چمران: تعطیلی خط ۷ مترو تهران سیاسی بود نه فنی

رئیس شورای شهر چهارم گفت: در آستانه سومین ماه سال ۹۷هستیم در حالی که همچنان خط ۷ راه اندازی نشده و ابهامات و دلایل سیاسی پشت آن همچنان عامل بسته شدن این خط با اهمیت در حمل ونقل عمومی پایتخت است.

کد خبر: ۶۸۶۳۱۶

دوشنبه - ۳۱ ارديبهشت ۱۳۹۷ / May 21, 2018

به گزارش گروه اجتماعی خبرگزاری دانشجو، چندی پیش محمد علیخانی در خصوص راه‌اندازی مجدد خط ۷ مترو، گفت: ایمن‌سازی این خط حدود ۶ ماه زمان نیاز داشت و مسئولین شهرداری وعده دادند اوایل خرداد ماه این خط آماده راه اندازی مجدد می‌شود.

وی با بیان اینکه در حال حاضر کار در این خط در حال انجام است، گفته بود:‌ کار کند پیش می‌رود چرا که نیازمند اعتبارات و منابع هستیم و در حال حاضر در تأمین منابع مشکل داریم.

مهدی چمران رئیس پیشین شورای شهر تهران با اشاره به تبعات بی توجهی به مساله حمل ونقل عمومی شهر تهران اظهار کرد: مساله حمل ونقل در شهر تهران از جمله موضوعات حادی است که همواره مورد توجه کارشناسان شهری و حتی سلامت قرار دارد چرا که مشکلات و مضیقه‌های حمل ونقل شهری به صورت مستقیم بر آلودگی هوا، افزایش ترافیک؛ اتلاف وقت شهروندان و از همه مهمتر بر عدم سلامت جامعه به شدت تاثیر گذار است. بی شک در صورت برطرف کردن کمبود‌های حمل ونقل عمومی در کلانشهری، چون تهران شاهد کاهش آلودگی و افزایش سلامت عمومی جامعه خواهیم بود چرا که گسترش حمل ونقل شهری منجر به از بین رفتن ترافیک و به تبع آن کاهش آلودگی هوا خواهد شد.

وی درخصوص عدم راه اندازی خط ۷ متروی تهران به بهانه‌های سیاسی خاطر نشان کرد: بی شک ریشه آلودگی هوای تهران در کمبود ناوگان حمل و نقل شهری است که با جایگزین کردن ناوگان‌های عمومی بخش قابل توجهی از این دغدغه برطرف می‌شود. مترو به عنوان یکی از اصلی‌ترین خطوط حمل ونقلی تهران در دوران مدیریت شهری قالیباف مورد توجه مدیریت شهری و اعضای شورای شهر قرار داشت و قرار بود که خطوط مترو با قوت و قدرت بیشتری به بهره برداری برسد، در حالی این موضوع مورد توجه شورای چهارم و مدیریت قالیباف بود که متاسفانه خط ۷ بعد از روی کار آمدن اعضای شورای پنجم تعطیل و علی رغم ادعای راه اندازی آن تا چند ماه و تعویق آن به پایان سال ۹۶ در آستانه سومین ماه سال ۹۷ هستیم در حالی که همچنان خط ۷ راه اندازی نشده و ابهامات و دلایل سیاسی پشت آن همچنان عامل بسته شدن این خط با اهمیت در حمل ونقل عمومی پایتخت است.

چمران با تاکید بر افزایش قطارشهری اظهار داشت: خط ۶ مترو تهران نیز از جمله گزینه‌هایی بود که اگر مدیریت شهری پیشین تا پایان سال ۹۶ فرصت اداره شهر را می‌یافت مسلما آن را تکمیل وبهره برداری می‌رساند البته منهای خرید واگن‌ها چرا که تعداد واگن‌ها کم است و نیازمند افزایش آن هستیم از این رو بنده بی صبرانه چشم انتظار انعقاد قرار داد‌های جدید شهری برای خرید واگن‌های مورد نیاز مترو هستم. لازم به توجه است که اعضای شورای شهر تهران، به ویژه شهردار جدید تهران به این موضوع توجه کنند و هر چه زودتر قرار داد خرید واگن‌ها را با توجه به زمان برای آن به پایان برسانند چرا که با ساخت پنجاه درصد آن در تهران مسلما بین یک تا یک ونیم سال زمان مورد نیاز است. به هیچ وجه نمی‌توان درباره مترو ریسک کرد یا انتظار داشت که مردم در زمان‌های طولانی مدت منتظر حرکت قطار‌ها باشند چرا که موجب افزایش بار ترافیکی شهری واعتراض مردمی می‌شود. از سوی دیگر قطار شهری نیازمند بررسی؛ تعمیر و نگهداری دایمی است که نیازمند اختصاص هزینه‌های قابل توجهی است که خوشبختانه مهندسین ما از چنین تخصص و تبحری برخوردار هستند، اما در صورت آسیب دیدن و نیاز به تعمیرات باید قطعات بلافاصله عوض شود و استاندارد‌های تعمیرات آن رعایت شود درغیر این صورت ممکن است صدمات جانی به دنبال داشته یا موجب کندی حرکت قطار‌ها و تاخیر در خدمات دهی به شهروندان شود از این رو خرید واگن‌های جدید و جایگزینی وسایل حمل ونقل عمومی در خدمات دهی سریع به مردم بسیار الزامی است.

رئیس سابق شورای اسلامی شهر تهران با اشاره به کاهش ناوگان اتوبوسرانی و عدم توجه مدیریت شهری به افزایش آن تصریح کرد: متاسفانه در یک سال گذشته شورای شهر وشهرداری تهران راهکار ورویکردی برای افزایش ناوگان اتوبوسرانی یا قطار شهری نیاندیشیده است، با اینکه بیش از پنج سال از عدم افزایش اتوبوس به ناوگان شهری تهران گذشته بنحوی که تعداد اتوبوس‌ها از ۷ هزار به ۶ هزار رسیده، و واگن‌های قطار شهری نیز رو به فرسایش می‌روند و با افزایش عمرشان نیازمند هزینه کردن و تعمیرات هستند متاسفانه کمترین تحرک و واکنشی از سوی مدیریت شهری دیده می‌شود در حالی که نیازمند افزایش ناوگان حمل ونقل شهری هستیم، خرید واگن و افزایش ناوگان اتوبوسرانی یکی از واجبات حمل ونقل شهر تهران است درغیر این صورت یک روز تاخیر نیز زیان آور بوده وروز به روز بر دامنه کندی‌های حمل ونقل شهر، اعتراضات مردمی و آلودگی هوا می‌افزاید.