انتخابات ۹۸ نزدیک است با جنگ بر سر انتخاب شهردار آبروریزی نکنید!

ختلافی که میان احزاب اصلاح‌طلب بر سر جایگاه شهرداری تهران به‌وجود آمده است، نگرانی‌هایی برای انسجام این افراد در انتخابات پیش رو به‌وجود می‌آورد.

کد خبر: ۶۸۱۲۲۱

شنبه - ۰۸ ارديبهشت ۱۳۹۷ / April 28, 2018

به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری دانشجو، روزنامه زنجیره‌ای ابتکار در گزارشی با عنوان «سهم‌خواهی از بهشت» به اختلافات احزاب اصلاح‌طلب و جنگ قدرت در میان اصلاح‌طلبان در انتخاب شهردار تهران پرداخت و نوشت : «این اختلافی که میان احزاب اصلاح‌طلب بر سر جایگاه شهرداری تهران به‌وجود آمده است، نگرانی‌هایی برای انسجام این افراد در انتخابات پیش رو به‌وجود می‌آورد».
ابتکار در گزارش خود آورده است : «انتخاب شهردار آینده با سیاسی‌کاری و سهم‌خواهی احزاب سیاسی از مسیر اصلی خود خارج شده است و ممکن است که شهردار بعدی شخصی باشد که نه بر اساس تخصص و معیارهای شورای شهر بلکه به‌دلیل توان بالای آن فرد و حامیانش در لابی‌گری انتخاب شود».
این روزنامه در ادامه به سیاسی‌کاری و لابی‌گری اصلاح‌طلبان برای انتخاب شهردار آینده ‌اشاره و تصریح کرد : «احزاب سیاسی هم در تلاش هستند تا نامزد مورد نظر خود را پررنگ‌‌تر از سایرین نشان دهند که احزاب اتحاد ملی و اعتماد ملی در زمره چنین احزابی قرار دارند که در شرایط کنونی رقابت بیشتری میان آنها وجود دارد. گفتنی است که شرایط به‌وجود آمده میان اصلا‌ح‌طلبان و اختلاف درونی بر سر این مسئله شبهاتی درخصوص سیاسی‌کاری و لابی‌گری برای انتخاب شهردار آینده را ایجاد می‌کند. با این حساب، چنین اتفاقی ممکن است در نگاه مردم نسبت به کارکرد شورای شهر و حتی اصلا‌ح‌طلبان ایجاد شود.»
این روزنامه زنجیره‌ای در ادامه نوشت : «لازم به یادآوری است که انتخابات مجلس در سال 98 هم نزدیک است اما این اختلافی که میان احزاب اصلاح‌طلب بر سر جایگاه شهرداری تهران به وجود آمده است، نگرانی‌هایی برای انسجام این افراد در انتخابات پیش‌رو به وجود می‌آورد».
گفتنی است طی روزهای گذشته جنگ قدرت میان حزب اتحاد ملت (اعضای حزب منحله مشارکت) و حزب کارگزاران (به ریاست کرباسچی) و اوضاع به‌هم ریخته شورای شهر و شهرداری تهران، موجب نگرانی بسیاری از اصلاح‌طلبان شده است.
چندی پیش غلامحسین کرباسچی، دبیرکل حزب کارگزاران و شهردار اسبق تهران با تاکید بر اینکه تصور نمی‌کنم کارایی و توان اجرایی یک شهردار ملاک انتخاب اعضای شورای شهر تهران برای انتخاب این هفت نفر بوده باشد، گفت‌: درواقع این لیست حاصل قول و قرارهایی است که دوستان با هم در شورا گذاشته‌اند.
وی تاکید کرد : در صورت کلی مهم این است که شهردار آینده، تهران را بشناسد، سابقه فعالیت شهرداری داشته و بتواند با مسئولان مختلف نظام هماهنگی و تعامل داشته باشد و توجه آنها را برای حل مشکلات شهری جلب کند.کرباسچی در پاسخ به این سؤال که تا چه حد یارکشی حزبی می‌تواند به زندگی مردم و شهر تهران صدمه بزند، بیان کرد: «متاسفانه بسیار زیاد و مردم صدمه این یارکشی را خواهند دید.»

برجام منطقه‌ای را با بده بستان امتیاز، کلید بزنیم!
روزنامه آرمان در سرمقاله روز پنج شنبه نوشت:«مسائل مورد مناقشه غرب با ایران همچنان مطرح است و تا زمانی که شرایط به همین شکل باشد، مناقشه وجود خواهد داشت...ایران می‌تواند به آسانی به‌دلیل برتری که در منطقه دارد تعیین‌کننده جهت مذاکره‌ها باشد و امتیازهای خود را به‌دست آورد. دیپلماسی مستلزم گرفتن و دادن امتیاز است».
مدعیان اصلاحات در رویکردی مغایر با منافع ملی اصرار دارند تا خسارت محض برجام در دیگر مولفه‌های قدرت کشورمان نیز تکرار شود. در موضوع هسته‌ای در شرایطی که ایران به غنی‌سازی 20 درصد رسیده بود پای میز مذاکره رفت ولی در نهایت، اقدامات نقد دولت ایران در مقابل وعده‌های نسیه طرف مقابل موجب شد تا به اذعان مقامات ارشد دولت هیچ دستاوردی از این توافق عاید ایران نشود.
برجام یک تجربه مهم و البته پرهزینه برای کشورمان است. تجربه‌ای که به‌هیچ عنوان قابلیت تکرار ندارد. دشمن در پی برجامیزه کردن توان موشکی و قدرت منطقه‌ای کشورمان است و متاسفانه روزنامه‌های زنجیره‌ای مدعی اصلاحات با این اقدام ضدایرانی همنوا شده‌اند.

خسارت برجام هم تقصیر قبلی‌ها بود!
روزنامه ایران در شماره روز پنج‌شنبه طی یادداشتی رویکرد منتقدان دولت در عرصه سیاست خارجی را دارای بیشترین هزینه دانست اما جالب اینکه در بخش دیگری از این مطلب، در تناقضی آشکار اعتراف کرد که در موضوع هسته‌ای هزینه سنگینی را پرداخت کرده‌ایم. البته تقصیر آن را هم گردن دولت‌های نهم و دهم انداخت! و این نشان می‌دهد که پرداخت این هزینه سنگین در دولت روحانی بوده است وگرنه آن را تقصیر دولت‌های قبل نمی‌انداخت.
ایران نوشت: «...این همان رویکرد رادیکال و تهاجمی است که به ‌اشتباه از آن با عنوان رویکرد انقلابی یاد و دفاع می‌شود. حاصل این رویکرد در گذشته این بوده است که ما درحالی که می‌توانستیم برای بسیاری از مسائل داخلی و خارجی‌مان هزینه کمتری بپردازیم، بیشترین هزینه ممکن را پرداخته‌ایم و شواهد این ادعا را نیز می‌توان در گستره‌ای از رویدادها، از گروگانگیری در سال 1358 تا پرونده هسته‌ای جست‌و‌جو کرد.»
این ادعا در شرایطی است که سیاست خارجی مدعیان اصلاحات مبتنی بر امتیازدهی به حریف و تقدیم دستاوردها به طرف غربی است و نتیجه آن، در دو دوره اصلاحات و اعتدال، خسارت محض بوده است. البته این موضوع بارها مورد تأکید مقامات ارشد دولت و تیم مذاکره‌کننده هسته‌ای قرار گرفته است. ظریف تصریح کرد که «هنوز حتی یک حساب بانکی نمی‌توانیم در انگلیس باز کنیم.» عراقچی گفته بود که «تحریم‌ها روی کاغذ برداشته شده است.» سیف هم تأکید کرده بود که «برجام تقریبا هیچ دستاوردی برای ایران نداشته است.»
در بخش دیگری از این یادداشت که مطلبی در تضاد با ادعایش را مطرح کرده، آمده است: «اگر قبل از مذاکراتی که منجر به برجام شد ما در زمینه هسته‌ای به‌جای شعارهای رادیکال و انقلابی چون کاغذ پاره خواندن قطعنامه‌های شورای امنیت و امثالهم برخورد نکرده بودیم شاید چنین هزینه سنگینی برای هسته‌ای پرداخت نمی‌کردیم؟»
مدت‌هاست که تشت رسوایی برجام از بام افتاده. توافق یکطرفه هسته‌ای که قرار بود در روز نخست اجرای آن تمام تحریم‌ها بالمره برداشته شود، از همان روز اجرا، جسم و روحش نقض شد. اکنون حامیان برجام در تکاپوی فرافکنی و فرار از پذیرش مسئولیت این خسارت محض‌اند.
آنچه دستاورد تقریبا هیچ برجام را رقم زد، دادن امتیازات نقد در برابر وعده‌های نسیه بود و لحاظ نکردن قواعد بدیهی همچون «توازن تعهدات»، «همزمانی اجرای تعهدات»، «اخذ تضمین از طرف مقابل» و «پیش‌بینی برگشت‌پذیری امتیازات واگذار شده در صورت نقض عهد» افراطیون مدعی اصلاحات اما این روزها عصبانی‌اند و در حال فرافکنی. آن هم از نوع نخ نما شده تقصیر دولت قبل! چراکه برای این خسارت محض سنگ تمام گذاشتند، آن را معجزه قرن و فتح الفتوح و آفتاب تابان نامیدند و تیتر زدند که سازمان تحریم‌ها فرو پاشید!

ضعف حافظه زنجیره ای‌ها
گویا بی‌دستاوردی برجام، روزنامه‌های زنجیره‌ای را دچار ضعف حافظه کرده است. روزنامه آفتاب یزد در گزارشی نوشت:« با توجه به اینکه اتحادیه اروپا بارها بر اهمیت اقتصادی و امنیتی برجام تاکید کرده باید برخی مقامات اظهاراتی که این روزها مطرح می‌کنند تامل بیشتری به خرج دهند. بهتر است به جای برخی گفته‌ها همچون خروج از ان پی تی منتظر تصمیم ترامپ باشیم و حتی بعد از آن نیز نباید بی‌محابا اظهاراتی را انجام داد. لازم است ابتدا با اروپا رایزنی کنیم تا مشخص شود بدون آمریکا با آنها می‌توان به چه نقطه‌ای رسید. بعد از آن می‌توانیم تصمیم بگیریم».
نکته قابل تأمل اینجاست که این روزنامه زنجیره‌ای در ماههای گذشته، اعتماد به اروپا را ساده‌لوحی و دلخوشی دولت به برجام را فرصت‌سوزی و برجام بدون آمریکا را نیز بی‌معنا عنوان کرده بود.
روزنامه آفتاب یزد-شهریور 96- در مطلبی نوشت:«بدون آمریکا هرچند به‌نظر می‌رسد در هر صورت وضعیت ایران بدتر از قبل از تحقق برجام نخواهد شد و تبادلات اقتصادی بهتر می‌شود، اما شرکت‌های بزرگتر اروپایی بدون آمریکا همکاری با ایران نخواهند داشت. این یعنی اینکه عملاً بدون آمریکا برجام معنایی نخواهد داشت».
آفتاب یزد همچنین-بهمن 96- در مطلبی نوشته بود:«اینکه تصور کنیم اروپا کاملاً در طرف ایران قرار خواهد گرفت ساده‌لوحانه است چرا که پیوند ساختاری اروپا و آمریکا در تبادلات اقتصادی و امنیتی موجب شده این دو قدرت به یکدیگر وابستگی متقابلی داشته باشند».
این روزنامه زنجیره‌ای همچنین-اسفند 96- در مطلبی نوشت: «دولت ماه‌ها پس از توافق هسته‌ای، به هوای چیدن میوه‌های برجام نشست و بر پایه این دلخوشی، برنامه‌ها و سیاست‌های کاری خود-دوران پسابرجام- را نوشت اما ماحصل این انتظار، فرصت سوزی، از دست رفتن منابع موجود به هوای گشایش برجام و در نهایت کاهش صبر اجتماعی با استمرار فشارهای اقتصادی بود».
گفتنی است رویکرد غلط «اجرای برجام بدون آمریکا» در حالی است که اکنون مسئله، «اصل برجام» است نه «برجام با آمریکا یا بدون آمریکا». برجام اکنون نعش متعفنی است که جز سرخوردگی برای یک ملت و گستاخی دشمن، هیچ عایدی دیگری برای ما نداشت.
از سوی دیگر انفعال دولت و امتناع از اقدام متقابل و بی‌توجهی به 29 شرط اجرای برجام، تنها به افزایش گستاخی طرف مقابل و گسترده شدن دامنه تحریم‌ها منجر خواهد شد.

تورم در سال جدید
روزنامه اعتماد در شماره پنج شنبه در صفحه اقتصادی در گزارشی با عنوان «تورم در سایه انتظارات قیمتی» به موضوع افزایش تورم در ماه اخیر پرداخت.
در این گزارش آمده است: «تازه‌ترين گزارش اعلامي بانك مركزي از شاخص‌هاي تورمي نشان مي‌دهد كه در فروردين ماه ١٣٩٧ شاخص كل به 112/9 رسيد كه نسبت به ماه قبل از آن (اسفند ٩٦) 1/3 درصد افزايش را نشان مي‌دهد... براساس همين گزارش شاخص قيمت در گروه عمده «خوراكي‌ها و آشاميدني‌ها و دخانيات» نسبت به ماه قبل 2/3درصد و در گروه عمده «كالاهاي غيرخوراكي و خدمات» 0/9 درصد افزايش را نشان مي‌دهد. براساس همين گزارش، در گروه خوراكي‌ها و آشاميدني‌ها، ميوه و خشكبار بالاترين ميزان تورم (١١) و شير و پنير كمترين تورم (٢,٢-) را به خود اختصاص داده‌اند.»
در ادامه این گزارش آمده: «بسته به اينكه سبد مصرفي يك خانوار چيست و هر كالا چه سهمي از سبد خانوار را شامل مي‌شود، افزايش سطح قيمت مي‌تواند باعث افزايش يا كاهش رفاه خانوارها شود چراكه آمار اعلامي براي تورم ميانگين وزني از قيمت بالغ بر ٢٠٠ كالا و خدمات است ولي هر خانوار كالاها و خدمات محدودي مصرف مي‌كند.»
این نوشتار سپس افزوده است: «از سوي ديگر بانك مركزي براي هر كالا در محاسبه تورم، وزن خاصي را بسته به اهميت آن در نظر مي‌گيرد. به طور مثال مسكن و اجاره با اهميتي بيش از ٣٠ درصد، بالاترين ميزان اثرگذاري در محاسبه تورم را به خود اختصاص داده است. در نتيجه افزايش قيمت اين بخش اثر قابل ملاحظه‌اي بر محاسبه تورم كل خواهد داشت. ولي براساس آمار منتشر شده اين بخش نسبت به ماه گذشته رشدي 0/8 درصدي را تجربه كرده است كه از ميزان كل تورم كه برابر با 1/3 بوده، كمتر است. عمده افزايش قيمت‌ها مربوط به گروه خوراكي‌ها بوده است به طوري كه ميوه و خشكبار (١١)، گوشت قرمز (3/4) و گوشت سفيد و فرآورده‌هاي آن (3/1) به ترتيب بالاترين ميزان تورم را تجربه كرده‌اند.»
این گزارش نتیجه می‌گیرد: «بنابراين آنچه از اين نتايج استنباط مي‌شود اين است كه سهم كالاهاي ضروري در سبد مصرفي خانوارها نسبت به ماه گذشته افزايش قابل ملاحظه‌اي داشته است. منظور از كالاهاي ضروري، كالاهايي است كه خانوار با وجود كاهش درآمد، همچنان مصرف خود از آنها را ادامه مي‌دهد و خانوارها نسبت به تغييرات قيمتي اين كالاها از حساسيت كمتري برخوردار هستند. يعني اگر قيمت كالا به اندازه يك واحد بيشتر شود خانوار مصرفش را از اين كالاها (مثل گوشت، مرغ، نان و...) به ميزاني كمتر از يك واحد كاهش مي‌دهد.»