جاسوسی امارات از طریق پروژه‌های خیریه

امارات از طریق پروژه‌های خیریه در سومالی و یمن و نوار غزه تلاش دارد برای تحقق اهداف امنیتی و جاسوسی در کشور‌های منطقه نفوذ کند.

کد خبر: ۶۸۲۵۱۴

پنجشنبه - ۱۳ ارديبهشت ۱۳۹۷ / May 03, 2018

به گزارش گروه بین الملل خبرگزاری دانشجو، دولت امارات متحده عربی همواره تلاش دارد از طریق موسسات خیریه خود در پوشش‌های انسان دوستانه که آنها را در مسیر طمع‌ورزی‌های بی‌پایان و پروژه‌های محرمانه خود به کار گرفته، در کشورهای مختلف از یمن گرفته تا سومالی و حتی نوار غزه و لیبی نفوذ کند.

البته کشورهای مختلفی معمولا تحت پوشش کمک‌های خیریه و انسان دوستانه تلاش دارند سیاست قدرت نرم خود را برای ایجاد بستر نفوذ جهت تحقق منافع خود در کشورهای مختلف به کار گیرند. یکی از این کشورها امارات است که این روند را تحت پوشش موسسه‌ای با عنوان شورای قدرت نرم دولت امارات که آن را در آوریل سال 2017 تاسیس کرده، دنبال می‌کند.

بر اساس اعلام رسمی دولت امارات، این مرکز به دنبال تقویت اعتبار منطقه‌ای و جهانی امارات و تثبیت اعتبار و محبت این کشور در میان ملتهای جهان است.

این مرکز سیاست‌گذاری‌های عمومی و استراتژی قدرت نرم دولت را ترسیم می‌کند. اما بر اساس گزارشی که سایت اینترنتی الخلیج آنلاین منتشر کرد، بلافاصله ابزار خود را از قدرت نرم به قدرت سخت‌افزاری و رویکردهای خود را از اهداف انسانی به اهداف خبیث تغییر داده و از این پوشش در راستای خدمت به اهداف شرورانه امارات استفاده کرده است.

ایجاد هرج‌ومرج در سومالی

اخیراً بیمارستان شیخ زائد در موگادیشو پایتخت سومالی بسته شده است. گفته شده که این اتفاق به علت کمبود سرمایه‌گذاری‌ها در این کشور رخ داده، اما به نظر می‌رسد دلیل اصلی آن تنش در مناسبات دو کشور در نتیجه پایان دادن به موجودیت نظامی امارات در سومالی صورت گرفته است.

همچنین نیروهای امنیتی سومالی اخیرا 10 میلیون دلار پول جاسازی شده در دو کیف را که از طریق یک هواپیمای اختصاصی اماراتی به فرودگاه موگادیشو وارد شده بود را کشف و ضبط کردند.

وزارت بهداشت سومالی چهارشنبه 18 آوریل 2017 از بسته شدن بیمارستان تحت نظارت امارات در این کشور خبر داد. این اخبار بعد از برگزاری نشست رسمی میان مسئولان وزارت بهداشت سومالی با محمد عثمان الحمادی سفیر امارات در این کشور که برای اطلاع از میزان صحت و سقم آن به سفارتخانه امارات رفته بودند، منتشر شد.

امارات پیش از این نیز از توقف برنامه آموزشی خود برای ارتش سومالی خبر داده بود. این برنامه از سال 2014 تحت نظارت نیروهای اماراتی برای ارتش اجرا می‌شد. علت این اتفاق مصادره 9.6 میلیون دلار پول از حقوق‌های نظامیان ارتش سومالی بود که گفته می‌شود در چهارچوب معامله‌های غیرقانونی و خلاف عرف دیپلماتیک صورت گرفته است. این موضوع سبب تنش دیپلماتیک میان دو کشور شد.

ناظران اعتقاد دارد که این اقدامات واکنش امارات به تصمیمات دولت سومالی برای مهار نفوذ روز افزون ابوظبی در این کشور است.

امارات از طریق نفوذ در سومالی و آموزش ارتش این کشور به دنبال احیای تجربه نیروهای کمربند امنیتی در جنوب یمن است. این موضوع را می‌توان از توافقنامه‌ای متوجه شد که میان ابوظبی و جمهوری سومالی امضا شده و این منطقه جدایی خود از سومالی را در سال 1991 اعلام کرده است.

توطئه‌های شیطانی امارات در یمن

در منطقه‌ای نه چندان دور از سومالی و در کشوری که در نتیجه جنگ‌افروزی امارات و عربستان تخریب شده نیز کاملا نمی‌توان به طمع‌ورزی های شیطانی امارات اشاره کرد.

اماراتی‌ها از مصیبت‌های ملت جنگ زده یمن سوء استفاده می‌کنند و تلاش دارند جزیره سقطری را به امارتی وابسته به ابوظبی تبدیل کنند. آنها نفوذ خود در  سقطری را در سال 2015 و تحت پوشش فعالیت‌های خیرخواهانه آغاز کردند. در آن سال آنها کمک‌های انسان دوستانه خود را برای نفوذ به قربانیان دو طوفان بزرگ وارد این منطقه کرده و تلاش کردند از ضعف دولت مرکزی و مقامات محلی برای نفوذ در این جزیره استفاده کنند.

آنها علاوه بر بخش‌های امنیت و خدمات و ارتباطات، تلاش کردند بخش‌های مربوط به گردشگری را نیز در اختیار خود بگیرند. افسران امنیتی اماراتی تحرکات خود را در این جزیره افزایش دادند و بلافاصله بعد از ورود به این جزیره به دنبال اجرای طرح‌هایی بودند تا آن را به نفع خود مصادره کنند.

امارات در این جزیره نیروهایی بالغ بر 5000 نفر را تحت عنوان نیروهای ویژه مستقر کرده و حدود 20 مرکز ایست و بازرسی در آن بنا نهادند.

پروژه های مشکوک امارات در نوار غزه

بیشترین منطقه عربی که در معرض پروژه‌های امارات قرار گرفته، نوار غزه است. این کشور از مجروحان تجاوز رژیم صهیونیستی به غزه در سال 2014 سوء استفاده کرده و تحت پوشش‌های انسانی درمانگاهی در این کشور به راه انداخته است که مملو از جاسوسانی است که برای دشمن کار می‌کنند.

نیروهای امنیتی جنبش مقاومت اسلامی فلسطین حماس کشف کردند که تیم اماراتی متشکل از 50 پزشک که به بهانه احداث بیمارستان و درمانگاه میدانی به نوار غزه سفر کرده بودند، در طول جنگ اطلاعات این منطقه را به رژیم صهیونیستی مخابره می‌کردند. این تیم اماراتی به صورت ناگهانی نوار غزه را ترک کرده و تمام تجهیزات خود را در این منطقه باقی گذاشتند.

بر اساس گزارشی که جنبش حماس ارائه کرد، فرار این تیم اماراتی بعد از آن اتفاق افتاد که سرویس‌های امنیتی وابسته به جنبش حماس به اطلاعات قطعی دست پیدا کردند که تمام افراد این تیم جاسوسان موساد هستند و ماموریت محرمانه آنها جمع‌آوری اطلاعات جاسوسی از مراکز گردان‌های القسام و سکوهای پرتاب موشک است.

جنبش حماس اعلام کرد که بر اساس تحقیقات طولانی که انجام داده، به این نتیجه قطعی دست پیدا کرده که تعدادی از افراد این تیم به عنوان جاسوس ارشد در سرویس اطلاعاتی ابوظبی کار می‌کرده‌اند.

براء الرنتیسی فرزند عبدالعزیز الرنتیسی از رهبران شهید جنبش حماس این اخبار را تایید و در اظهاراتی مطبوعاتی اعلام کرد که مقاومت اسلامی فلسطین این شبکه جاسوسی اماراتی را مهار کرده و تیم پزشکی امارات بعد از دریافت هشدارهای امنیتی از طرف‌های مختلف در نوار غزه، این منطقه را ترک کرده‌اند.

بعد از انتشار اخبار مربوط به این رسوایی بود که رسانه‌های رژیم صهیونیستی اعلام کردند دولت امارات متحده عربی از عملیات نظامی رژیم صهیونیستی ضد نوار غزه از پیش اطلاع داشته است و انجام این حمله را تاییده کرده، با این امید که این حمله به براندازی جنبش مقاومت اسلامی فلسطین در غزه منجر شود.

بر اساس گزارش الشرق قطر، شبکه دو تلویزیون رژیم صهیونیستی در این رابطه در سال 2015 از نشستی در ابوظبی بین یکی از وزرای صهیونیستی با مسئولان اماراتی ومحمد دحلان از رهبران جنبش فتح اشاره کرد.

قربانیان اهداف شوم امارات سوال‌های زیادی را در رابطه با انگیزه‌های این کشور نسبت به اقدامات خصمانه ابو‌ظبی مطرح می‌کنند، به ویژه در شرایطی که آنها هیچ سوء نیتی نسبت به امارات ندارند. به نظر می‌رسد امارات در 6 سال گذشته به دنبال تحقق اهداف و برنامه‌های رژیم صهیونیستی جهت تثبیت رژیم‌های سرکوبگر عربی و از بین بردن محور مقاومت ملی گرا در فلسطین است تا در نهایت بتواند پروژه موضوع معادله قرن برای از بین بردن آرمان فلسطین را به اجرا بگذارد. پروژه ای که رسانه‌های غربی اعلام کرده‌اند که امارات رکن اساسی اجرای آن است.