جمعه بازار نشریات دانشجویی؛

منجلاب شکاف‌ها و آسیب‌های جنسی در ایران/ برجامی به نام FATF

نشریات دانشجویی در این هفته، با تیتر‌ها و سرمقاله های خود را به مهمترین مسائل روز کشور و حواشی پیش آمده در حوزه‌های مختلف اختصاص داده اند که با هم تعدادی از آن‌ها را می‌خوانیم.

کد خبر: ۶۹۳۷۰۰

جمعه - ۰۸ تير ۱۳۹۷ / June 29, 2018

گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو- امیررضا غلامی؛ نشریات دانشجویی در این هفته،  تیتر‌ها و سرمقاله های خود را به مهمترین مسائل روز کشور و حواشی پیش آمده در حوزه‌های مختلف اختصاص داده‌اند که با هم تعدادی از آن‌ها را می‌خوانیم.

نشریه دانشجویی«ابابیل» دانشگاه علامه طباطبایی در یادداشتی به دردنامه کولبری در مناطق محروم ایران پرداخته که این یادداشت را با هم میخوانیم:

ظلم، ظالم، مظلوم.
وقتی یخچال را انداخته ای روی کولت سخت بالا را می بینی. اما دردش را می فهمی. بار ظلم روی کولت است. ظالم را ندیده، گواهی می دهی به حضورش. گشتن خوب است. نگاه انداختن به علتِ برخاستن. وارسی کردن. عدالت، انقاب، رفع تبعیض، مستضعف. دیدنِ ریشه ها! کمی گشتن. می گویند آدمی با دیدن فاصله ها به حرکت می افتد. فاصله با آنچه که باید باشد. با نگاه به حال، با مقایسه، فشار اقتصادی، نبود کار یا هر چیز دیگر...

عده ای اکنون کیلوهای روی کولشان، نان روی سفره شان است. دنبال مقصر نباید گشت. مشخص است دیگر؛ تقدیر. وقتی جایی همه چیز می لغزد حتی دل مادران برای آمدن یا نیامدن فرزند، طبیعی است نان هم آمد-نیامد داشته باشد.

بهمن، مین های خنثی نشده، سقوط، یا تیر، چه فرقی می کند؟ قانون است دیگر. قانون. او فقط نوشته شده. نمی داند نان باید بیاید. حتی شاید معنی باید را، نان را، نمی داند! عدالت که دور است.

اینجا انسانیت هم خاک شده. قاطرهایشان را می کُشند. می سوزانند. وسیله ی امرار معاش. بحث، بحثِ تبر است و دائم قطع کردن. تبری ریشه ها را جدا کرده. همان علت را. همان آرمان را. مرز بسته می شود و همراهش خیلی چیزهای دیگر. ولی دیگر کسی نمی شکند. دیگر کسی صدایش در نمی آید. مجلس تصویب نمی کند. پس راهی باز نمی شود.

فراموشی. فراموشی راحت تر است. دیگر کو تا عدالت؟ کولبر دور است. تقصیر خودش است. مرز هم جای به دنیا آمدن بود؟ چه می دانند عده ای! آنها با شأن انسانی سرگرم اند. کولبری با شأن انسانی همخوانی ندارد! آنها بار را از روی دوش برمی دارند. بی آنکه بدانند این سنگینی برای عده ای نان است، آب است و چراغ روشنِ خانه. اشتغال سازی برای قشر محروم. چند قدم عقب تر از همه ی اینها. حتی همان روزنه را هم می پوشانند.

بی اعتنایی، سرگرمی، فراموشی؛ خبر مرگ مرد 40 ساله ای در زیر بهمن می آید. درحالِ کولبری. مردی که سه فرزند داشته. رفاه هم جان می گیرد. می کشد. چشیدن که نباشد همین می شود. چشیدن طعم یک روز محروم بودن. یک روز نداشتنِ نان. شاید یک روز کیلو را بار کول کردن. سختی. چشیدن اگر بود شاید تا اینجاها سر زیر برف فرو نمی رفت.

حالا دیگر آن جمله ها هم فراموش شده اند: " تنها آنهایی تا آخر خط با ما هستند که درد فقر و محرومیت و استضعاف را چشیده باشند... " دیگر فراموش شده بارِ سنگینِ انقلاب بر روی دوش کیست! جهت گیری ها تغییر کرده. حالا افکار تحمیل می شود. معیارها تغییر می کنند و بالاترین عبادت، دورترین می شود. گرچه که علت دور نیست؛ ریشه ها را ندیدن.

به ویلاهای میلیاردیِ عد های نگاه نکن. آنها مجبورند. و نهایت "نجعلهم الوارثین" روزی می آید. پس وقتی
که ندای "فاوف لنا الکیل" گم شود، باید منتظر خیلی چیزها ماند. منتظر تغییرها. به هر حال برای رفتن، رجوع الزامی ست. رجوع به اصل. رجوع به علت ها. این موتور محرِّک است.

از گوشه ای باید شروع شود. از تبدیل آسیب پذیر به مستضعف. آسیب پذیر مجبور است. باید بپذیرد. او آسیب پذیر است. اما مستضعف برمی خیزد. توانا می شود و شرایط برایش قابل تغییر است. از گوشه ای باید شروع شود.
و بی تردید آغازش با "حتی یغیروا..." ست.

نشریه دانشجویی «تلنگر» بسیج دانشجویی دانشگاه شیراز در مطلبی با عنوان «برجامی به نامFATF » به موضوع حساس FATF که امروز بحث محافل سیاسی و دانشگاهی کشور است پرداخته است. این تحلیل را با هم میخوانیم:

پس از امضا شدن برجام که از طرف غرب بعنوان مبنایی موفق برای امتیازگیری از ایران برداشت شد، اروپا و آمریکا بدنبال شیوه هایی برای کنترل بر سایر مولفه های قدرت جمهوری اسلامی بودند؛ در آغاز با اجرایی شدن برجام تعهدات ایران شامل نابود کردن زیرساخت های هسته ای اش انجام شد اما تحریم ها نه تنها لغو نشد بلکه با عناوین حقوق بشری و موشکی و غیره حفظ شد و تعداد اندکی که برای شرکت های آمریکایی و اروپایی سود داشت موقتا تعلیق شد اما آمریکا که مقاومت جریان انقلابی و حمایت از محور مقاومت را میدید و میدانست که هر روز که بگذرد اسرائیل به نابودی نزدیکتر میشود دنبال راهی برای مهار ایران بود، پس آمریکا از برجام خارج شد؛ با وجود مخالفت های ظاهری اروپا هم ته دل بدشان نمی آمد که بدون هزینه سیاسی حالا که ایران تمام تعهداتش را انجام داده و بتن ها در قلب رآکتورها ریخته شده اندک امتیازات ایران حذف شود؛

استراتژی فشار حداکثری آمریکا معروف به چماق مثل همیشه همراه با یک هویج همراه میتواند از لیست سیاه بیرون آمده و روابط FATF بود، ایران با اجرا کردن بانکی اش را حفظ کند! دروغی بزرگ که سریعا شیفتگان داخلی غرب را خام کرد، درحالیکه بانکهای جهانی بدلیل نفوذ آمریکا و تحریمهای کدخدا که با برجام هم لغو نشده بود اساسا با ایران ارتباط نمیگرفتند و دولت ترامپ در حال فشار برای قطع اندک ارتباطات باقی مانده بود اما همان دولت ترامپ و FATF وزارت خزانه داری اش بارها از سریع پیگیری نشدن پیوستن ایران به که ظاهرا قراردادی برای منع ارتباطات مالی برای FATF ! انتقاد میکرد تروریسم است، در حقیقت به معنای اجرای در سکوت برجام منطقه ای کشورها باید با آنچه غرب FATF توسط ایران به حساب می آید! چرا که طبق FATF بعنوان تروریست میشناسد ارتباط مالی نداشته باشند و پیوستن به کلیه مبادلات بانکی را در اختیار اجنبی ها قرار میدهد پس براحتی میتوانند کلیه راههای ارتباط مالی ایران با حزبالله لبنان، فلسطین و گروه های مقاومت در سایر کشورهای منطقه را به اسم تروریسم قطع کنند.

علاوه بر این خودتحریمی داخلی نهادهای انقلابی نظیر سپاه از جمله پیامد های این قرارداد ننگین است و بانکهای داخلی ایران مجبور می شوند خودشان سپاه را تحریم کنند! علاوه بر آن روشن شدن نحوه تبادلات مالی ایران به دولت ترامپ امکان میدهد که هرگونه دور زدن تحریمها توسط ایران را رصد و سریعا مانع آن شود! فلذا چنین قراردادی که جز بدبختی و وابستگی برای ایران ندارد صرفا به دلیل شرط اروپایی ها برای حفظ برجام و امید به دشمن برای گشایش ارتباطات بانکی در دستور کار دولت قرار گرفت و برای کاهش
یا همان منع CFT جلب توجه در ۴ لایجه با عناوین "پیوستن به کنوانسیون مالی تروریسم"، "پیوستن به کنوانسیون پالرمو"، "اصلاح قانون منع تامین مالی تروریسم" و "اصلاح قانون مبارزه با پولشویی" توسط رئیس جمهور در سال ۹۶ (بجز یکی که ۹۲ ارسال شده بود) به مجلس تقدیم شد.

پس از کش و قوس فراوان ۳ لایحه به تصویب مجلس رسید و یک لایحه (پیوستن به باقی ماند که بررسی اش به مردادماه موکول شد. اکنون وظیفه (CFT جریان انقلابی است که با مطالبه از شورای نگهبان مانع از تایید شدن ننگ نامه های تصویب شده شود و همچنین با توجه به تاکید مکرر رهبر انقلاب مبنی بر حفظ استقلال کشور و منع پیوستن به کنوانسیونهایی که دشمنان برای تسلط برای کشور ما طراحی کرده اند بایستی با روشهای مختلف نظیر تجربه موفق دیپلماسی پیامکی توسط جریان دانشجویی، مانع تصویب آخرین لایحه در مجلس شوند.

امروز مقابله با وادادگان داخلی و تلاش برای تقویت بنیه اقتصادی میتواند ما را برای همیشه مقابل تهدیدهای پوچ کدخدا مصون کند.

نشریه دانشجویی «سراچه» انجمن های علمی دانشکده هنر و معماری دانشگاه باهنر کرمان در یادداشتی با عنوان «خشت بر خشت» به اوضاع کنونی معماری بومی ایران پرداخته است که این یادداشت را با هم می خوانیم.

همه ی ما با فرهنگ غنی کشورمان آشناییم و به قدمت آن واقفیم. تاریخی که عناصر آن روشنایی بخش زندگانی ما است. برخی از این عناصر، عناصر اشاره کرد؛ فرهنگ خود «فولکلور» بومی هستند و ازجمله ی آن ها می توان به ساخته ای که در روزگار کنونی ک مرنگ شده است. فولکلور را م یتوان در حوزه های مختلف با معانی متفاوت به کار برد. این عنصر برجسته نقش ویژه ای در هنر دارد. فولکلور می تواند درنواهای دلنشین موسیقی، نقوش یک تابلو و حتی در طراحی یک بنا تاثیرگذار باشد.

ادامه این یادداشت را در فایل pdf نشریه بخوانید

نشریه دانشجویی «طنزوفیل» دانشگاه عوم پزشکی قزوین در یادداشتی با عنوان«تاثیر برجام بر زندگی مردم» به موضوع معیشت مردم و قرارداد برجام اشاره کرده است که این مطلب را با هم میخوانیم:

هیچ کس خبردار نیست که ما در حال حاضر دقیقا کجای برجام هستیم، اما چیزی که مشخص است، این است که آمریکا از برجام خارج شد و به دنبال آن تحولاتی هم در جامعه‌ی ما و برای مردم رخ داد که خدمتتان توضیح خواهم داد.
با خروج آمریکا از برجام، بحث‌های زیادی در بین اقشار مختلف جامعه شکل گرفت و طبق معمول و آن طور که انتظار می‌رفت، جناح‌ها به سر و کله‌ی همدیگر، سلبریتی‌ها به سر و کله‌ی بعضی دیگر، جناح‌ها به سر و کله‌ی سلبریتی‌ها و سلبریتی‌ها به سر و کله‌ی جناح‌ها زدند؛ عده‌ای هم این وسط چون کسی را پیدا نکردند، به سر و کله‌ی خودشان زدند.
بحث خروج آمریکا از برجام، حتی به داخل مدرسه‌ها و دانشگاه‌ها هم کشیده شد؛ به طوری که معلم‌ها و اساتید زیرک، از این فرصت پیش آمده استفاده کردند و بخش زیادی از زمان کلاس‌هایشان را به تحلیل برجام اختصاص دادند و از درس دادن طفره رفتند. در این میان دانش‌آموزان ابتدایی نمی‌دانستند که ناراحت باشند یا خوش‌حال. چون از طرفی زمان کلاس‌هایشان به فنا می‌رفت و به جای اینکه ریاضی یاد بگیرند، تحلیل‌های ناب معلم‌ها را گوش می‌دادند. اما از طرفی هم ناراحت بودند، چون باید چند سال دیگر در امتحان تاریخ، به این سوال پاسخ بدهند: عراقچی که بود و تخت‌ روانچی چه کرد؟ دو مورد از شباهت‌ها و تفاوت‌های این دو را نام ببرید.
در زمینه‌ی مشاغل هم دو صنف بیش‌تر از بقیه، از خروج آمریکا سود بردند؛ دسته‌ی اول آرایشگر‌ها هستند که با خیل عظیم مردم به آرایشگاه‌ها مواجه شدند. مردمی که در حمایت از ظریف، مدل مو و ریششان را، مدل مو و ریش ظریفی انتخاب کردند.
و اما دسته‌ی دوم، قشر زحمتکش تاکسیران‌ها هستند که با خروج آمریکا از برجام، کسب و کارشان رونق گرفت و کرایه‌هایشان تا دو برابر افزایش یافت. علت این افزایش قیمت‌، گزینه جدیدی است که به تاکسی‌ها اضافه شده، یعنی بهره‌مندی مسافران از تحلیل‌های سیاسی رانندگان تاکسی در رابطه با برجام.
بازار توهین‌ها هم مثل همیشه در صفحات مجازی داغ بود. ملت همیشه در صحنه حاضر، این بار به کوچک و بزرگ آمریکایی‌ها رحم نکردند و همه‌ی آن‌ها را مورد عنایت قرار دادند. جالب اینجاست که علاوه بر آمریکایی‌ها، سراغ موگرینی هم رفتند و به او لقب «دختره‌ی عبدل آبادی» دادند. در کنار توهین‌ها هم چند تهدید به چشم می‌خورد که مهم‌ترین آن‌ها، تهدید جناب آقای کسگم بود؛ این تهدید به قدری برای آمریکایی‌ها سنگین تمام شد که می‌توان تاریخ برجام را به دو قسمت قبل از تهدید آقای کسگم و بعد از تهدید ایشان تقسیم کرد.
از همه‌ی این‌ها که بگذریم، تنها چیزی که برجام برای شخص بنده داشت، چیزی جز دردسر نبود، چون دقیقا در زمان پخش سخنرانی ترامپ، من در منزل مادربزرگم بودم و همزمان که مترجم صحبت‌های ترامپ را از انگلیسی به فارسی ترجمه می‌کرد، من هم مجبور بودم صحبت‌های مترجم را برای مادربزرگم، از فارسی به ترکی ترجمه کنم. خلاصه که اوضاعی داشتیم! (نویسنده: امیرحسین دولتی)

نشریه دانشجویی «درد دل» نشریه مستقل دانشگاه علوم پزشکی تبریز در یادداشتی به قلم مهدی کاظمی به موضوع «منجلاب شکاف ها و آسی بهای جنسی در ایران» پرداخت که این مطلب را با هم میخوانیم:

لحظه ای از تاریخ که اکنون در آن به سر می بریم و به طور حتمی توسط آیندگان قضاوت خواهد شد، لحظه تلنبار انبوهی از بحرانها در کشورمان است. شکاف هایی در عرصه های زیستی مردم وجود دارند که تاکنون خود را به این وخامت ننمایانده بودند؛

شکافهای اقتصادی، طبقاتی، جنسی، نژادی و قومی. در هر دو یا چند سوی این شکافها گروه هایی قرار دارند که بسیار آسیب می بینند؛ برخلاف گروهی که در دیگرسوی شکاف قرار گرفته و متنفع می شود. تاریخ حاصل برخورد نیروهای متضاد حاصل از این شکافها است و جهت آن توسط همین برخوردها مشخص میشود.

هفته پیش یک دختر بچه افغانستانی در خمینی شهر، توسط سه مرد ایرانی مورد تجاوز قرار گرفت. تنها در همین جمله تعدادی از شکا فها عیان می شوند. فرد قربانی تجاوز جنسی اولا یک کودک بود. دوما، یک دختر
بود، سوما، یک تبعه افغانستانی بود و چهارما به ضرس قاطع می توان گفت که از خانواده ای کارگر و محروم رشد یافته بود.

شاید بتوان گفت که این دختربچه خیلی پیشتر از آنکه توسط آن سه مرد مورد تجاوز قرار گرفته باشد، توسط جامعه و نهادهای حاکم بر آن مورد تجاوز قرار گرفته بود. قربانیان این شکل از تعرض تنها به این کودک محدود
نمی شوند و گستره وسیعی از خیل عظیم... ادامه این یادداشت را در فایل pdf  نشریه بخوانید.