اشپیگل: خروج از برجام، ایرانی‌ها را متحد می‌کند/ زمان مقاومت اروپا در برابر آمریکاست

مجله «اشپیگل» سرمقاله خود را به موضوع خروج آمریکا از «برجام» اختصاص داد و با توجه به آن، خواستار مقاومت اروپا در برابر آمریکا شد.

کد خبر: ۶۸۴۸۴۶

دوشنبه - ۲۴ ارديبهشت ۱۳۹۷ / May 14, 2018

به گزارش گروه بین‌الملل خبرگزاری دانشجو، مجله «اشپیگل» سرمقاله روز جمعه خود را به موضوع خروج آمریکا از «برجام» اختصاص داد و با توجه به آن خواستار مقاومت اروپا در برابر آمریکا شد.

در این سرمقاله به موضوع تمجید‌های اغراق‌آمیز «دونالد ترامپ»، رئیس‌جمهور آمریکا از خودش اشاره شده و نوشته شده است: «ترامپ می‌گوید به شدت پولدار است، اما او خودش را با کازینوهایش طوری به خاک سیاه نشاند که سال ۱۹۹۰، دویست و نود و پنج میلیون دلار بدهی بالا آورد. بانک‌ها و پدرش بودند که به دادش رسیدند.»

اشپیگل می‌افزاید: «بالاترین افسانه، اما به توانایی‌های ادعایی ترامپ برای مذاکره مربوط می‌شود. این حرف هم مهملی بیش نیست. ترامپ هیچگاه در هنر معامله، تبحر نداشته است. در کسوت تاجر، هزینه‌های زیادی صرف املاک نیمه‌استاندارد کرد و در کسوت سیاستمدار، هیچ‌گاه شاهد صبوری از سوی او نبودیم.»

در ادامه مطلب آمده است: «او کنجکاو نیست. راهبرد و تاکتیک هر دو برای او بیگانه هستند. ترامپ تنها در ویرانگری متبحر است و این همان کاری است که الان دارد انجام می‌دهد.»

نشریه اشپیگل نوشته در واشنگتن عصر ترامپ تنها چیزی که اهمیت دارد از بین بردن میرات رئیس‌جمهور قبلی، باراک اوباما است.»

در بحش دیگری از این مطلب آمده است: «ترامپ می‌خواهد کاری کند که حکومت ایران با تحریم‌ها به زانو در بیاید؛ اما ملاحظات سیاسی داخلی در تهران باعث می‌شود که نرمش نشان دادن این کشور بعید باشد.»

«در ایران، مسئولانی که ضعف نشان بدهند کناره زده می‌شوند. اکنون، بیشتر محتمل است که آن‌ها (ایرانی‌ها) متحد شوند.»

نشریه آلمانی نوشته است: «با وجود این، شوکه‌کننده‌ترین موضوع مسئله‌ای است که مستقیماً بر ما اثرگذار است: غرب، به آن صورتی که زمانی آن را می‌شناختیم، دیگر وجود خارجی ندارد. اسم روابط ما با آمریکا را در حال حاضر نمی‌توان دوستی گذاشت و به زحمت می‌توان آن را شراکت خواند. رئیس جمهور ترامپ به ادبیاتی روی آورده که ۷۰ سال اعتماد را نادیده می‌گیرد. برای تنبیه، تعرفه می‌خواهد و دنبال آن است که از او اطاعت شود.»

در ادامه آمده است: «مسئله دیگر این نیست که آیا آلمان و اروپا در مداخلات نظامی خارجی در افغانستان یا عراق شرکت خواهند کرد یا خیر. موضوع این است که آیا همکاری‌های فراسوی آتلانتیک در عرصه‌های اقتصادی، خارجی و امنیتی، اصلا وجود خارجی دارند؟ پاسخ، منفی است.»