به همت انجمن های اسلامی دانشجویان در بریتانیا؛

ميزگرد بررسى آينده توافق هسته اى ايران در لندن برگزار شد

انجمن‌های اسلامی دانشجویان در بریتانیا در روز ۸ ژوئن ۲۰۱۸ میزگردی به زبان انگلیسی با عنوان "آینده‌ی توافق هسته‌ای ایران" برگزار کرد.

کد خبر: ۶۹۱۰۸۰

پنجشنبه - ۲۴ خرداد ۱۳۹۷ / June 14, 2018

به گزارش خبرنگار گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو؛ انجمن‌های اسلامی دانشجویان در بریتانیا در روز ۸ ژوئن ۲۰۱۸ میزگردی به زبان انگلیسی با عنوان "آینده‌ی توافق هسته‌ای ایران" برگزار کرد. این میزگرد در کانون توحید لندن که مرکز فعالیت‌های شعبه لندن این تشکل دانشجویی می‌باشد برگزار شد.

در آغاز این برنامه، محمدحسین امیرحسینی، دبیر انجمن‌های اسلامی دانشجویان منطقه بریتانیا و مجری این میزگرد، مقدمه‌ای را در مورد این تشکل که بخشی از اتحادیه انجمن‌های اسلامی دانشجویان در اروپا می‌باشد ارائه کرد و اشاره نمود که این میزگرد در سایر شعبه‌های بریتانیا و اروپا پخش می‌شود و به صورت آن لاین قابل مشاهده خواهد بود. وی سپس توضیحاتی را در مورد این میزگرد ارائه نمود و گفت: بعد از سال‌ها مذاکرات پیچیده و طاقت فرسا، بالاخره ایران و گروه ۵+۱ که در حال حاضر باید آن را ۴+۱ بنامیم به یک توافق جامع بین المللی دست یافتند، ولی بعد از ۳ سال با خروج امریکا از این توافق بین المللی، برجام وارد مرحله تازه‌ای شد. برخی تحلیل گران بر این باور بودند که ایران بلافاصله از توافق خارج خواهد شد، ولی چنین نشد و ایران تصمیم گرفت مهلت کوتاهی را برای مذاکره با اروپا در نظر بگیرد تا شرایط ادامه برجام را در صورتی که منافع ایران از جانب کشور‌های اروپایی تأمین شود بررسی کند و متعاقباً در مورد باقی ماندن در توافق و یا خروج از آن تصمیم گیری کند. در همین راستا این میزگرد برپا شد تا آینده برجام مورد تحلیل و بررسی قرار گیرد.

اولین سخنران آقای سید محسن عباس، کارشناس مسائل خاورمیانه، تهیه کننده، مجری و خبرنگار برنامه‌های مختلف تلویزیونی در شبکه‌های گوناگون بود. سید محسن عباس بیان نمود که مسئله این نیست که ایران باید صلاح هسته‌ای داشته باشد یا نه. در حقیقت مشکل تاریخی است و به تفاوت ایدئولوژیک از زمان مصدق و انقلاب ۵۷ ایران و به دنبال آن سرنگونی هواپیمای مسافربری ایران توسط امریکا و جنگ تحمیلی با صدام و در نهایت به وجود آمدن داعش و مقابله با ایران بر می‌گردد. این ایدئولوژی ایرانی هاست که امریکا را به چالش کشیده است. ولایت فقیه یک سیاست اخلاقی است که شما در هیچ کشوری دیگری نمی‌بینید. اگر ایران روی پای خود بایستد به کشور‌هایی که تحت ظلم واقع شده اند نشان خواهد داد که مقاومت در برابر ظلم و ستم امکان پذیر است. مسئله هسته‌ای خارج از عرف بین الملل و سیاست جهانی نیست. ترس این است که جهان اسلام و کشور‌های ستم دیده بیدار شوند و به پا خیزند.

سخنران دوم این میزگرد دکتر مجید تفرشی بود که تاریخ نگار، پژوهشگر و تحلیلگر تحولات معاصر ایران و مناسبات ایران و بریتانیا است. دکتر تفرشی گفت: تمایل به داشتن قدرت هسته‌ای از زمان محمدرضا شاه آغاز شده است. همه اسناد نشان می‌دهند که در ایران افرادی بودند که تمایل به داشتن توان هسته‌ای داشتند. پس از انقلاب جریانی در ایران به راه افتاد که ما به فعالیت‌های هسته‌ای نیازی نداریم، اما بعد از جنگ مجدد تلاش‌ها برای دستیابی به توان هسته‌ای آغاز شد.
در سال ۲۰۱۳ و زمانی که رئیس جمهور روحانی روی کار آمد، ایالات متحده اعلام کرده بود که اجازه نمی‌دهد ایران به توان هسته‌ای دست پیدا کند. واقعیت این است که تحریم‌های ایران از زمان انقلاب آغاز نمی‌شود بلکه چند روز قبل از پیروزی انقلاب آغاز می‌شود و از زمانی که امریکا متوجه شد که نخست وزیر توان جلوگیری از وقوع انقلاب را ندارد. یکی از این تحریم‌ها توقف تحویل تانک‌های چیفن فروخته شده به ایران توسط انگلیس بود.
وى در ادامه بیان کرد که در زمان مذاکرات هسته‌ای سه گروه مخالف در ایران وجود داشت. گروه اول مخالف هر گونه توافقی با غرب بودند. گروه دوم معتقد بودند تنها در صورتی که نیاز‌ها و منافع ایران تأمین شود می‌توان به یک توافق با غرب دست یافت و گروه سومی که مخالف توافق هسته‌ای بودند کسانی بودند که تحریم‌های ایران برایشان منفعت مالی به همراه داشت. این سه ایده از جانب مخالفان توافق هسته‌ای از داخل و خارج از ایران تحمیل می‌شد و در حال حاضر در مذاکرات با کشورهاى اروپایى نیز مى تواند تأثیرگذار باشد.

همچنین در این میزگرد مطرح شد که خشم اصلی صهیونیست‌ها و سعودی‌ها از این بود که ایران برای اولین بار در طی ۲۰۰ سال گذشته مقابل ابرقدرت‌های جهان نشسته بود. نتیجه این توافق نیز دومین مسئله برای آن‌ها بود. مشکل این است که ایران در سیاسیت خارجی، سیاست تجاری و سیاست عمومی ضعیف عمل می‌کند و مشکل دوم ضعف ایران در زمینه فعالیت‌های رسانه‌ای است. برای مثال بعد از سال ۲۰۰۹ میلادی، پرس تی وی و شبکه العالم اتبار بین المللی خود را از دست دادند.

این میزگرد با پرسش و پاسخ ادامه یافت و سوالاتی از جانب مجری میزگرد، حاضرین در جلسه و همین طور مخاطبین آن لاین برنامه مطرح و توسط سخنرانان پاسخ داده شد.