دغدغه‌های برگزیدگان خوارزمی-۲

ما به فکر «خودتامینی» در کشور هستیم در حالی که برخی آقایان فقط به دنبال افتتاح پروژه‌اند/ باید از صنعت‌های خرد حمایت شود

برگزیدگان جشنواره خوارزمی از دو نسل متفاوت مهمان خبرگزاری دانشجو بودند که در این گزارش؛ بخش دوم گفتگوی خواندنی ما را با برگزیدگان جایزه در دو نسل متفاوت می‌خوانید.

کد خبر: ۶۹۰۸۸۶

دوشنبه - ۲۸ خرداد ۱۳۹۷ / June 18, 2018

به گزارش خبرنگار دانشگاه خبرگزاری دانشجو، برگزیدگان جشنواره خوارزمی از دو نسل متفاوت مهمان خبرگزاری دانشجو بودند که در بخش اول، گفتگوی خواندنی ما را با برگزیدگان جایزه در دو نسل متفاوت خواندید که پس از گپ زدن دو گروه با یکدیگر، این گفتگو، بیشتر به میزگرد و مباحثه نزدیک شد تا صرفا یک پرسش و پاسخ ساده!

قدیمی‌تر‌ها و باتجربه‌ها از راهی که برای ثبت و پرورش ایده‌های خود گذراندند تا به مرحله تولید برسد، گفتند و جوانتر‌ها از امید و آرزویی که در پیچ و خم راهرو‌های ادارات و جستجوی یک حامی مالی، گاهی کمرنگ می‌شد
بخش دوم این گفتگو را می‌خوانید:

حمایتی از دبیرخانه جشنواره برای تولید داشتید؟
کرمی: حمایت آن فقط معرفی به صندوق‌های حمایتی بود و آن هم در حد وام بود و فراتر نبود و وام‌هایی ۱۰۰ میلیونی با سود ۱۲ درصد بود که بیشنر از این مقدار به ما داده نمی شود که آن هم نیازمند تضمین است.

برای گرفتن وام از صندوق های صنایع الکترونیک و حمایت از پژوهشگران اقدام کردید؟

کرمی : نه. چون قرارداد نسبتا خوبی با بنیاد برکت بستیم نیازی به این پول نداشتیم و می توانستیم به راحتی از تسهیلات قرارداد با بنیاد برکت استفاده کنیم.

خاکرند: بنیاد برکت هم از ما سهام گرفتند، چون ما با حمایت آکادمیک پیشرفت کردیم برایمان عادی بود که در ازای واگذاری بخشی از سهام بتوانیم سرمایه گذار جذب کنیم.

کرمی: البته این بنیاد خطر آن را هم پذیرفته اند که اگر به نتیجه نرسید پولی که مصرف شده بازگردانده نمی‌شود.

خاکرند : چون کار ما به اندازه دوستان پیش نرفته و ۱۰۰ درصد مطمئن نیستیم که دستگاه به سودآوری می‌رسد.

راست خدیو : برگزیده خوارزمی جزو افرادی است که بهتر فعالیت می‌کند یا نخبه‌ است. در شرایطی که بسیاری از پروژه‌ها متوقف شده متاسفانه  بسیاری از ارگان‌ها سرمایه گذاری روی کار ما را نمی‌خواهند  در حالی که ما به فکر خود تامینی درداخل هستیم.

زندی: خود تامینی واژه بسیار درستی است.

خاکرند:  به عنوان مثال در بحث برجام ما باید با خودمان کنار بیاییم و اینکه خواهان چه هستیم و کشور خواهان چه چیزی است، برنامه و راهکار جامع آن چه چیزی است؟

راست خدیو: متاسفانه شرکت ما علی رغم اینکه با چند تن از نهادهای صنایع نظامی فعالیت کرده اما کار به جایی نرسید چرا که   آقایان فقط میخواهند افتتاح کنند.

خاکرند : این مشکل در دانشگاه ما مطرح است که به جای اینکه ارتباط دانشگاه و صنعت را پیگیری کنیم از این مسئله ناامید شدیم. ما باید صنعت‌های کوچک را راه اندازی کنیم تا جایگزین صنعت فعلی شود.

بعد از جشنواره خوارزمی دعوت از خارج از کشور برای حضور یا مهاجرت هم داشتید؟

خاکرند: من در المپیاد شرکت کرده ام، اما هیچ کس در طول تحصیل از من دعوت نکرده و تا جایی که می‌دانم افراد خود درخواست می‌دهند دانشجویان دانشگاه شریف که می‌گویند ما را دعوت می‌کنند اکثرا خود درخواست می‌دهند.

کرمی: یک نامه‌ای فرستاده شده بود و از ما دعوت شد که در جشنواره‌ای شرکت کنیم که ما شرکت نکردیم ، زیرا هزینه آن بیشتر از دستاورد مان بود.

خاکرند: من تاکنون دانشجویی را ندیده‌ام که کشورهای دیگر به طور مستقیم از آن دعوت کنند  شاید سطح من پایین بوده اما دانشجویان درخواست می دهند و کشورهای دیگر اپلای می کنند.

راست خدیو : من تعجب می‌کنم که چرا می‌گویید درخواست ندارید و نشنیده‌اید که کسی درخواست داشته باشد. به ما درخواست داده اند، چون شرکتی هستیم که به نتیجه رسیده ایم.

موانع و مشکلات  پیش روی شما در چه حوزه ای است؟
کرمی: در کشور ما آب باریکه ای برای تحقیق و پژوهش وجود دارد که خوشبختانه ما مانند ماهی خود را به آب باریکه رسانده ایم که اگر خود را نمی‌رساندیم معلوم نبود چه بر سر طرحمان می آمد و آن آب باریکه یک سخت افزار خوب است که اگر در کل تهران بگردید شاید وجود نداشته باشد این سخت افزار یکی در دانشگاه امیرکبیر و دیگری در شریف تاسیس شده که اگر در دانشگاه شریف نبود ما نمی‌دانستیم باید چه کاری کنیم.

خاکرند: فضای کاری سخت افزاری از مشکلات مااست. فضای سخت افزاری دانشگاه شریف کارگاهی است که با برنامه تجاری سازی دانشجویی با بودجه‌ای ۵۰ میلیونی تجهیز شده و دستگاه‌هایی آوردیم کمی تجهیز شده با اینکه برنامه تجاری سازی منحل شده، اما کارگاه هنوز باقی است و ما فعالیت داریم. چهار تیم در این کارگاه مستقر هستند که متاسفانه پنج تیم دانشگاهی ما هنوز فضا ندارند.

کرمی: مسئله سرمایه‌ اولیه ای است که مطمئن شویم دستگاه قابلیت تجاری سازی دارد یا نه و از این جا به بعد مشتریان دستگاه را می‌بینند از نقطه صفر تا به اینجا رساندن سخت است.

خاکرند: در اقتصاد دانش بنیان دره‌ای وجود دارد که اگر فردی پول شخصی نداشته باشد و حمایت مالی نداشته باشد واقعا پروژه منحل می‌شود. ما مدت زیادی بدون درآمد کار کردیم که بسیار سخت بود و از لحاظ روحی فشار زیادی است خیلی از افراد بودند که ایده داشتند، اما تحمل این شرایط را نداشتند و در یک شرکت‌، کارمند شده اند و در حوزه کارآفرینی وارد نشده اند.

کرمی: نیروی متخصص کم پیدا می‌شود در حال حاضر من دو جایگاه شغلی دارم و جای سه نفر هم فعالیت می‌کنم دانشجو‌ها توان انجام ندارند.

وسخن پایانی
زندی: ما محصولات ثبت انتزاعی دیگری هم داریم که برای اولین بار در دنیا مطرح شده است. برخی از محصولات مانیزثبت فناورانه هستند و برای اولین بار در خاورمیانه و ایران مطرح شده اند یا محصولی در ایران تولید نمی‌شود یا در کل دنیا تولید نمی‌شود روی آنان کار می‌کنیم.

شرکت‌های دانش بنیان و شرکت‌هایی که می‌خواهند خلاقانه عمل کنند و کارآفرین باشند در ابتدا که ایده‌ خود رامطرح می‌کنند باورشان نمی‌کنند، زمانی هم که به طرح اولیه رسید کسی نمی‌پذیرد که در کارخانه به کار گرفته شود هر چه این مسئله جلوتر می‌رود بدتر می‌شود. شرایط اجتماعی کشور به گونه‌ای شده که صنایع بزرگ نباید وارد این سیستم شوند، چون شرکت‌های بزرگ می‌توانند تکنولوژی را خریداری کنند.

متاسفانه در کشورما اتاق‌های بازرگانی فعال نیستند، از لحاظ سیاسی مشکلاتی داریم که نه واردات و نه صادرات انجام دهیم و از طرفی شرکت‌های بزرگ باید روی اندوخته های خودمان سرمایه گذاری کنند که این کار انجام نمی شود

خاکرند: دولت و مسئولان وظایف خود را به طورکامل انجام دهند و لازم نیست از تک تک پروژه ها و شرکت های دانش بنیان حمایت کنند.

کرمی: کاری کنند که استفاده از محصولات جذاب شود یکی از ابزار حاکمیت استاندارد است زمانی دولت از محصولات پشتیبانی نمی‌کند چه توقعی است برای اخذ این نشان؟

راست خدیو: مطمئن باشید که اگرپیش روی ما سنگ نیندازند ما به جلو پیش خواهیم رفت .