یادداشت/ ابراهیم کارخانه‌ای

برجام مالی (FATF) خطرناک‌تر از برجام هسته‌ای

موافقان تصویب کنوانسیون مبارزه با تامین مالی تروریسم (CTF) عنوان می‌کنند چنانچه با عضویت ایران در کنوانسیون مبارزه با تامین مالی تروریسم خطری متوجه نظام اسلامی شود طبق بند 27 کنوانسیون می‌توان یک سال بعد از اعلام عضویت از آن خارج شد.

کد خبر: ۶۹۱۶۸۲

دوشنبه - ۲۸ خرداد ۱۳۹۷ / June 18, 2018

به گزارش گروه دیگر رسانه‌های خبرگزاری دانشجو، ابراهیم کارخانه‌ای رئیس کمیته هسته‌ای مجلس نهم طی یادداشتی در روزنامه کیهان نوشت:

بدون شک تا زمانی که ایران اسلامی به اصول و آرمان‌های انقلاب اسلامی و امام خمینی پایبند باشد دشمن هیچ‌گاه از توطئه علیه نظام اسلامی دست بر نخواهد داشت و همواره در تلاش است با به‌کارگیری شیوه‌های مختلف بنیان‌های مستحکم نظام اسلامی را هدف قرار دهد. رمز پایداری ۴۰ ساله انقلاب اسلامی در مقابله با توطئه‌های مشترک امریکا و غرب و هم‌پیمانان منطقه‌ای آن‌ها وحدت کلمه ملت ایران، هدایت‌ها و هشدار‌های مدبرانه رهبری انقلاب، ایستادگی و مقاومت در برابر زیاده‌خواهی دشمن و استحکام قدرت داخل بوده است. اگر جمهوری اسلامی ایران می‌خواست مسیر خود را
بر اساس خواست قدرت‌های سلطه‌گر و معاهدات بین‌المللی رقم بزند امروز اثری از عزت و اقتدار ایران اسلامی در منطقه و جهان مشاهده نمی‌شد. بر همین اساس در ذیل به واکاوی پیامد‌های پذیرش شرایط FATF و عضویت جمهوری اسلامی ایران در کنوانسیون مبارزه با تامین مالی تروریسم با بهره گیری از تجربه تلخ برجام پرداخته می‌شود:
۱- موافقان تصویب کنوانسیون مبارزه با تامین مالی تروریسم (CTF) عنوان می‌کنند چنانچه با عضویت ایران در کنوانسیون مبارزه با تامین مالی تروریسم خطری متوجه نظام اسلامی شود طبق بند ۲۷ کنوانسیون می‌توان یک سال بعد از اعلام عضویت از آن خارج شد. اولا زمان یک‌ساله زمان گریز و اعمال توطئه‌ها علیه عضو متقاضی خروج از کنوانسیون است؛ ثانیا هزینه خروج از FATF برای کشوری مانند جمهوری اسلامی ایران که در نوک پیکان توطئه‌های طراحی شده دشمن قرار دارد به مراتب سنگین‌تر و سخت‌تر خواهد بود کما اینکه علی‌رغم صراحت ماده ۱۰ معاهده منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای (NPT) مبنی بر این که هرگاه منافع و امنیت ملی کشوری با عضویت در این معاهده در معرض خطر قرار گیرد آن کشور می‌تواند از NPT خارج شود، لیکن جمهوری اسلامی ایران علی‌رغم اتهام ساختگی انحراف هسته‌ای و صدور پی‌درپی قطعنامه‌ها توسط شورای امنیت و اعمال شدیدترین تحریم‌ها تصمیم به خروج از ان‌پی‌تی نگرفت. از آنجا که هزینه پذیرش شرایط FATF به مراتب سنگین‌تر از هزینه عضویت در NPT است خصوصاً اینکه دشمن برای بعد از عضویت ایران در کنوانسیون خواب‌های آشفته‌ای را تدارک دیده است می‌بایست قبل از ورود به زمین بازی دشمن و پرداخت هزینه‌های سنگین در اقدامی هوشمندانه و پیشدستانه از اعمال خسارت بیشتر به نظام اسلامی جلوگیری کرد.
۲- گفته می‌شود بیش از ۱۸۰ کشور جهان عضو کنوانسیون مبارزه با تامین مالی تروریسم (CTF) هستند از طرفی ۱۸۹ کشور نیز عضویت NPT را پذیرفته‌اند لیکن با کدام کشور عضو NPT همانند جمهوری اسلامی ایران رفتار شده است؟ در کدام کشور جهان به عنوان یک استثنا و برای اولین بار در تاریخ، به بهانه اقدامات شفاف ساز، سخت‌ترین و بی‌سابقه‌ترین و پیشرفته‌ترین شیوه‌های نظارتی هسته‌ای را به کار گرفته‌اند، بدون شک در رابطه با عضویت جمهوری اسلامی ایران در کنوانسیون مبارزه با تامین مالی تروریسم این اتفاق مجددا به بهانه شفاف‌سازی اقتصادی این بار در قالبی جدید تکرار خواهد شد. علت آن روشن است جمهوری اسلامی ایران یک پدیده نوظهور و پایه‌گذار تمدن نوین اسلامی در جهان است که منافع آمریکا و غرب را در منطقه به خطر انداخته است و خواب راحت را از چشم استکبار جهانی ربوده است. بصیرت و هوشمندی سیاسی حکم می‌کند در اقدامی پیشدستانه از اتفاقی که قرار است در آینده رخ دهد جلوگیری کرد. وظیفه دستگاه سیاسی و دیپلماسی صرفاً مذاکره با کشور‌ها بر سر عقد قرارداد‌ها و پیگیری عضویت در معاهدات بین‌المللی نیست بلکه می‌بایست در عرصه شناخت توطئه‌های طراحی شده دشمن و اتخاذ راهکار‌های لازم جهت مقابله با آن‌ها و دفاع از منافع ملی، منطقه‌ای و جهانی ایران اسلامی قدرتمندانه و انقلابی عمل کند.
۳- دشمن درصدد است با محوریت کنوانسیون مبارزه با تامین مالی تروریسم که بازوی عملیاتی FATF است این بار در قالب برجام مالی تحت عنوان شفاف‌سازی فعالیت‌های اقتصادی و به بهانه مبارزه با تامین مالی تروریسم توطئه خطرناکی را علیه جمهوری اسلامی ایران اعمال کند. در حالی که دامنه بازرسی و نظارت NPT محدود به شفاف‌سازی برنامه‌های هسته‌ای کشور می‌باشد، دامنه نظارت FATF به برنامه‌های اقتصادی و مالی و بانکی تمام ارکان نظام اسلامی برمی‌گردد. گستره توطئه‌های دشمن در این عرصه به هیچ وجه قابل مقایسه با توطئه‌های محدود دشمن در عرصه هسته‌ای نیست. فلذا لازم است دستگاه سیاسی و دیپلماسی و مسئولین دست اندرکار در اقدامی پیشدستانه از اعمال توطئه‌های جدید طراحی شده توسط دشمن جلوگیری کنند. ذکر این نکته ضروری است که اگر جمهوری اسلامی ایران عضویت NPT را در سال ۱۹۹۳ (۱۳۷۲) تمدید نمی‌کرد دشمن نمی‌توانست از NPT به عنوان اهرمی علیه نظام اسلامی استفاده کند. امروز نیز اگر در اقدامی هوشمندانه خطر تصویب کنوانسیون مبارزه با تامین مالی تروریسم و پذیرش شرایط FATF مرتفع نگردد، جمهوری اسلامی ایران با خطراتی به مراتب عمیق‌تر، فراگیرتر و غیر قابل اجتناب در عرصه‌های اقتصادی و امنیتی مواجه خواهد شد.
۴- بدون شک عضویت ایران در کنوانسیون مبارزه با تامین مالی تروریسم (CTF) نه تنها منجر به کاهش ریسک معامله با جمهوری اسلامی ایران و رفع تحریم‌ها نخواهد شد بلکه فصل جدیدی از توطئه‌های طراحی شده را علیه جمهوری اسلامی ایران رقم خواهد زد. دشمن در این عرصه تنها به نظارت سیستمی و شفاف‌سازی معاملات و مبادلات بانکی اکتفا نخواهد کرد بلکه راستی‌آزمایی عملی از سیستم مالی و بانکی و فعالیت‌های اقتصادی کشور را بهانه خواهد کرد، کاری که در شفاف‌سازی فعالیت‌های هسته‌ای جمهوری اسلامی ایران اتفاق افتاد. بدون شک عواقب خطرناک چنین اقدامی می‌تواند تمامی عرصه‌های اقتصادی، دفاعی، امنیتی، فرهنگی، سیاسی و منطقه‌ای جمهوری اسلامی ایران را دربر گیرد؛ هوشمندی سیاسی ایجاب می‌کند که دستگاه سیاسی و دیپلماسی کشور با ژرف‌نگری سیاسی قبل از ورود به زمین بازی دشمن؛ توطئه‌های طراحی شده را شناسایی و پیشدستانه اقدام نماید، راه پیموده شده در ۴۰ سال گذشته که علی‌رغم دشمنی آمریکا و غرب؛ ایران اسلامی را در اوج قله عزت و اقتدار منطقه‌ای قرار داده است.
۵- در حالی‌که کشور هنوز از بند برجام خارج نشده است، آیا به صلاح است که کشور را به برجام خطرناک دیگری که گستره آن تمامی ارکان اقتصادی، دفاعی، امنیتی، فرهنگی و منطقه‌ای کشور را دربر می‌گیرد، پیوند زد؟! بدون تردید با نظارت دشمن بر نظام مالی و اقتصادی کشور عملاً نظام برنامه‌ریزی در عرصه‌های مختلف تحت نظارت دقیق دشمن قرار خواهد گرفت که حاصل آن خدشه بر استقلال کشور و ضربه به ارکان نظام اسلامی خواهد بود، از سوی دیگر در حالی که برجام که یک معامله دوطرفه بود با خدعه آمریکا و غرب منافع جمهوری اسلامی ایران نادیده گرفته شد آیا ساده‌انگاری سیاسی نیست که تصور شود با حق شرطی سست‌بنیان و پیش‌بینی‌نشده در مفاد کنوانسیون می‌توان از منافع ملی و امنیت ملی و منطقه‌ای کشور در برابر قدرت‌های سلطه‌گر و زورگو دفاع کرد؟! ایران قدرتمند اسلامی برای رفع مشکلات اقتصادی همان‌گونه که رهبر معظم انقلاب فرمودند: هرگز نباید بر عصای بیگانه تکیه بزند. حفظ عزت، اقتدار و بالندگی نظام اسلامی جز بر پایه وحدت کلمه، ایستادگی و مقاومت و استحکام قدرت داخل ممکن نیست.
۶- امروز کسانی دم از اتخاذ تدابیر لازم برای پر کردن حفره‌های امنیتی کنوانسیون مبارزه با تامین مالی تروریسم می‌زنند که در توجیه تصویب برجام با قاطعیت اعلام می‌کردند که کوچک‌ترین ضرری متوجه منافع ملی و امنیتی کشور نخواهد شد و تمامی تحریم‌های ظالمانه علیه ملت ایران لغو می‌گردد لیکن چند صباحی از این اطمینان‌بخشی سطحی نگذشته بود که بدعهدی‌ها شروع شد و پایه‌های سست برجام یکی پس از دیگری فرو ریخت و سرانجام طرف اصلی معامله یعنی شیطان بزرگ که به تمامی خواسته‌های هسته‌ای خود دست یافته بود تاب تحمل سال‌ها را نیاورد و در اقدامی زودهنگام با طرح خواسته‌های اصلی خود بدون کوچک‌ترین هزینه‌ای از برجام خارج شد. متاسفانه در حال حاضر نیز در توجیه تصویب کنوانسیون‌های پالرمو و مبارزه با تامین مالی تروریسم با فریب سراب رفع تحریم‌ها همان سناریو در شرف تکرار است!
۷- درحالی که دشمن از آن سوی مرز‌ها با افزایش تهدید‌ها و تحریم‌ها و عوامل سودجو و فتنه‌گر نیز در داخل کشور هر یک درصدد ضربه زدن به نظام اسلامی هستند، آیا در چنین وضعیتی پذیرفتن شرایط FATF و تصویب عضویت در کنوانسیون‌های توطئه‌گری مانند پالرمو و مبارزه با تامین مالی تروریسم (CTF) موجبات تسلط دشمن را بر نظام اقتصادی کشور فراهم نخواهد ساخت؟! آیا به صلاح کشور است در حالی که اطلاعات بر باد رفته از سوی آژانس بین‌المللی انرژی اتمی منجر به شناسایی و ترور قله‌های صنعت غنی‌سازی کشور گردید، این بار با تسلط دشمن بر اطلاعات حساس مالی و بانکی کشور در قالب نظارت سیستمی، استحکامات حساس و استراتژیک اقتصادی کشور در تیررس توطئه‌های دشمن قرار گیرد؟! کدام کشور عاقل در جهان در میدان جنگ اقتصادی؛ اطلاعات سیستمی و کلیدی اقتصاد کشور را تحت نظارت دشمن قرار می‌دهد!