عضو تیم ملی سنگنوردی دانشجویان:

وقتی ملی‌پوشان از برنامه‌ریزی درسی‌شان می‌گویند/ ۲ بار به مسابقات جهانی اعزام شدم؛ اما دانشگاه متوجه نشد!

۴ نفر از اعضای تیم ملی سنگنوردی دانشجویان کشورمان به نمایندگی از سایر اعضای این تیم ساعاتی میهمان خبرگزاری دانشجو بودند تا از اهداف آینده و برنامه‌ریزی بین درس و ورزش برایمان بگویند.

کد خبر: ۶۹۰۹۷۰

شنبه - ۲۶ خرداد ۱۳۹۷ / June 16, 2018

به گزارش خبرنگار گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، دومین دوره مسابقات سنگنوردی دانشجویان جهان ۳۰ خردادماه تا ۲ تیر ماه در کشور اسلواکی برگزار خواهد شد که تیمی متشکل از دانشگاه‌های کشورمان در این مسابقات حضور خواهند داشت.

برای آشنایی بیشتر با دانشجویان عضو تیمی ملی سنگنوردی دانشجویان با تعدادی از آنان به گپ و گفت نشستیم تا از اهداف و برنامه‌های آن‌ها بیشتر مطلع شویم.

احسان اسرار، دانشجوی ترم سوم رشته تربیت بدنی دانشگاه آزاد اسلامی واحد نیشابور که ۴ سال سابقه عضویت در تیم ملی سنگنوردی را دارد، اولین نفری است که در صحبت با خبرنگار گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو به صحبت نشست.

دانشجو: برایمان از مقام‌هایی که کسب کردید، بگویید

اسرار: ۲ قهرمانی آسیا و یک نایب قهرمانی آسیا را در پرونده دارم. رکورددار جوانان آسیا در ماده سنگنوردی سرعت هستم. ۵ سال است به صورت حرفه‌ای سنگنوردی را شروع کردم که یک سال بعد از آن به عضویت تیم ملی درآمدم.

دانشجو: روزانه چقدر تمرین دارید؟

اسرار: در اردو‌های تیم ملی که هر اردو ۵ تا ۶ روز طول می کشد، تمرینات فشرده داریم؛ اما در اکثر اوقات خودمان در تمرین هستیم که غالبا ۲ یا ۳ جلسه در روز تمرین می‌کنیم.

برای حفظ آمادگی درگیر تمرینات بدنسازی، پلی متریک و انفجاری هستیم که این تمرینات در فصول مختلف متفاوت است و در زمان مسابقات تمرینات بدنسازی کم شده و تمرینات انفجاری شروع می‌شود.

دانشجو: هماهنگی بین درس و ورزش را چگونه انجام می‌دهید؟

اسرار: زمانی که در اردو‌ها هستیم، طبیعتا نمی‌توانیم سر کلاس‌های درس حاضر شویم که برای رفع غیبت، نامه ارائه می‌دهیم. ما هرروز سر تمرین هستیم و برای اینکه بتوانیم درس را جبران کنیم، اصلا تفریح نداریم و فقط عشق و علاقه باعث می‌شود که با وجود فشار‌های زیاد تمرینات به درس بپردازیم.

دانشجو: حمایت دانشگاه از شما چه مقدار است؟

اسرار: در طول دوران تحصیلم، دوبار به مسابقات جهانی اعزام شدم که هیچ وقت دانشگاه متوجه این موضوع نشد، چه برسد که بخواهد حمایتی انجام دهد. دانشگاه حتی در حدی که یک بنر تبریک بزند و حمایت معنوی انجام دهد، کاری انجام نداد.

حتی زمانی که بخاطر شرکت در اردو‌ها غیبت می‌کنیم و برای موجهه شدن آن نامه میبریم در اصل با استاد کنار می‌آییم و دانشگاه به خودی خود در این زمینه نیز حمایتی نمی‌کند.

دانشجو: خانواده چه مقدار در انتخاب بین درس و ورزش به شما کمک فکری دادند؟

اسرار: خانواده هیچ محدودیتی بین درس و ورزش برای من ایجاد نکردند و به گفته پدرم برای چیزی که به آن علاقه داری، مبارزه کن. فردی که دو هدف اصلی در زندگی داشته باشد، به هیچکدام نمی‌رسد و باید اهداف را اولویت بندی کرد که هدف اول من سنگنوردی و هدف بعدی درس است.

دانشجو: برنامه آینده درسی که دارید چه هست؟

اسرار: فعلا تصمیم دارم درسم را تا کارشناسی ارشد ادامه دهم و برای بعد از آن باید دید در مقطع زمانی چه تصمیمی خواهم گرفت.

دانشجو: چه مسابقاتی در پیش رو دارید؟

اسرار: مسابقات دانشجویان جهان ۳۰ خرداد ماه در کشور اسلواکی برگزار خواهد شد که تا به حال در این مسابقات شرکت نکردم و برای اولین بار است که در تاریخ سنگنوردی ایران اعزام تیم دانشجویی اتفاق می‌افتد و این اعزام از سوی دانشگاه آزاد اسلامی انجام می‌شود و ۴ سنگنورد آقا و ۴ سنگنورد خانوم در این مسابقات شرکت خواهند داشت.

بازی‌های آسیایی جاکارتا نیز پیش رو است که بزرگترین رویداد ورزشی در سطح آسیاست و نفرات شرکت کننده در مسابقات آسیایی از طریق انتخابی تیم ملی مشخص خواهند شد.

سجاد مستجاب الدعوه دانشجوی رشته تربیت بدنی دانشگاه فردوسی مشهد که ۷ سال سابقه عضویت در تیم ملی سنگنوردی را دارد فردی دیگری است که با خبرگزاری دانشجو به گفتگو نشست.

دانشجو: چه سوابق ورزشی در کارنامه دارید؟

مستجاب الدعوه: تجربه شرکت در ۳ مسابقه آسیایی و ۲ مسابقه جهانی را دارم و تنها مقامی که دارم قهرمانی آسیا است.

دانشجو: روزانه چقدر تمرین می کنید؟

مستجاب الدعوه: بستگی به فصل مسابقات دارد گاهی یک جلسه در روز و گاهی دو جلسه در روز مشغول تمرین هستم و هم اکنون در فصل آماده سازی برای شرکت در مسابقات هستیم.

دانشجو: هماهنگی بین درس و ورزشتان چطور صورت می گیرد؟

مستجاب الدعوه: چون رشته خودم تربیت بدنی است و دروس عملی زیادی داریم، قطعا درس و ورزش تاثیرات زیادی روی یکدیگر دارند؛ چرا که درس و ورزش با هم مرتبط هستند؛ لذا آنقدر تحت فشار درسی نیستم و چون رشته‌ام را دوست دارم برایش وقت میگذارم.

دانشجو: آیا دانشگاه فردوسی مشهد از دانشجویان ورزشکار خود حمایت می‌کند؟

مستجاب الدعوه: دانشگاه فردوسی تیم‌هایی که به المپیاد‌های ورزشی اعزام می‌کند، کاملا از نظر پوشاک، ایاب و ذهاب، جایزه و حمایت می‌کند.

دانشجویان ورزشکار دانشگاه فردوسی به دو دسته تقسیم می‌شوند؛ یک دسته ورزشکارانی هستند که در ورزش‌های دانشگاهی شرکت می‌کنند و عضو تیم‌های ورزشی دانشگاه هستند و دسته دوم ورزشکاران ملی پوش هستند که ورزش حرفه‌ای را در سطح غیردانشگاهی انجام می‌دهند و آنطور که باید حمایت نمی‌شوند. دانشگاه آزاد مشهد در رشته‌های عملی واحد اختیاری سنگنوردی دارد، اما دانشگاه فردوسی ندارد.

دانشجو: آیا خانواده شما را بین دوراهی درس و ورزش قرار دادند؟

مستجاب الدعوه: سنگنوردی ورزشی است که به شدت به آن علاقه دارم و خانواده از همان ابتدای ورزش مشوق من بودند و با توجه به اینکه سنگنوردی در حال تبدیل به یک ورزش المپیکی است و از لحاظ مادی و معنوی همیشه تحت حمایت خانواده بودم و خانواده خیلی خوشحال هستند که من ورزش سنگنوردی را انتخاب کردم.

دانشجو: برای آینده چه برنامه‌ای دارید؟

مستجاب الدعوه: برنامه ریزی کردم تا حتما در مقطه دکتری تحصیل کنم و روی استعداد‌های درخشان تمرکز کرده ام و هیچ مانعی را برای عدم ادامه تحصیل نمی‌بینم.

دانشجو: آیا عضو تشکل‌های دانشجویی هستید؟

مستجاب الدوه: ۲ سال است عضو بسیج دانشجویی دانشگاه فردوسی هستم و از زمانی که وارد دانشگاه شدم در بسیج دانشجویی ثبت نام کردم.

ساحل مایدی دانشجوی، ترم دوم رشته آمار دانشگاه بوعلی سینا همدان هستم با عضویت ۷ ساله در تیم ملی سنگنوردی کشور دیگر نفری بود که با خبرگزاری دانشجو به گفتگو پرداخت.

دانشجو: سوابق ورزشی خود را برایمان بگویید

مایدی: در ۳ مسابقات آسیایی شرکت کردم که دوتا پنجمی آسیا دارم و متاسفانه نتوانستم روی سکو حاضر شوم.

دانشجو: چه مقدار برای ورزش وقت سپری می‌کنید؟

مایدی: در واقع خیلی دوست داریم برای ورزش وقت بگذاریم؛ اما ورزش برای دختران به مراتب سخت‌تر است، زیرا یک روز درمیان به ما وقت سالن می‌دهند و از همین وقتی که داریم استفاده کرده و همه را تمرین می‌کنیم.

در زمانی که وقت خالی دارم، بدنسازی کار می‌کنم، اما وقت محدودتری برای سنگنوردی دارم. یک روز درمیان تمرینات سنگنوردی را انجام می‌دهیم، آن هم در روز‌هایی که سالن به ما داده می‌شود.

دانشجو: هماهنگی بین ورزش و درس را چگونه انجام می‌دهید؟

مایدی: تمام سعی خود را می‌کنم تا برنامه ریزی خوبی داشته باشم تا تداخلی بین این دو پیش نیاید و هیچکدام مانعی برای دیگری نباشد.

دانشجو: دانشگاه بوعلی سینای همدان تا چه مقدار از شما در بحث ورزشی حمایت می‌کند؟

مایدی: دانشگاه از ورزش‌های دانشگاهی خودش حمایت می‌کند و از ملی پوش‌هایی که در مسابقات کشوری شرکت می‌کنند، حمایتی انجام نمی‌دهد. دانشگاه از دانشجویان ورزشکار خود که در قالب تیمی از دانشگاه در مسابقات دانشجویی شرکت می‌کنند، حمایت خوبی انجام می‌دهد؛ اما برای مسابقات کشوری هیچ حمایتی وجود ندارد.

دانشجو: خانواده شما در درس و ورزش از شما چه حمایتی کردند؟

مایدی: خانواده همیشه به من گفتند به چیزی که علاقمندی بپرداز و همیشه در ورزش مرا حمایت کردند و هیچ وقت من را محدود به درس خواندن نکردند.

دانشجو: چه آینده‌ای برای درس خودتان متصور هستید؟

مایدی: دانشگاه با هدف درس خواندن در مقطع کارشناسی و کارشناسی ارشد وارد دانشگاه شدم، اما فعلا هیچ برنامه و تصمیمی برای درس خواندن در مقطع دکتری ندارم.

دانشجو: آیا شرکت باحجاب در مسابقات برای شما مشکلی ایجاد نمی‌کند؟
مایدی: خیر به هیچ عنوان با حجابم در مسابقات مشکلی ندارم و گا‌ها شنیده می‌شود حجاب مانع پیشرفت بانوان ورزشکاران است که باید گفت «حجاب به هیچ عنوان مانع پیشرفت نیست». حجاب ما در مسابقات لباسی نیست که مانع فعالیتمان بشود و ما را اذیت کند و هیچ وقت بحث حجاب برای ما دغدغه نبوده و با لباسی که برای ما جهت شرکت در مسابقات طراحی شده راحت هستیم.

دانشجو: نگاه جامعه به شما به عنوان یک دختر ورزشکار چگونه است؟

مایدی: در جامعه هیچگاه دید منفی نسبت به زنان وجود نداشته و ندارد و اگر به خیلی قبل‌تر برگردیم، برای مثال به سنگ نگاره‌های تخت جمشید نگاه کنید، متوجه می شوید بانوان این کشور دارای ارج و قرب ویژه‌ای بودند و باید مردم جامعه ما نسبت به زنان جامعه بسیار دید روشن فکر و فرهیخته‌ای است.

زهرا داوری دانشجوی ترم اول رشته تربیت بدنی دانشگاه بجنورد با سابقه ۴ ساله عضویت در تیم ملی سنگنوردی آخرین ورزشکاری است که در این گفتگو ما را همراهی کرد.

دانشجو: درباره سابقه ورزشی خود مقداری توضیح دهید

داوری: از زمان ورود به تیم ملی ورزش را بصورت قهرمانی دنبال کردم و پیش از آن دیواره نوردی می‌کردم که به نوعی سنگنوردی درون طبیعت است و رکوردار کوچک‌ترین فرد صعود کننده به مسیر هاری رست دیواره علم کوه نیز هستم. از سال ۹۴ در تیم ملی هستم و عنوان نایب قهرمانی آسیا را دارم.

دانشجو: تمرینات روزانه شما به چه صورت است؟

داوری: برای اینکه عضو تیم ملی هستم و حس برتر بودن باعث می‌شود تمرینات زیادی داشته باشم تا همیشه پیشتاز باشم، اما درکل زمانی که برای تمرین دارم کم است و سه روز در هفته و هر روز فقط دوساعت وقت تمرین دارم و برای جبران تمرینات مجبورم به طبیعت رفته و تمرینات را شبیه سازی کنم.

دانشجو: چطور بین درس و ورزش هماهنگی ایجاد می‌کنید؟

داوری: علاوه بر اینکه ورزش می‌کنم، به موسیقی هم مشغول هستم؛ لذا به راحتی برای رسیدن به همه امورات برنامه ریزی می‌کنم و چون از دوران کودکی به تربیت بدنی علاقمند بودم، بسیاری از درس‌های این رشته را قبل از ورود به دانشگاه خواندم و الان در دانشگاه برای درس خواندن اذیت نمی‌شوم.

در دوران دبیرستان که همه دوستان بعد از مدرسه به تفریح و استراح می‌پرداختند، من دروس دانشگاه را می‌خواندم؛ لذا الان درس‌ها برایم راحت‌تر است.

دانشجو: دانشگاه بجنورد تا چه مقدار از دانشجویان ورزشکار خود حمایت می‌کند؟

داوری: برای حضور در مسابقات انتخابی تیم ملی سنگنوردی دانشجویان که در کرمان برگزار شد، دانشگاه بجنورد برای اعزام حداکثر مساعت را داشت و برای من بلیط هواپیما تهیه کرد و همه مخارج این سفر را به بهترین شکل ممکن پرداخت کرد. اساتید نیز برای زمان‌هایی که در اردو‌ها هستم نیز کمال مساعدت را دارند.

دانشجو: چه آینده درسی را برای خود متصور هستید؟

داوری: امروزه کسی که مدرک کارشناسی دارد همانند مدرک سیکل قدیم است و همه افراد جامعه تحصیل کرده شده و تا حدودی مدرک کارشناسی ارشد نیز جوابگو نیست و فقط به دکتری فکر میکنم تا بتوانم حرفی برای گفتن داشته باشم.

دانشجو: حمایت خانواده از شما به چه صورت بود؟

داوری: همسرم مربی سنگنوردی است و از جانب همسرم بسیار حمایت و تشویق می‌شوم و پدرم به خاطر نگرانی که داشت کمی با ورزش کردنم مخالف بود، اما مادرم به شدت از من حمایت کرد و وقتی پدرم موفقیت هایم را دید و متوجه شد می‌تواند به دخترش اعتماد کند، از من حمایت کرد.

دانشجو: نگاه سایر کشور‌ها به شما به عنوان یک بانوی ورزشکار مسلمان چطور بوده است؟

داوری: پوشش و حجاب ما برای سایر کشور‌ها جالب است و به حضور ما احترام می‌گذراند. شرکت در مسابقات با حجاب گا‌ها سختی‌هایی دارد؛ اما حضور روی سکوی قهرمانی با حجاب بسیار شیرین‌تر و حس قلبی بهتری به آدم دست می‌دهد.

سایر کشور‌های مسلمان مانند اندونزی ورزشکاران قهرمانی دارد که با حجاب در مسابقات شرکت می‌کنند و مساله حجاب یک موضوع پذیرفته شده در مسابقات بین المللی است.