گزارش/ تجربه جهانی

میزان درآمد امید به زندگی را افزایش می‌دهد یا تحصیلات؟

تا مدت ها عقیده بر این بوده که افزایش درآمد و به تبع آن ارتقای استانداردهای زندگی مهم ترین عواملی هستند که به یک زندگی طولانی و سالم کمک می کنند. اما ...

کد خبر: ۶۸۰۲۱۵

دوشنبه - ۰۳ ارديبهشت ۱۳۹۷ / April 23, 2018

گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو؛ منحنی زیر رابطه درآمد و امید به زندگی را در دهه 70، دهه 90 و دهه اول قرن بیست و یکم نشان می دهد.

تا مدت ها عقیده بر این بوده که افزایش درآمد و به تبع آن ارتقای استانداردهای زندگی مهم ترین عواملی هستند که به یک زندگی طولانی و سالم کمک می کنند. اما یک تحقیق مشترک توسط IIASA و دانشگاه اقتصاد و تجارت وین نشان می دهد که سطح آموزش فرد، بهتر می تواند امید به زندگی را پیش بینی کند.

در سال 1975 ساموئل پرستون نموداری را طراحی کرد که در محور افقی GDP به ازای هر فرد و در محور عمودی سن امید به زندگی را نشان می داد. این نمودار بیانگر افزایش سن امید به زندگی با بهبود وضعیت مالی بود.

در 1985 جان کالول و پت کالول در عوض پیشنهاد کردند که کاهش مرگ و میر ناشی از ارتقای آموزش زنان است. لوتز و کبده در مقاله جدیدشان، داده های جهانی سال 1970 تا 2015 از 174 کشور را برایاثبا دو فرضیه به کار بردند. این که درآمد یا آموزش در ارتقای بهداشت و امید به زندگی مهم تر هستند، برای سیاست گذاران در تصمم گیری برای سرمایه گذاری مستقیم سوال مهمی به شمار می رود.

لوتز و کبده همچنان نمودار امید به زندگی در قبال میانگین سال های تحصیل در مدرسه جمعیت بزرگسال را طراحی کردند. این منحنی، خطی تر است و نشان می دهد که آموزش شاخصه ای به مراتب بهتر است. این که نمودار رو به بالا نیست نیازمند توضیح با استفاده از شاخصه هایی دیگر است. داده ها در تحلیل هایی چندمتغیره مورد بررسی قرار گرفت تا یافته های تحقیق ارزش یابی شوند.وقتی تصحیحات مربوط به مرگ و میر کودکان انجام گرفت همین ارتباط به دست آمد.

محققین به این نکته اشاره می کردند که آموزش بهتر منجر به ارتقای شناخت شده و در نتیجه انتخاب های بهتر برای رفتارهای مرتبط با بهداشت را در پی خواهد داشت. طی دهه های اخیر شاهد انتقال بیماری ها از عفونی به مزمن بوده ایم. بیماری های مزمن شدیدا مرتبط با سبک زندگی هستند. با گذشت زمان، رابطه بین آموزش و انتخاب های بهتر در رابطه با بهداشت بهتر و متعاقبا امید به زندگی، آشکارتر می شوند.

لوتز می گوید: " این مقاله از نظر به چالش کشیدن ددیگاه های شایعی که درآمد و مراقبت های پزشکی را مهم ترین عوامل سلامتی می داند تندتر از تحلیل های قبلی است. این تحلیل حتی نشان می دهد که رابطه تجربی بین درآمد و بهداشت رابطه ای خیالی است".

خطوط پیشین تحقیق در مرکز واشنگتن که مجموعه ای از IIASA، دانشگاه اقتصاد و تجارت وین و نیز موسسه جمعیت شناسی وین است بر اهمیت ارتقای آموزش در جهت ریشه کنی فقر و رشد اقتصادی و نیز توانایی سازگاری با تغیرت آب و هوایی تاکید داشتند. این یافته ها بیش از پیش بر ضرورت ارتقای دسترسی به آموزش تاکید می ورزند.

رابطه ظاهری بین سلامتی و درآمد که توسط پرستون به دست آمده می تواند با این واقعیت توجیه شود که آموزش بهتر هم منجر به بهداشت بهتر و هم منجر به درآمد بالاتر می شود.

لوتز معتقد است که این یافته ها برای همه جامعه محققین بهداشت جهانی و نیز هرکسی که مشارکت در توسعه جهانی و تصمیم گیری برای تخصیص سرمایه برای جنبه های مختلف توسعه دارد موضوعیت خواهد داشت.

ترجمه: محمد مظفرپور

منبع:ساینس دیلی