مشکات هدايت

سه گروه حقّ بزرگى دارند!

پيامبر اكرم(ص) فرمود: سه گروه هستند كه حقّ آنها را فقط منافقان واضح النفاق كوچك مى‏شمرند: كسى كه عمرى را در اسلام گذرانده، پيشواى عادل و كسى كه نيكى را آموزش مى‏دهد.

کد خبر: ۶۸۲۵۶

يکشنبه - ۱۲ ارديبهشت ۱۳۸۹ / May 02, 2010

شرح حديث

سه گروه هستند كه حقّ اينها را تنها منافقان واضح النفاق كوچك مى‏شمرند:(ميزان الحكمه)

1- پير شده در راه اسلام‏

كسى كه عمرى را در اسلام گذرانده و موهايش در اسلام سفيد شده است، نمى‏شود با اين سابقه در اسلام، هيچ پرونده روشنى نداشته باشد. متأسّفانه در دنياى امروز بى‏توجّهى به ريش سفيدان كار رايجى شده و وقتى سنّ پدر و مادر كمى بالا مى‏رود آنها را به خانه سالمندان مى‏فرستند، بحمداللَّه اين برنامه به مملكت ما چندان سرايت نكرده و آمار نشان مى‏دهد كه تعداد زيادى از پدران و مادران در نزد فرزندانشان زندگى مى‏كنند.

2- پيشواى عادل‏

پيشواى عادل كسى است كه توحيد خالص و دعوت به خير و نيكى و حقّ و عدالت متن برنامه او را تشكيل مى‏دهد و فرمان خدا را بر فرمان خلق و اراده خويش مقدّم مى‏دارد و حكم او را برترين احكام مى‏داند در حالى كه پيشواى جور فرمان خويش را بر فرمان خدا مقدّم داشته و حكم خويش را قبل از حكم او مى‏شمرد، چنين پيشوايى رهبر ضلال و گمراهى است. حال اگر كسى حق پيشواى عادل را كوچك بشمارد از منافقان واضح النفاق است.

3- معلّمان خير

معلّمان خير كسانى هستند كه نيكى‏ها را به مردم ياد مى‏دهند؛ كسى‏ كه حقّ معلّمان خير را سبك بشمرد، منافق بيّن النفاق است.

معلّم خير تعبير جالبى است و همه امورى كه داراى منشأ خيرى است در ذيل آن داخل است. تعبير خير علوم قرآن و علومى مانند حديث، فقه، علوم طبيعى، پزشكى، علومى كه باعث آبادى جامعه است و علوم نشأت گرفته از مبادى الهى كه خير و بركتى براى جامعه دارد همه را شامل مى‏شود، چرا كه خير يكى از وسيعترين كلمات است و تمام پهنه جامعه انسانى را در بر مى‏گيرد.

احترامى كه در همين روايت كوتاه به مقام معلّم گذاشته شده، احترام بزرگى است چرا كه استخفاف كننده آن را منافق بينّ النفاق مى‏داند. مقام علم و معلّم بسيار والاست و كافى است براى اهميّت مقام علم و معلّم به اين نكته توجّه كنيم كه براى همه چيز حدّى هست ولى اسلام براى علم حدّى معيّن نكرده و از نظر زمان و مكان و معلّم و مقدار تلاش نامحدود است.

نامحدود از نظر زمان، زيرا مى‏فرمايد: «أُطْلِبُوا العِلْمَ مِنَ المَهْدِ إِلَى اللَّحَدِ».

نامحدود از نظر مكان، زيرا مى‏فرمايد: «أُطْلِبُوا العِلْمَ وَلَوْ بِالصِّينِ (چين نقطه انتهايى آبادى در دنياى آن روز بود» «همان»

نامحدود از نظر مقدار تلاش، زيرا مى‏فرمايد: «أُطْلِبُوا التَّعَلُّمَ وَلَوْ بِخَوْضِ اللُّجَجِ (فرو رفتن در اعماق درياها) شَقِّ المُهَجِ (خون قلب ريخته شود يعنى در راه علم شهيد شويد)» «همان»

نامحدود از نظر معلّم، زيرا مى‏فرمايد: «الحِكْمَةُ ضَالَّةُ المُؤْمِنِ يَأْخُذُهَا حَيْثُ وَجَدَهَا» « بحار الأنوار،ج2»

به همين جهت مى‏گوييم در مقابل علوم غربى‏ها تعصّبى نداريم و معتقديم علم محترم است و وطن ندارد. در گذشته آنها بر سر علوم دانشمندان اسلام نشستند و امروز اگر ما از علوم آنها استفاده كنيم و چيزى به آن اضافه كنيم، اشكالى ندارد./انتهاي پيام/