غرقی در گفتگو با خبرگزاری دانشجو:

مشکل اصلی کشور مشورت ناپذیری و خودرای بودن دولت‌های مختلف است

یک کارشناس رسانه در گفتگو با خبرگزاری دانشجو گفت: متاسفانه در فضای اصلی کشور آنچه مورد نگرانی است، عدم تعهد افراد و مسئوولین به کار تیمی، گروهی و مشورت برای ارایه تصمیمات مهم و تعیین کننده در کشور است.

کد خبر: ۶۹۴۴۵۷

سه‌شنبه - ۱۲ تير ۱۳۹۷ / July 03, 2018

مرتضی غرقی کارشناس مسائل سیاست خارجی و رسانه در گفتگو با خبرنگار سیاسی خبرگزاری دانشجو، در خصوص عملکرد فضای مجازی به ویژه توییتر و تلگرام در کشور‌های اروپایی و تفاوت حضور مردم در این فضا‌ها با حضور مردم در چنین فضا‌هایی در ایران گفت: در کشور‌های اروپایی مردم به طور کلی به عملکرد مقامات و مسئولین خود اعتماد دارند مثلا اگر فردی رئیس بانک مرکزی است به او و عملکردش اعتماد دارند همین طور کسی که در جایگاه وزیر اقتصاد، وزیر مخابرات و سایر پست‌ها قرار می‌گیرد مورد اطمینان و وثوق مردم است و مردم در فضاهای مجازی به نقد و زیرسوال بردن عملکرد آنها نمی‌پردازند.

وی تصریح کرد: براین اساس مردم هم در کار او دخالت یا سرکشی نمی‌کنند و صفر تا صد کار را با اعتمادی که به وی دارند به عهده آن مقام قرار می‌دهند.

غرقی شاهد این مدعا را اعتماد مردم ایران به مربی تیم فوتبال کشورمان دانست و گفت: مردم از آنجا که تخصص و توانمندی کی روش را قبول داشتند بدون اظهارنظر‌های وقت و بی وقت و به دوراز التهاب و هیاهو روند و نتیجه بازی تیم ملی کشورمان در جام جهانی را پذیرفتند.

این کارشناس مسائل سیاست خارجی و رسانه با بیان اینکه این شرایط در اعتماد مردم ایران به عملکرد سیاست خارجی کشور و در موضوع برجام هم محقق شد گفت: در موضوع برجام مردم به سیاست خارجی کشور و دستگاه دیپلماسی اعتماد کردند، اما نتیجه حاصل شده نتیجه مورد انتظار نبود.

وی افزود: علت اصلی این مشکل نیز آن است که تیم مذاکره کننده هسته‌ای کشورمان حاضر نشد از تجربیات تیم مذاکره کننده قبلی استفاده کند و در مراحلی از راه از آن‌ها مشورت بگیرد

غرقی ادامه داد: این شرایط در حالی است که از سوی دیگر زمانی که تیم مذاکره کننده هسته‌ای به سرپرستی سعید جلیلی نیز برای مذاکرات می‌رفت آن تیم نیز حاضر نبود از تجربیات طیف اصلاح طلب استفاده کند.

این کارشناس مسائل سیاست خارجی و رسانه در پایان خاطر نشان کرد: از آنچه در فضای اصلی کشور ضعف و موجبات نگرانی را فراهم می‌کند عدم تعهد افراد به کار تیمی، گروهی و مشورت برای ارایه تصمیمات مهم و تعیین کننده در کشور است.