روایت جدید از کودتا شکست خورده در پایگاه شهید نوژه همدان/ وقتی دلار‌های عربستانی حریف نیروی هوایی ارتش نشد

در آستانه هجدهم تیرماه سالروز کشف کودتای نظامی نقاب در پایگاه شهید نوژه همدان نشست «نجات قیام ایران بزرگ» برگزار شد.

کد خبر: ۶۹۵۰۷۶

سه‌شنبه - ۱۲ تير ۱۳۹۷ / July 03, 2018

به گزارش خبرنگار سیاسی خبرگزاری دانشجو، در آستانه هجدهم تیرماه سالروز کشف کودتای نظامی نقاب در پایگاه شهید نوژه همدان نشست «نجات قیام ایران بزرگ» با حضور امیر مشیری امیر برات پور و امیر خلیلی و امیر موسوی از خلبانان نیروی هوایی ارتش در دفتر مطالعات راهبردی و پژوهش‌های نهاجا برگزار شد

در ابتدای این نشست امیر سرتیپ خلبان «حسین خلیلی» تدوین‌گر تاریخ نیروی هوایی با بیان اینکه کودتای نقاب به اشتباه «کودتای نوژه» خوانده می‌شود و همه باید در به کار بردن نام این کودتا دقت لازم را انجام بدهند، عنوان کرد: کودتای نقاب که در تاریخ هجدهم تیر ۱۳۵۹ انجام شد، با سایر کودتا‌های نظامی در سراسر جهان تفاوت‌های بسیاری دارد و مهمترین آن‌ها این است که در این کودتا برخلاف تصور رایج از کودتا‌های نظامی که نظامیان در آن همه کاره هستند، شاهد تلاش جمعی از سیاسیون بودیم.

این خلبان بازنشسته نیروی هوایی با بیان اینکه کودتای نقاب یک توطئه کاملا طراحی شده از سوی آمریکا بود، گفت: محوریت این کودتا در خارج از نیروی هوایی قرار داشت و تنها تعداد اندکی از کارکنان فریب خورده نهاجا (در سطح یکی از پایگاه‌ها) قرار بود در آن شرکت داشته باشند. غافل از اینکه این پایگاه در آن دوره یکی از پایگاه‌های پیشتاز انقلابی و عملیاتی بود.

وی افزود: ستوان یکم «ناصر رکنی» از کارکنان نیروی هوایی و از عوامل دخیل در کودتا در جریان محاکمه خود در دادگاه چنین می‌گوید «اگر آمریکا در این کودتا نقشی بر عهده نداشت، مطمئن باشید که اصلا نطفه کودتایی بسته نمی‌شد. در ۱۵ اسفند ۵۸ که قرار بود شاپور بختیار به ایران برگردد، برنامه این بود که وی ابتدا به تبریز یا خوزستان برود. اگر تبریز در جریان اقدامات حزب خلق مسلمان تصرف می‌شد و نیروی زمینی و پایگاه هوایی در آنجا از او تبعیت می‌کردند، بختیار به آنجا وارد شده و آذربایجان را به عنوان ایرانی آزاد اعلام می‌کرد». نکته کلیدی اعترافات ناصر رکنی در این است که ابتدا قصد داشتند از پایگاه تبریز نیرو‌های خود را جذب کنند که موفق به این کار نمی‌شوند.

وی با بیان اینکه اسناد متقنی در خصوص حمایت رژیم وقت عراق از این کودتا وجود دارد، گفت: شاپور بختیار با هماهنگی کامل عراقی‌ها، کودتای نقاب را رهبری می‌کرد؛ حتی بسیاری از همراهان بختیار در پاریس که همانند او مخالف نظام جمهوری اسلامی بودند، وقتی دیدند که او برای سرنگونی نظام دست به دامن عراق و صدام شده، از بختیار جدا شدند و به او گفتند: تو چگونه می‌توانی ابنچنین وطنت را به حراج بگذاری؟

این خلبان بازنشسته نیروی هوایی با بیان اینکه بختیار آن زمان حداقل ۲۰ میلیون دلار از عربستان سعودی برای اجرای کودتا گرفته بود، تصریح کرد: محمدباقر بنی‌عامری به عنوان عامل اصلی کودتا با نام مستعار «احسان» که پول عظیمی از بختیار گرفته بود و همسرش قمرالملوک حجازی با نام مستعار «مریم» هماهنگی‌های گسترده‌ای را برای اجرای کودتا انجام داده بودند و نفرات را جذب می‌کردند.

وی با بیان اینکه در میان خلبانانی که در این توطئه دست داشتند چند نفر به کشور عراق پناهنده شدند که یکی از آنان سروان «حمید نعمتی» از خلبانان هواپیمای اف۴ بود، گفت: این شخص مدتی بعد با شروع جنگ تحمیلی پخش برنامه‌ای فارسی را از رادیو بغداد با هدف فریب دیگر خلبانان نیروی هوایی بر عهده گرفت. سروان «خسرو بیت‌الهی» که همراه با سروان نعمتی، از نیرو‌های اصلی کودتا بود نیز به آمریکا پناهنده شد.

امیر خلیلی با بیان اینکه ۲۲ نفر از افسران، درجه داران و همافران پس از افشای توطئه کودتای نقاب، محاکمه و تیرباران شدند که ۱۲ نفر از آن‌ها خلبان بودند، افزود: ۱۲ خلبان نیروی هوایی که در نتیجه این کودتا اعدام شدند، اکثرا خلبان فانتوم و اف۴ بودند.

وی افزود: به درخواست شهید سرتیپ فکوری فرمانده وقت نهاجا و بنا به تقاضای شهید فلاحی و موافقت حجت‌الاسلام محمدی ری‌شهری و با تصویب حضرت امام خمینی (ره) بسیاری از نظامیانی که به جرم کودتا در زندان بودند مورد عفو و عطوفت نظام اسلامی قرار گرفتند.

امیر خلیلی ادامه داد: خانواده‌های معدومین نهاجا نیز از کمک‌های بلاعوض برای خرید مسکن برخوردار شدند و در آن سال‌ها ماهیانه حقوقی به مبلغ  ۴۵ هزار ریال (با عائله ۴ نفره) به آنان پرداخت می‌شد.

وی در پایان گفت: خدا را شاکر هستیم که خود نیروی هوایی قبل از آنکه دیگر نیرو‌های حفاظتی سایر دستگاه‌ها وارد ماجرا شوند، با شناسایی و انجام اقدامات فوری، کودتای نقاب را در نطفه خفه کرد.

در ادامه امیر سرتیپ خلبان «فرج‌الله برات‌پور» معاون عملیات پایگاه هوایی نوژه در سال ۱۳۵۹، اظهار کرد: من از دو روز قبل از کودتا، مرخصی گرفته بودم و به کرمانشاه رفته بودم و تا ظهر روز کودتا هم هیچ خبری از اتفاقاتی که افتاده‌بود نداشتم.

وی افزود: ظهر روز کودتا، امیر گلچین که فرمانده۱ پایگاه همدان با من تماس گرفت و گفت: فورا به منزل من بیا. آن زمان اغلب منازل فرماندهان نیرو در پایگاه‌های محل خدمت‌شان بود. من یک ماشین بیوک داشتم. همسرم که نگران شده بود گفت: من هم با تو می‌آیم. به او گفتم نیا، هر آن احتمال حمله نظامی عراق وجود دارد.

امیر برات‌پور ادامه داد: هنگامی که به ورودی پایگاه رسیدم، دیدم دژبان به شدت از من پرس‌وجو می‌کند که کیستی و چه سمتی داری و با چه کسی کار داری؟ حسابی شک کرده بودم که چه اتفاقی افتاده؛ اصلا احتمال کودتا را نمی‌دادم. همانجا کم‌کم از حرف‌هایی که ردوبدل می‌شد، متوجه ماجرا شدم. دقایقی گذشت تا به منزل امیر گلچین در پایگاه رسیدم.   او از من مشورت خواست که چه باید بکند غافل از اینکه من از همه جا بی خبر بودم. اول باورش نمی‌شد که بی‌خبر خستم. گفت: یعنی هیچ چیزی تا حالا نشنیدی؟ گفتم نه. گفت: از دیروز تا حالا اینجا درگیری و تیراندازی بوده، چطور خبر نداری؟ خلاصه ماجرا را برایم شرح داد.

وی افزود: یکی از مسائلی که باعث شد تعدادی از خلبانان به کودتا بپوندند اقدامات و سخنان تحریک‌آمیزی بود که فردی مُلَبَس با نام «حاج آقا رضوان» انجام می‌داد که خوشبختانه بعدا خلع لباس شد.

امیر برات‌پور با بیان اینکه سرلشکر مهدیون و آیت محققی به عنوان دو نفر از سرکردگان کودتای نقاب، واقعا آدم‌های فاسد و بی‌مغزی بودند، عنوان کرد: آن‌ها این را درک نکرده بودند که ۹۸ درصد مردم به نظام جمهوری اسلامی آری گفته‌اند و به هیچ وجه مردم با آن‌ها همراه نمی‌شوند. آن‌ها اگر حتی در این کودتا موفق هم می‌شدند و چند جا را هم بمباران می‌کردند، دیگر جای فرود آمدن نداشتند و مردم پایگاه کودتاکنندگان را بر سر آن‌ها خراب می‌کردند.

وی با بیان اینکه طراحان کودتای نقاب مقصران اصلی کودتا بودند، گفت: اعتقاد دارم بسیاری از خلبانانی که همراه کودتا شدند، خلبانان خوبی بودند که متاسفانه فریب خورده‌بودند. من برخی از آن‌ها را کامل می‌شناختم. مثلا ابوالفضل مهدیار که چند وقت زندانی بود و بعد از مدتی آزاد شد، نقش حساس و تعیین‌کننده‌ای در دفاع مقدس داشت و پس از پایان عملیات پایگاه ام‌القصر عراق در دوم آبان ۱۳۵۹ هم به شهادت رسید

وی در بخش دیگری از صحبت‌های خود با بیان اینکه بنی‌صدر و دولت او در آن زمان بههشدار‌های نیرو‌های مسلح در خصوص تحرکات عراق در لب مرز‌ها کاملا بی‌اعتنا بودند، اظهار کرد: حتی زمانیکه بمباران عراق آغاز شد، باز هم عده‌ای در ابتدا گمان کردند که کودتا شده و پای بیگانگان در میان نیست.

امیر برات‌پور با بیان اینکه مرز‌های ما در ابتدای انقلاب در بسیاری از جا‌ها خالی بود و نیرویی برای حراست و حفاظت از بسیاری از مرز‌ها وجود نداشت، گفت: اگر نیروی هوایی و خلبانان مجرب و آموزش دیده آن نبودند، با قاطعیت می‌گویم که عراق حداقل می‌توانست کل استان خوزستان را اشغال کند.

این خلبان بازنشسته نیروی هوایی ادامه داد: نیروی هوایی در ۲۹ آبان ۵۸ و پس از تسخیر لانه حاسوسی، یکسری بررسی‌های عملیاتی و عکسبرداری‌های هوایی از مناطق مرزی با عراق را به ارتش ارائه داد و حتی شهید فلاحی هم دستور تقویت آمادگی‌ها در مناطق مرزی را صادر کرد. ارتش دایم اطلاعات را به مسئولان دولت ارائه می‌داد، اما مسئولان دولتی این اطلاعات را قبول نداشتند.

وی در همین رابطه گفت: آن زمان استاندار وقت خوزستان به ما ارتشی‌ها می‌گفت: «شما‌ها که این حرف‌ها را می‌زنید و مدام از تحرکات نیرو‌های عراقی در لب مرز‌ها می‌گویید، ضدانقلاب هستید و می‌خواهید روحیه مردم را تضعیف کنید!».

امیر برات‌پور در پایان گفت: آثار سوء حادثه طبس و کودتای نوژه، مدت‌ها بر نیروی هوایی تاثیر منفی داشت.