سید زاده:

بی کیفیتی تولیدات، درد اصلی سینماست

تهیه کننده سینما در خصوص مافیای پخش کننده‌ها گفت: پخش کننده‌های ما امروز دنبال منافع خودشان هستند.

کد خبر: ۶۸۲۰۴۵

دوشنبه - ۱۰ ارديبهشت ۱۳۹۷ / April 30, 2018

به گزارش گروه فرهنگی خبرگزاری دانشجو، سید امیر سیدزاده تهیه کننده سینما در خصوص نحوه تحقق شعار حمایت از کالای ایرانی در عرصه سینما اظهار کرد:سینمای ایران در یک مقطعی جزء ده سینمای برتر جهان بوده است و هم اکنون اگر بخواهیم با همان نگاه به سینمای کشورمان نگاه کنیم باید بگوئیم متاسفانه در آن جایگاه قرار ندارد، زیرا ما همانطور که در جا‌های دیگر صنعتمان درجا زدیم و پسرفت داشتیم به طور قطع در صنعت سینماگران نیز پسرفت داشتیم.

وی با بیان اینکه در دهه۷۰سینمای ما جزء بهترین سینما‌های دنیا بوده، اما هم اکنون به دلیل پرداختن به مسائل حاشیه‌ای از رسالت اصلی خودش فاصله گرفته است، بیان کرد:بهتر است زمینه لازم برای حضور بازیگران مستعد و خوب، نویسندگان مطرح و قابل و سرمایه‌هایی که جذب سینما می‌شوند و در سال منجر به تولید ۱۰۰فیلم می‌شوند را فراهم کنیم و تلاش کنیم که در این عرصه حرفی برای زدن داشته باشند و خودمان را به سینمای وطنی که با استاندارد‌های جهانی مطابقت داشته باشد نزدیک کنیم.

تهیه کننده سینما با بیان اینکه در اوکراین و اروپای شرقی سالی۱۰۰ فیلم تولید می‌کردند، اما هم اکنون این کشور‌ها به دلیل مشکلات اقتصادی و تبعات جنگ در طول سال ۵فیلم می‌سازند، ادامه داد: این مشکل در کشور‌های اروپای مرکزی، چون چک نیز دیده می‌شود و در این کشور‌ها تعداد ساخت فیلم‌ها به دلایل مختلف اقتصادی و اجتماعی به شدت کاهش پیدا کرده است.

سید زاده با بیان اینکه سینمای ما در ایران خوشبختانه به دلیل وجود انگیزه لازم برای کار در سینما با وجود همه مشکلات موجود، تولید خوبی دارد، اما کیفیت لازم را ندارد، ادامه داد: این درد اصلی سینمای ما است امیدواریم با هدایت سرمایه‌ها در مسیر درست و هدایت نسل مستعد جوان که فیلمسازان خوبی در میان آن‌ها دیده شده و با برنامه ریزی خوب مسئولان و متولیان فرهنگی در حوزه پروانه ساخت، نمایش و اصلاح و انعطاف در ممیزی‌های سینماگران، بتوانیم زمینه رشد و ترقی سینما را فراهم کنیم تا حرف رهبر انقلاب نیز در عرصه سینما محقق شود.
وی بابیان اینکه پویایی و رشد هر صنعت نیازمند نسل جوان، فکر جوان و ایده جوان و نو است و این مهم میسر نمی‌شود مگر اینکه نسل در آن صنعت یا حرفه تغییر کند، ادامه داد:اینکه می‌گویید باید نیرو‌های جوان و مستعد وارد کار بشوند حرف درستی است بطوریکه کارمند دولت وقتی بازنشسته می‌شود دلیلی ندارد که دوباره مشغول به کار شود، اما متاسفانه به دلیل اینکه صنعت سینمای ما صنعت نیست و سیاست‌هایی بر آن حاکم است به طرق مختلف در محاق قرار گرفته از جمله وجود رابطه‌های ناسالمی که در سینما هست، اختصاص بودجه‌های غیر معقول و غیر منطقی به فیلمسازان خاص، حفظ منافع افرادی که به سن بازنشستگی در این عرصه رسیده‌اند و نمی‌خواهند خودشان را بازنشسته تلقی کنند و همچنان اصرار دارند که بمانند، نسبت به کشور‌های دیگر راندمان پایین تری دارد و سینمای پویا و اندیشمندی نداریم.

سیدزاده در خصوص مافیای پخش کننده‌ها گفت: پخش کننده‌های ما امروز دنبال منافع خودشان هستند به همین دلیل پخش کننده ما هم سینمادار است، هم تهیه کننده سینما و هم پخش کننده سینما در نتیجه به سراغ فیلمی می‌رود که مشارکت کند و بسازد و آن برایش از اولویت اکران برخوردار است بطوریکه سودش را هم در سرمایه گذاری هم در نمایش فیلم در سینما و هم حق ۱۰درصد پخش کنندگی را دریافت می‌کند و از ۳ طریق برایش سود حاصل می‌شود.

وی ادامه داد: طبیعی است که با توجه به نبود نظارت‌های کافی، عده‌ای از این منافع سیراب بشوند و عده‌ای هم عقب می‌مانند و به عنوان سینمای مستقل و سینمایی که واقعا امروز زخم خورده و محنت کشیده است، درجا می‌زنند.

وی خاطرنشان کرد:یکی از راه‌های حل مشکل چگونگی انتقال فرهنگ ایرانی به کشور‌های دیگر از راه سینما این است که ما در جشنواره جهانی فیلم فجر در وهله اول باید پخش کننده‌های خوب جهانی را دعوت کنیم که بیایند و در وهله دوم پخش کننده‌های ما سعی کنند موازین، قوانین و حدود و عرف پخش را به صورت جهانی یاد بگیرند، زیرا ضعف بزرگ ما در پخش نکردن فیلم‌های ایرانی در خارج از کشور این است که واقعا پخش کننده خوب نداریم.
تهیه کننده سینما با بیان اینکه ۲ یا ۳پخش کننده داریم که یا داخل نشین و یا خارج نشین هستند، افزود:

نتوانستیم به جز چند سینماگری که خودشان فیلمهایشان را تولید می‌کنند و خودشان روابطی با کمپانی‌های مطرح دارند و فیلمهایشان را پخش و اکران می‌کنند بقیه پخش کننده‌های ما حرف زیادی در این عرصه ندارند ضمن اینکه فیلمسازان ما نیز دغدغه شان این نیست که فیلمی را بسازند که برای عرضه به جامعه جهانی سینمایی همه جوانب را در آن رعایت کرده باشند.

سید زاده گفت:این که ما بیاییم و صرف نظر از فیلم اجتماعی، کمدی فقط به دنبال سیاه نمایی و سیاسی کاری در فیلم باشیم به درد نمی‌خورد، بنابراین لازم است فیلمساز ما با یک نگاه فراشمولی، دراماتیک و جهانی سراغ کسانی برای ساخت فیلم بروند که آن فیلم بتواند از مرز‌های کشور خارج شود و آوازه سینمای ایران را جهانی کند.