارديبهشت ۱۳۹۷ / April 23, 2018

به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، محققان به دنبال توسعه روشی برای شناسایی پیغام‌بر‌های منفرد سلولی هستند که به آن‌ها وسیکول‌های بین‌سلولی یا EV گفته می‌شود. با شناسایی این ترکیبات می‌توان از آن‌ها برای تشخیص سرطان یا دیگر بیماری‌ها استفاده کرد.

محققان دانشگاه سیدنی در استرالیا روشی ارائه کردند که می‌توان با آن نانوذرات منفرد که توسط سلول‌های بدن تولید می‌شود را شناسایی کرد. این روش می‌تواند نقش یک ابزار تشخیصی را برای شناسایی زودهنگام بیماری‌های کلیوی و سرطان ایفا کند.

EV‌ها به‌صورت منظم در بدن تولید شده و نقش مهمی در مخابرات بین سلولی دارند. با استفاده از این ترکبیات اطلاعات مهمی نظیر DNA، RNA و پروتئین‌ها میان بخش‌های مختلف مبادله می‌شود.

وجسیچ چارزانوسکی از محققان این پروژه می‌گوید: «از EV‌ها نمی‌توان برای شناسایی پاتوژن‌های بین سلولی استفاده کرد؛ چرا که از آن‌ها برای انتقال اطلاعات استفاده می‌شود. ما می‌توانیم از آن‌ها برای مهندسی بافت استفاده کنیم.»

توانایی شناسایی EV‌ها موجب می‌شود تا بتوان زیست‌شناساگر‌ها را که نشانگر بیماری‌های مختلف هستند، به دام انداخت. محققان این پروژه معتقداند که با استفاده از این فناوری می‌توان به فرآیند پیوند بافت کمک کرد که فصل جدیدی در درمان با سلول‌های بنیادی آغاز می‌شود.

چارزانوسکی می‌افزاید: «بدن به صورت طبیعی EV‌هایی که از سلول‌های بنیادی تولید می‌شوند را مدیریت می‌کنند. این سلول‌های بنیادی به بافت آسیب‌دیده می‌روند تا آن‌ها را ترمیم کنند؛ بنابراین با علم به این موضوع می‌توان نسل جدید از روش‌های درمان سلولی را ایجاد کرد.»

درک طبیعت ویژه EV‌ها برای توسعه این روش‌های درمان اهمیت زیادی دارد. برای مثال سلول‌های سرطانی در مراحل اولیه رشد خود EV‌هایی ایجاد می‌کنند که شناسایی آن‌ها می‌تواند به شناسایی زودهنگام سرطان کمک کند.

مطالعه EV‌ها حوزه‌ی نسبتاً جدیدی است که از عمر آن‌ها تقریباً یک دهه می‌گذرد. این ترکیبات به عنوان ماده‌ی انتقال دهنده‌ی بین سلولی و پیغامبر‌های اطلاعات ژنتیکی شناخته می‌شوند. تا پیش از این، مطالعه این ترکیبات در جمعیت‌های بزرگ و با حساسیت پایین انجام می‌شده‌است، اما با این روش جدید می‌توان آن‌ها را با دقت بیشتری مورد بررسی قرار داد.