دومين نامه سرگشاده دانشجويان دانشگاه تهران به فرهاد رهبر:

هنوز منتظر اقدامي جدي در خصوص رعايت حجاب در دانشگاه تهران هستيم

جمعي از دانشجويان دانشگاه تهران در دومين نامه خود خطاب به رئيس اين دانشگاه، خواستار برخورد جدي، منطقي و به موقع در خصوص رعايت حجاب در دانشگاه تهران شدند.

کد خبر: ۶۸۵۳۷

دوشنبه - ۱۳ ارديبهشت ۱۳۸۹ / May 03, 2010

به گزارش خبرنگار سياسي «شبكه خبر دانشجو»، جمعي از دانشجويان دانشگاه تهران در دومين نامه خود خطاب به رئيس اين دانشگاه، مراتب اعتراض خود نسبت به وضعيت حجاب در دانشگاه تهران را اعلام كردند.

متن اين نامه بدين شرح است:

بسم الله الرحمن الرحيم
اينجا دانش گاه است ...
جناب آقاي دكتر فرهاد رهبر، رياست محترم دانشگاه تهران

هنوز منتظر اقدامي به موقع و منطقي در پاسخ نامه‌اي كه برايتان نوشته بوديم هستيم. همان نامه‌اي كه سرش را گشوده بوديم تا بدانيد كه همه مي دانند. امروز، آخرين نفس‌هايمان را جمع كرديم و فريادي نه چندان بلند، اما به غايت جدي و صريح كشيديم تا شايد خواب عميق عده‌اي از مسئولين امر، كمي سبك‌تر شود.

جناب آقاي دكتر رهبر

طي هفته گذشته كه بسياري از رسانه‌ها متن نامه مزبور را منتشر كردند، شما و مسئول نهاد رهبري، مثل هميشه تنها كاري كه كرديد، مصاحبه بود و برگزاري جلسات و شوراهايي كه آن قدر نظريه پرداخته‌اند كه ديگر زونكن‌ها را توان بايگاني آنها نيست، شوراهايي كه ابتر بودن آنها را در حوزه فرهنگ، سال‌هاست لمس كرده‌ايم؛ اين مصاحبه‌ها و شوراها، براي هزاران دانشجويي كه از شما انتظار كار مناسب و ملموس داشتند، نوعي تمسخر به حساب مي‌آمد!

متصديان امر فرهنگ را چه شده است كه به كنجي نشسته‌اند و وظيفه خطير خويش را فراموش كرده‌اند؟! آيا به اين فكر نكرده‌اند كه براي ذخاير اين ملت چه بايد كرد؟

در ادامه ذكر برخي بندهاي آيين نامه شوراي عالي انقلاب فرهنگي (مصوب سال66) خالي از لطف نيست:

-اماكن عمومي مانند قرائت‌خانه، كتابخانه و خوابگاه‌ها و اتاق‌هاي غذاخوري بايد براي زنان و مردان جدا باشد يا براي هر جنس از نوبت جداگانه استفاده شود.

-روابط ميان استادان و دانشجويان و كارمندان بايد مطابق با مقررات دانشگاهي و ضوابط اخلاق اسلامي باشد و هرگاه كسي خلاف آن را مشاهده كرد، بنابر اصل نهي از منكر به متخلفان تذكر دهد و اگر تذكر او موثر واقع نشد مراتب را به مقامات مسئول دانشگاه اطلاع دهد.

-زنان در محيط كار و تحصيل بايد از پوشش اسلامي استفاده كنند و از پوشيدن لباس‌‌هاي تنگ و زننده و آرايش و تبرج پرهيز كنند و مردان نيز نبايد از لباس‌هاي زننده استفاده كنند.

-مسئول اجراي اين آئين‌نامه روساي دانشگاه‌ها و مدارس عالي خواهند بود كه مي‌توانند با كمك كميته‌هاي انضباطي يا هيات‌هاي رسيدگي به تخلفات اداري، به تخلفات رسيدگي نمايند.

اين‌ها قوانين دانشگاه ماست، كه شما مسئول آن هستيد؛ بگذاريد همين جا تا يادمان نرفته، بگوييم كه مسئول يعني پاسخگو...

پروردگارا خود شاهد باش كه اين دغدغه قلبي ماست؛ فرياد برآورديم و دانشجويان و دانشگاهيان و مسئولين را مطلع ساختيم.

مخاطبان لحن تند، صريح و قاطع نامه گذشته ما، مسئولين دانشگاه بودند. اما ...
آيا جمعي از دانشجويان دانشگاه، براي آنكه حرف‌هاي مستدل آنها شنيده شود، حتما بايد در قالب تشكل‌هاي سياسي و يا رسمي درآيند؟ آيا شكوائيه جمعي از دانشجويان تا وقتي مستقل باشند و هيچ نهاد و تشكلي حمايتشان نكند، نبايد راه به جايي ببرد؟ و آيا هزاران دانشجوي دانشگاه تهران كه عضو هيچ تشكلي نيستند و مدت‌هاست لب گزيده‌اند و كام بسته‌اند، حق نفس كشيدن ندارند؟

چرا جمعي از دانشجويان دانشگاه تهران، به جرم آن كه در مورد زندگي با نشاط بشري و كوتاهي مسئولين نگرانند، ناديده گرفته مي‌شوند؟ چرا بايد گروه بسيار اندكي سعي كنند با سياسي جلوه دادن اين حركت، فضايي ديكتاتوري ايجاد كرده، و امكان گفتگو، تفكر و آزادي را سلب نمايند؟

آيا رقابت براي خودآرايي، تبرج و خودنمايي، دانشجويان را از تحصيل درست و مناسب باز نداشته و باعث تخريب فضاي علمي نشده است؟

با وجود معضلات پيش آمده كدام عقل سليمي باور مي‌كند كه پوشش و رفتار فرد در جامعه، امري شخصي است و به جامعه مربوط نمي‌شود؟

عدم مديريت صحيح ميزان و سطح روابط، موجب بر هم خوردن تعادل رواني عمومي و فردي، و همچنين باعث تخريب محيط سالم دانشگاه مي‌گردد.

به لطف خدا در چند روز گذشته كه عده‌اي غير قابل پيش بيني از دانشجويان و اساتيد محترم دانشگاه تهران و ديگر دانشگاه‌هاي كشور (كه از طرق مختلف از جمله امضاي طومار، ارسال رايانامه (ايميل) و يا اظهار نظر در وبلاگ)، موافقت و حمايت خود را از اين حركت اعلام داشتند، تشكر و قدرداني كرده و اين بار با نمايندگي و پشتوانه هزاران دانشجوي دلسوز و علاقمند به فضاي منطقي علمي و سالم دانشگاه، همچنان بر مطالب گذشته خود تاكيد كرده و نيز مجدداً تصريح مي‌كنيم، علاوه بر ترويج فرهنگ و ارزش‌هاي والاي انساني كه وظيفه اصلي و ابتدايي شما بوده، جلوگيري از واژگونه شدن كرامت انسان و ريخته شدن قبح و حرمت گناه و فساد؛ و برخورد با اندك افراد حريم‌شكن نيز، وظيفه قانوني و انساني رياست دانشگاه و مسئول نهاد نمايندگي مقام معظم رهبري و البته همه دانشگاهيان است.

در پايان، از تمام تشكل‌هاي دانشجويي خواستار اعلان موضع روشن و حركت در جهت ايجاد فضاي گفتگوي علمي و عقلاني در مورد مباحث مطرح شده هستيم.

و سپاس از آن اوست
جمعي از دانشجويان دانشگاه تهران

/انتهاي پيام/