بررسي «ذكر و غفلت از ديدگاه قرآن‌» در پايان نامه دانشگاه آزاد اراك

در قالب يك پايان‌نامه كارشناسي ارشد الهيات و معارف اسلامي دانشگاه آزاد اراك، «ذكر و غفلت از ديدگاه قرآن‌كريم» مورد بررسي قرار گرفت.

کد خبر: ۶۸۱۲۲

شنبه - ۱۱ ارديبهشت ۱۳۸۹ / May 01, 2010

به گزارش خبرنگار «شبكه خبر دانشجو» از اراك، علي‌اكبر احمدي ‌ملايري، كارشناس ارشد الهيات و معارف اسلامي از دانشكده علوم‌انساني دانشگاه آزاد اسلامي اراک در پايان‌نامه خود به بررسي «ذكر و غفلت از ديدگاه قرآن‌كريم» پرداخته است.

در اين پايان نامه آمده است: غفلت عارضه‌اي است كه سبب انحطاط زندگي فردي و اجتماعي و نيز مانع وصول انسان به سعادت ابدي مي‌شود و شخص غافل در دنيا دچار اضطراب و تشويش و نگراني است و به نوعي بيماري رواني مبتلا مي‌شود، هرچند كه از وضع مناسب اقتصادي هم برخوردار باشد در آخرت همواره حسرت‌زده، نادم و گرفتار عقوبت اعمال خويش است، به عبارت ديگر جسارت‌هاي او در دنيا موجب خسارت‌هاي آخرت شده است.

مولف در اين پايان نامه با بيان اينكه بر اساس قرآن‌كريم و ديدگاه بسياري از انديشمندان جهان، ساختار وجودي انسان متشكل از جسم و روح است، تصريح مي‌كند: همانگونه كه تكامل جسم بدون مواد انرژي‌زا امكان‌پذير نيست، روح هم براي وصول به كمالات معنوي به انرژي خالص خود نيازمند است و سودمندترين انرژي جهت كمال روح از منظر قرآن و ائمه‌معصومين(ع) ذكر و ياد حق تعالي است و چون روح تا ابد جاويد و ماندگار است، بنابراين ذكر، علاوه بر توصيه شرع به حكم عقل نيز واجب است.

احمدي ملايري در اين پايان نامه مي افزايد: به همان نحو كه جسم در رويارويي با پديده‌هاي طبيعت به امراض گوناگون مبتلا مي‌شود و هر مرض در جاي خود بايد معالجه و مداوا شود، روح نيز از گزند بيماري‌ها در امان نيست، چه اينكه انسان فطرت خداجو است و حس كمال‌جويي در او فطري مي باشد؛ از اين‌رو بيماري‌هاي روحي از قبيل حرص و آز، طمع‌ورزي، حسد، تعدي به ديگران، جاه‌طلبي و غيره او را از رسيدن به كمال حقيقي بازمي‌دارد، بدين‌سان دچار هيجان، اضطراب، تشويش، نگراني و دلهره مي‌شود.

نگارنده در اين پايان نامه با اشاره به اينكه قرآن‌كريم ارزش‌هاي زندگي گروهي را در ابعاد مختلف اجتماعي، اقتصادي، فرهنگي و سياسي به بشر تعليم مي‌دهد و انسان را به تعامل و تبادل تجارب با ديگران دعوت مي‌كند و اعتلاي جوامع بشري را در گروي آزادي، استقلال، اخوت، عدالت، رعايت حقوق و قوانين و مقررات مي‌داند، آورده است: در اين راستا برتري‌جويي، تبهكاري، تفرقه‌افكني، نفاق و به‌طور كلي صفات رذيله عامل عدم تعالي و سلامت جامعه است.

احمدي در اين پايان نامه بيان كرده است: از نگاه قرآن تأمين روابط اجتماعي سالم به تزكيه نفس بر اساس عيارهاي وحي آسماني است، ذكر بايد در تمام جريان‌هاي زندگي حضور عملي و مداوم داشته باشد، چه اينكه اگر انسان با ياد خدا و پايبندبودن به تعليمات قرآني، نفس خود را تزكيه كند و با پاره‌كردن حجاب‌هاي ظلماني به نور برسد، مسلمآ در زندگي جمعي هم اهميت و تأثير بنيادي خواهد داشت و در غير اين صورت مخل و مضر به حال جامعه خواهد بود. /انتهاي پيام /